Wczoraj informowaliśmy o śmierci prezydenta Johannesa Raua, byłego prezydenta RFN, zasłużonego dla pojednania polsko-niemieckiego oraz żydowsko-niemieckiego. Przedstawiciele Kościołów ewangelickich i Kościoła rzymskokatolickiego wyrazili smutek na wieść o śmierci prezydenta Raua. Hierarchowie rzymskokatoliccy, w tym kardynał Karl Lehmann, przewodniczący niemieckiego episkopatu oraz kardynał Joachim Meisner, metropolita koloński, podkreślili zgodnie, że prezydent Rau, który był wyznania ewangelickiego, nigdy nie ukrywał swojego przywiązania do wiary chrześcijańskiej, a w życiu politycznym kierował się ewangelicznymi wartościami. Tymczasem "Nasz Dziennik" powiązany z Radiem Maryja o. Tadeusza Rydzyka, opublikował notkę o śmierci Raua, w której stwierdził, że Zmarły "dał się poznać jako zdeklarowany ateista".
Byłego prezydenta wspominają wszyscy. Szczególny powód do żałoby ma Ewangelicki Kościół Nadrenii, do którego należał Rau i w którym przez prawie 35 lat był członkiem synodu krajowego. Chrześcijańskie życie Raua podkreślił w specjalnym oświadczeniu abp Hans-Josef Becker, zwierzchnik rzymskokatolickiej Archidiecezji Paderborn, z którą Rau współpracował przez 20 lat jako premier rządu Północnej Nadrenii-Westfalii.
Prezydent Rau był świeckim kaznodzieją, które nie raz stawał na ambonie, prowadził rozważania biblijne w parafii oraz podczas ekumenicznych i ewangelickich spotkań. Nigdy nie ukrywał tego, że jest chrześcijaninem, dążył do pojednania między podzielonymi chrześcijanami, między chrześcijanami i Żydami, a także w mocno podzielonym społeczeństwie niemieckim po zjednoczeniu kraju. Do historii przeszły słowa Raua, będące jego programem politycznym, ale i życiową dewizą: Versöhnen statt spalten (Pojednanie zamiast dzielenia).
Wszystkie te fakty nie przeszkadzają jednak "Naszemu Dziennikowi" w rozpowszechnianiu kłamstwa i demonstrowaniu braku szacunku wobec osoby zasłużonej dla jedności duchowej Europy. Rau należał do tych chrześcijan, którzy uważają, że obecność Boga w Europie jest absolutnie konieczna. Stać się to musi nie na drodze prawnych regulacji w formie inwokacji w Konstytucji Europejskiej, ale poprzez modlitwę i codzienną pracę Kościołów na rzecz bardziej chrześcijańskiej Europy w rodzinach, miejscu pracy, całym społeczeństwie. Tymczasem "Nasz Dziennik" znany z niegodnego języka sugeruje, że słowa Raua, mówiące o tym, że Europa nie potrzebuje parasola Kościołów należy rozumieć jako Europę bez Boga. Jeśli tak jest, to „Nasz Dziennik”, Radio Maryja oraz Telewizja Trwam powinny ogłosić papieża Benedykta XVI heretykiem i przyłączyć się do sedewakantystów.
W encyklice Deus Caritas Est papież jasno naucza: "Do podstawowej struktury chrześcijaństwa należy rozróżnienie tego, co należy do Cezara, od tego, co należy do Boga (por. Mt 22, 21), to znaczy rozróżnienie pomiędzy państwem i Kościołem, albo, jak mówi Sobór Watykański II, autonomia rzeczywistości doczesnych. Państwo nie może narzucać religii, ale musi zagwarantować jej wolność i pokój pomiędzy wyznawcami różnorakich religii; Kościół jako społeczny wyraz wiary chrześcijańskiej, ze swej strony, ma swoją niezależność i na bazie wiary żyje w formie wspólnotowej, którą państwo powinno respektować. Obie sfery są rozdzielone, ale pozostają zawsze we wzajemnej relacji."
Nasz Dziennik kultywuje małość, język oskarżeń i braku elementarnego szacunku dla tych, którzy myślą inaczej niż jego funkcjonariusze. Otwarcie kłamie i w antyewangeliczny sposób wyrokuje o wierze lub jej braku.
Foto: irancartoon.com
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 6 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. 
Wczoraj Episkopat uznał, że sprawa krzyża pod Pałacem Prezydenckim nie leży w jego kompetencjach. Cytując abp. Józefa Michalika: "To nie do nas należy, to nie nasza sprawa. Nie jesteśmy władni, żeby ten problem rozwiązać jako biskupi". Posypały się komentarze, że to chowanie głowy w piasek, a Episkopat daje zielone światło do nietraktowania go poważnie. 
Biskupia góra urodziła mysz, biskupią mysz – niewiadomo czy to mysz czy nie mysz, a może kot albo pies, być może nawet morski. Niewiadomo. Z rozbrajającą szczerością abp Józef Michalik obwieścił narodowi, że zapowiadane jednoznaczne i zdecydowane stanowisko episkopatu nie jest możliwe, gdyż biskupi nie są władni wypowiadać się w sprawie krzyża. Błyskotliwa parabola krzyża i mebli, których, jak odkrył szef konferencji biskupów, nie można przestawiać w czyimś domu, pokazuje absolutną kapitulację polskich biskupów i totalny brak duszpasterskiej wyobraźni – nie pierwszy zresztą raz. 
Na oczach opinii publicznej rozegrał się gorszący spektakl, podczas którego doszło nie do obrony, a profanacji krzyża. Przed Pałacem Prezydenckim celebrowano obrazoburstwo, które można porównać do barbarzyńskich aktów ikonoklastów niszczących obrazy i inne symbole chrześcijańskiej duchowości – z tym ogromnym wyjątkiem, że na polu bitwy nie było przeciwników krzyża, a znajdowali się i pozostali ludzie, którzy z krzyża uczynili bezwartościowe deseczki. W świętobliwym poruszeniu odbył się zamach na prawdziwy krzyż, a co więcej dokonała się jego publiczna desakralizacja. Na oczach Polski i świata krzyż stał się po prostu głupstwem. 
Minęły dwa tygodnie od nominacji szwajcarskiego hierarchy bp. Kurta Kocha na nowego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, który zastąpił na tym stanowisku kard. Waltera Kaspera. Decyzja Benedykta XVI pokazała, że wbrew kolportowanym opiniom o niechęci tego papieża do Kościołów reformacyjnych, dialog z nimi pozostaje wciąż priorytetowym zadaniem pontyfikatu Benedykta. Odejście Kaspera oraz objęcie urzędu „ekumenicznego ministra” przez Kocha nie oznacza jednak żadnej rewolucji - nie jest ani stagnacją, ani też milowym krokiem naprzód, a to mimo wszystko dobra wiadomość dla ruchu ekumenicznego. 
