ekumenizm.pl   Polski English Deutsch Français Magyar Portugues Dansk Suomi Svenska Espanol Slovenčina In romaneste RUS Ukrainski BG BY
Serwisy specjalne Ekumenizm Z życia Kościołów Religie Publicystyka Inne Prześlij artykuł Redakcja

Polecamy

Ekumenizm.pl zaprasza do współpracy
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 9 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. więcej »

Spór o usprawiedliwienie - ekumeniczna dyskusja przed 500-leciem Reformacji
- Reformacja zmieniła nas wszystkich. Kościoły zostały odnowione poprzez ponowne zwrócenie się ku Jezusowi i skoncentrowanie na Piśmie Świętym - napisała ks. Margot Kässmann, ambasador Dekady Reformacji z ramienia Ewangelickiego Kościoła Niemiec (EKD), w tekście zamieszczonym na oficjalnej stronie Kościoła rzymskokatolickiego w Niemczech katholisch.de. Teolożka odniosła się do dyskutowanego od wielu tygodni dokumentu EKD poświęconemu nauce o usprawiedliwieniu, który wywołał wiele kontrowersji. więcej »

Papież przeprasza zielonoświątkowców
Papież Franciszek przybył dzisiaj do włoskiego miasta Caserta, aby spotkać się z tamtejszą parafią Kościoła zielonoświątkowego i ich pastorem Giovanni Traettino, z którym przyjaźni się od czasów posługi biskupiej w Buenos Aires. więcej »

Święto Chrztu Rusi w cieniu minaretów?
W tym roku Święto Chrztu Rusi zbiegło się z muzułmańskimi obchodami końca ramadanu (Id al-Fitr, Uraza Bajram). Jak doniosły media, 30 czerwca cerkwie w Moskwie, nie licząc Soboru Chrystusa Zbawiciela, były jednak prawie puste. Zatłoczone i gwarne były za to ulice biegnące do 5 moskiewskich meczetów. więcej »

Mariawickich problemów z prz(e/y)szłością ciąg dalszy
Zebrana 30 czerwca br. w Płocku Kapituła Generalna Kapłanów Kościoła Starokatolickiego Mariawitów nie przyniosła spodziewanego rozwiązania konfliktu dotyczącego ewentualnego powrotu tego Kościoła do Unii Utrechckiej, a także rozpoczęcia dialogu wewnątrzkościelnego, celem możliwie najszybszego zwołania Synodu Kościoła, pierwszego od 1937 roku. więcej »

Niedziela coraz częściej bez uczestnictwa w mszy
Instytut Statystyk Kościoła Katolickiego ogłosił wyniki liczenia wiernych uczestniczących w mszy, które odbyło się 20 października 2013 r. Po raz pierwszy od czasu prowadzenia takich statystyk (czyli od 1980 roku) wskaźnik dominicantes spadł poniżej 40% - dla całej Polski wynosi on 39,1%. więcej »

Sonda ekumenizm.pl
Decyzja Watykanu, umożliwiająca tradycyjnym anglikanom przejście pod jurysdykcję Biskupa Rzymu:

jest szczodrym gestem papieża, świadczącym o prawdziwym ekumenizmie, który polega na powrocie nierzymskokatolików do Rzymu
jest łowieniem ryb w cudzym stawie, prozelityzmem, który osłabi wiarygodność ekumenii
nie ma żadnego znaczenia dla ruchu ekumenicznego – business as usual
żadna z odpowiedzi nie wyraża mojej opinii

Najnowsze
ARTYKUŁY
4 artykułów w ost. 24 godz

Nowe komentarze wygasają po 48 h
  • Starokatolickie i "narodowe" ... (5)
  • Mariawickie obchody Wniebowzi... (3)
  • Arcybiskup Utrechtu ratuje maria...
  • Holokaust chrześcijan trwa - ter...


  • Nowe linki wygasają po 2 tyg
    Brak nowych linków

    Zasady wykorzystywania cookies 
    Kim był Judasz Is(z)kariota - Ewangelia Judasza
    Historia męki i śmierci Pańskiej zawiera w sobie wiele wątków, z których jeden stanowi postać "czarnej owcy" wśród apostołów, Judasza Is(z)karioty. Kim był, dlaczego zdradził i jak zginął? Na ten temat napisano już wiele książek i wypowiedziano już wiele sprzecznych tez.


     

    Judasz pojawia się we wszystkich Ewangeliach (Mk 3,19; Mt 10,4; Łk 6,16; J 13,2) i w Dziejach Apostolskich (Dz. Ap 1,18), ale jest szczególnie nielubiany przez czwartego ewangelistę. W Ewangelii św. Jana przestawiany jest jako diabeł wśród apostołów, natomiast u ewangelisty Mateusza jest on uosobieniem chciwości i rządzy bogactwa. Z Nowego Testamentu dowiadujemy się, że Judasz Iskariot popełnił samobójstwo. Jednakże dokładna lektura tekstu biblijnego oraz badania egzegetyczne dowiodły, że obraz Judasza nie jest tak jednoznaczny, jakby to się na pierwszy rzut oka wydawało.

    Człowiek z Kariothu?

    Imię Judasza, dosyć powszechne w ówczesnej Palestynie, występuje w tradycji chrześcijańskiej zazwyczaj z przydomkiem "Iskariota", ewentualnie "Iszkariota". Na temat etymologii tego słowa istnieje kilka teorii. Jedna z nich mówi, że Iskariot znaczy tyle co „Isz-Karioth“, a więc Judasz z Kariothu, miasta położonego na południu Palestyny. Jeśli teza ta jest prawdziwa, to oznaczałoby to, że Judasz był jedynym apostołem wśród dwunastu, który nie pochodził z Galilei. Od samego początku byłby on zatem „outsiderem“, kimś, któremu musielibyśmy przypisać ogromną determinację, czy wręcz idealizm, bowiem nie każdy (dziś oraz w ówczesnej Palestynie) porzucał swoje rodzinne strony, by w oddalonej o wiele kilometrów okolicy podążać za kaznodzieją o imieniu Jezus. Według badaczy biblijnych wędrownych proroków było wówczas wielu.

    Jeśli więc Judasz opuścił swoje rodzinne strony, to co nim kierowało? Religijna fascynacja, chęć doświadczenia niezwykłej przygody? Niektórzy badacze są zdania, że Judasz kierował się politycznymi przesłankami. Judasz mógł widzieć w Jezusie politycznego przywódcę, który uwolniłby Izrael z niewoli Imperium Rzymskiego. Założenie to potwierdzałoby inne, etymologiczne wyjaśnienie jego „nazwiska“: Judasz mógł być członkiem żydowskiej sekty sikkarian o silnych ambicjach politycznych. Zdrada Judasza mogła więc być motywowana politycznie: rozczarowany „niemesjańskim“ przesłaniem Jezusa Judasz wydaje Nazareńczyka Najwyższej Radzie Kapłanów.

    Legenda o narodzinach i życiu Judasza

    Znana jest legenda o narodzinach Judasza. Według starożytnych podań Judaszowi jeszcze przed narodzinami prorokowano uczestnictwo w haniebnym czynie. Jego matka, Cyborea miała wizje, w której zostało jej objawione, że jej syn stanie się nieszczęściem dla całego narodu izraelskiego. Historię opowiedziała mężowi, Szymonowi Rubensowi. Rodzice postanowili, że pozbędą się dziecka. Włożyli je do kosza i wrzuciły do morza. Kosz dopłynął do wybrzeży wyspy Skarioth i został wychowany przez bezdzietną królową, która nikomu nie ujawniła, że Judasz nie był jej prawdziwym dzieckiem. Po pewnym czasie królowa zaszła w ciąże. Urodziła dziecko, które wychowywało się z Judaszem. Jednakże matka spostrzegła, że jej przyrodnie dziecko okrutnie znęca się nad pierworodnym i w złości postanowiła ujawnić tajemnicę. Judasz zabił przyrodniego brata i udał się do Jerozolimy, gdzie podjął służbę u... Poncjusza Piłata. Legenda twierdzi, że Piłat był zadowolony z Judasza. Pewnego dnia Piłatowi zachciało się zjeść jabłko z drzewa z obcego ogrodu. Judasz gorliwie wypełnił zachciankę swojego pana i zerwał jabłko. Natknął się na właściciela, którego po krótkiej kłótni zabił. Jak się okazało tym ogrodnikiem był ojciec Judasza. Cyborea odkryła kim jest sługa Piłata, wyjawiła swojemu synowi kim jest i kogo zabił. Skruszonego Judasza matka wysłała do proroka, który głosił upamiętanie i Królestwo Boże. W tych dniach ów prorok, Jezus z Nazaretu, przebywał właśnie w okolicy Jerozolimy. Zlitował się nad Judaszem i przyjął do grona swoich uczniów...

    Inne teorie 

    Istnieją również bardziej radykalne teorie, dotyczące Judasza. Znana i kontrowersyjna niemiecka teolożka Uta Ranke-Heinemann jest przekonana, że Judasz tak naprawdę w ogóle nie istniał, a pojawia się w Nowym Testamencie jako antyjudaistyczna personifikacja Żydów, którzy odrzucili Jezusa jako Mesjasza. W starokościelnej tradycji oraz najnowszej historii postać Judasza była instrumentem walki z wyznawcami judaizmu. Na kanwie historii o Judaszu św. Jan Złotousty opracował zasady postępowania z Żydami. Dla wielku Ojców Kościoła Judasz był ikoną tej części Izraela, która nie poznała w Jezusie Chrystusa, a więc Mesjasza. Pogańska propaganda III Rzeszy widziała w Judaszu archetyp złego Żyda, który kradnie, oszukuje i zdradza. W latach 30-tych minionego stulecia Anton Franz Dietzenschmidt, niemiecki pisarz, pisze tragedię w czterech aktach "Zdrajca Boga", w której przedstawia Judasza jako jedynego z uczniów Chrystusa, który rozumie Boży plan zbawienia. Dietzenschmidt uważa, że dopiero czyn Judasza umożliwia rozpoczęcie właściwego dzieła odkupienia, otwarta zostaje droga zbawienia dla wszystkich poprzez męczęństwo i śmierć Jezusa Nazareńskiego.  

    Samobójstwo?

    Tradycyjnie uważa się, że Judasz czując ogromne wyrzuty sumienia sam odebrał sobie życie przez powieszenie. W sposób wymowny przedstawia tę scenę Pasja Mela Gibsona. O samobójstwie Judasza mówi tylko Ewangelia Mateusza oraz Dzieje Apostolskie i to z kilkoma sprzecznościami. Bibliści nie wykluczają, że po ukrzyżowaniu Judasz mógł powrócić do Kariothu i zniknąć z pola widzenia rodzącego się Kościoła w Jerozolimie.

    :: Ekumenizm.pl: Judasz - umiłowany uczeń Pana

    :: Ekumenizm.pl: Rehabilitacja Judasza

    :: Ekumenizm.pl: Obrona Judasza

    :: Ekumenizm.pl: O Ewangelii Judasza - apokryf

    :: Ekumenizm.pl: Judaszomanii ciąg dalszy

      
    08.04.2004 14:41   Dariusz Bruncz   Opinie-Reportaże

    Kim był Judasz Is(z)kariota - Ewangelia Judasza - komentarze (0)
    Widok:  
    Komentarze należą do osób, które je zamieściły. Nie bierzemy odpowiedzialności za ich treść.
    CZĘSTO SZUKANE HASŁA: Judasz, ewangelia Judasza | Joseph Ratzinger - Benedykt XVI | Aborcja | Ewangelia św. Tomasza | Unieważnienie małżeństwa, rozwód | Efekt cieplarniany | Czarna msza | Kurs przedmałżeński | Opus Dei | Różokrzyżowcy | Rerum Novarum | Szkielet ludzki | Konklawe | O. Rydzyk | Obrzezanie | Ordynacja (święcenia kapłańskie) kobiet
     Prawa Autorskie © 2014 Ekumenizm.pl
     Wszelkie znaki handlowe i prawa autorskie należą do ich właścicieli.
    CMS: GeekLog
    Mapa serwisu