Szanowny Panie
Zapewne słyszał Pan o apokryficznej Ewangelii wg św. Tomasza, która nie należy do kanonu Nowego Testamentu, wspólnego dla całego chrześcijaństwa.
Ewangelia Tomasza jest zbiorem około stu, domniemanych wypowiedzi Jezusa, które można w pewien sposób umieścić w ramach tradycji gnostycznej, z czym jednak polemizuje wielu egzegetów. Ewangelia Tomasza została odnaleziona dopiero w 1945 roku w Egipcie (ok. 100 km od Luksoru) w koptyjskim tłumaczeniu i uchodzi za opracowanie pisma, którego nie znamy. Często odkrycie Ewangelii Tomasza mylono z odkryciem gnostycznej biblioteki Nag Hammadi.
Wiele wypowiedzi z Ewangelii Tomasza mogłoby się bez problemu znaleźć w kanonie Nowego Testamentu - chodzi przede wszystkim o te fragmenty, które pochodzą z tzw. źródła Q, używanego przez kanoniczne ewangelie synoptyczne św. Mateusza i św. Łukasza. Ogólny charakter tego niezwykle chaotycznego dzieła daleko odbiega od chrześcijańskiej ortodoksji.
O Ewangelii Tomasza stało się głośno po filmie "Stygmaty" w reżyserii R. Wainwright'a. Pojawiły się wówczas różnego rodzaju koncepcje spiskowe, jakoby Kościół (w domyśle Rzymskokatolicki) skrywał w swoich archiwach nieznane rękopisy, które, gdyby zostały ujawnione, podważyłyby sens Kościoła w takiej formie, jaką znamy dziś. Powyższe należy rozumieć jako mało ambitną i zupełnie nieprawdziwą sensację obliczoną na komercyjny sukces.
W filmie pojawia się często znany fragment z Ewangelii Tomasza (77):
"Ja jestem światłością, która jest ponad wszystkimi. Ja jestem Pełnią, Pełnia wyszła ze mnie, Pełnia doszła do mnie. Rozłupcie drzewo, ja tam jestem. Podnieście kamień, a znajdziecie mnie tam."
Ale w tej samej Ewangelii czytamy również (141):
"Rzekł Jezus: Oto poprowadzę ją, aby uczynić ją mężczyzną, aby stała się sama duchem żywym, podobnym do was, mężczyzn. Każda kobieta, która uczyni siebie mężczyzną, wejdzie do królestwa niebios."
W języku polskim nie brakuje kilku, profesjonalnych tłumaczeń Ewangelii Tomasza - np: Apokryfy Nowego Testamentu. Tom I. Ewangelie apokryficzne, red. M. Starowieyski, Lublin 1986. Polskojęzyczne wersje Ewangelii Tomasza można odnaleźć także w internecie za pomocą wyszukiwarek.
Oprócz Ewangelii Tomasza istnieją inne, apokryficzne ewangelie jak np. Ewangelia św. Piotra, św. Andrzeja, Ewy, Filipa, Marcjona (!), a nawet Judasza Iskarioty.
Serdecznie pozdrawiam
Dariusz Bruncz
:: Więcej na temat Ewangelii św. Tomasza
Zobacz także:
:: Kerygma.pl: Recenzja filmu "Stygmaty"
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 6 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. 
Zbliżająca się pielgrzymka Benedykta XVI do Szkocji i Anglii wzbudza coraz większe emocje, szczególnie wśród przeciwników wizyty i samego papieża. Stowarzyszenie "Protest the Pope" zaplanowało szereg akcji, których celem jest nie tylko zademonstrowanie niechęci wobec Biskupa Rzymu, ale i zakłócanie uroczystości religijnych. Ateistów i środowiska lewicowe poprosił o spotkanie nowo mianowany arcybiskup Southwark Peter Smith. – Nie damy się pouczać arcybiskupowi – zapowiedział Terry Sanderson, szef Narodowego Zjednoczenia Sekularystów. 
Wczoraj Episkopat uznał, że sprawa krzyża pod Pałacem Prezydenckim nie leży w jego kompetencjach. Cytując abp. Józefa Michalika: "To nie do nas należy, to nie nasza sprawa. Nie jesteśmy władni, żeby ten problem rozwiązać jako biskupi". Posypały się komentarze, że to chowanie głowy w piasek, a Episkopat daje zielone światło do nietraktowania go poważnie. 
Biskupia góra urodziła mysz, biskupią mysz – niewiadomo czy to mysz czy nie mysz, a może kot albo pies, być może nawet morski. Niewiadomo. Z rozbrajającą szczerością abp Józef Michalik obwieścił narodowi, że zapowiadane jednoznaczne i zdecydowane stanowisko episkopatu nie jest możliwe, gdyż biskupi nie są władni wypowiadać się w sprawie krzyża. Błyskotliwa parabola krzyża i mebli, których, jak odkrył szef konferencji biskupów, nie można przestawiać w czyimś domu, pokazuje absolutną kapitulację polskich biskupów i totalny brak duszpasterskiej wyobraźni – nie pierwszy zresztą raz. 
Minęły dwa tygodnie od nominacji szwajcarskiego hierarchy bp. Kurta Kocha na nowego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, który zastąpił na tym stanowisku kard. Waltera Kaspera. Decyzja Benedykta XVI pokazała, że wbrew kolportowanym opiniom o niechęci tego papieża do Kościołów reformacyjnych, dialog z nimi pozostaje wciąż priorytetowym zadaniem pontyfikatu Benedykta. Odejście Kaspera oraz objęcie urzędu „ekumenicznego ministra” przez Kocha nie oznacza jednak żadnej rewolucji - nie jest ani stagnacją, ani też milowym krokiem naprzód, a to mimo wszystko dobra wiadomość dla ruchu ekumenicznego. 
