„Przyzwyczailiśmy się już do nietolerancji. Ona jest, tylko nie zwraca się już na nią uwagi. Powszechnie uważa się, że jak się leje krew, to jest nietolerancja, ale jeżeli coś dzieje się w zaciszu gabinetów, to już jej nie ma. Nieprawda” — powiedział ks. Doroteusz Sawicki z Polskiego Autokefalicznego Kościoła Prawosławnego podczas spotkania przedstawicieli Kościołów chrześcijańskich z Elżbietą Radziszewską, Pełnomocnikiem Rządu do Spraw Równego Traktowania.
Na zaproszenie Pani Pełnomocnik 15 kwietnia w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów spotkali się duchowni i przedstawiciele dwunastu wyznań chrześcijańskich. Celem spotkania było zapoznanie przedstawicieli Kościołów z zadaniami Pełnomocnika oraz wstępne przedstawienie przez Kościoły problemów, z jakimi się spotykają w sferze równego traktowania.
Na spotkaniu reprezentowane były następujące Kościoły: adwentystów dnia siódmego, baptystów, ewangelików augsburskich i reformowanych, mariawitów, karaimów, zielonoświątkowców, metodystów, grekokatolicki, polskokatolicki, prawosławny, rzymskokatolicki. Pełnomocnikowi towarzyszyły: dyrektor biura Barbara Szymborska i oraz główny specjalista Wiesława Kostrzewa-Zorbas.
Głównym zadaniem Pełnomocnika jest koordynacja działań międzyresortowych w zakresie równego traktowania, w tym przeciwdziałania dyskryminacji w szczególności ze względu na płeć, rasę, pochodzenie etniczne, narodowość, religię lub wyznanie, poglądy polityczne, wiek, orientację seksualną, stan cywilny oraz rodzinny.
Adwentyści sygnalizowali problemy wiernych z respektowaniem ich prawa do święcenia soboty — ich dnia świętego. Inni wspominali o dyskryminacji w dostępie do mediów, nierównym traktowaniem uczniów i katechetów należących do Kościołów mniejszościowych w nauczaniu religii w ramach systemu oświaty, problemach prawnych związanych z niemożnością udzielania ślubów kościelnych ze skutkami cywilnymi przez Kościoły zarejestrowane, ale niemające ustawowej formy regulacji sytuacji prawnej.
Poważnym problemem prawnym jest też nierespektowanie art. 25 ust. 5 Konstytucji RP nakazującego rządowi zawieranie umów z władzami Kościołów mniejszościowych przed ustawowym uregulowaniem ich sytuacji prawnej, co dotyczy również nowelizacji istniejących ustaw „kościelnych”. W efekcie od uchwalenia 12 lat temu Konstytucji nie znowelizowano poprawnie żadnej z tych ustaw. Zwrócono także uwagę na potrzebę zmiany nazwy Departamentu Wyznań Religijnych oraz Mniejszości Narodowych i Etnicznych. Obecna nazwa, funkcjonująca zaledwie od kilku lat, niepotrzebnie kojarzy przynależność religijną z narodową, utrwalając stereotyp Polaka-katolika.
Przedstawiciele Kościołów zapytali też o losy projektu ustawy o równym traktowaniu i w odpowiedzi usłyszeli, że prace nad nią nadal trwają. To tylko przykłady poruszonych problemów. „To nasze pierwsze spotkanie, ale nie ostatnie — powiedziała w podsumowaniu spotkania Pełnomocnik. — Nie obiecuję, że naprawimy świat. Niestety zbyt wiele rzeczy dzieje się w ludzkich głowach i żaden przepis tego nie zmieni. Deklarujemy wsparcie w każdej sprawie dotyczącej dyskryminacji. Mamy nadzieję, że poprzez edukację i oswajanie ludzi z odmiennością uczynimy Polskę lepszą”.
Andrzej Siciński, Redakcja "Znaki Czasu"
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 6 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. 
Wczoraj Episkopat uznał, że sprawa krzyża pod Pałacem Prezydenckim nie leży w jego kompetencjach. Cytując abp. Józefa Michalika: "To nie do nas należy, to nie nasza sprawa. Nie jesteśmy władni, żeby ten problem rozwiązać jako biskupi". Posypały się komentarze, że to chowanie głowy w piasek, a Episkopat daje zielone światło do nietraktowania go poważnie. 
Biskupia góra urodziła mysz, biskupią mysz – niewiadomo czy to mysz czy nie mysz, a może kot albo pies, być może nawet morski. Niewiadomo. Z rozbrajającą szczerością abp Józef Michalik obwieścił narodowi, że zapowiadane jednoznaczne i zdecydowane stanowisko episkopatu nie jest możliwe, gdyż biskupi nie są władni wypowiadać się w sprawie krzyża. Błyskotliwa parabola krzyża i mebli, których, jak odkrył szef konferencji biskupów, nie można przestawiać w czyimś domu, pokazuje absolutną kapitulację polskich biskupów i totalny brak duszpasterskiej wyobraźni – nie pierwszy zresztą raz. 
Na oczach opinii publicznej rozegrał się gorszący spektakl, podczas którego doszło nie do obrony, a profanacji krzyża. Przed Pałacem Prezydenckim celebrowano obrazoburstwo, które można porównać do barbarzyńskich aktów ikonoklastów niszczących obrazy i inne symbole chrześcijańskiej duchowości – z tym ogromnym wyjątkiem, że na polu bitwy nie było przeciwników krzyża, a znajdowali się i pozostali ludzie, którzy z krzyża uczynili bezwartościowe deseczki. W świętobliwym poruszeniu odbył się zamach na prawdziwy krzyż, a co więcej dokonała się jego publiczna desakralizacja. Na oczach Polski i świata krzyż stał się po prostu głupstwem. 
Minęły dwa tygodnie od nominacji szwajcarskiego hierarchy bp. Kurta Kocha na nowego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, który zastąpił na tym stanowisku kard. Waltera Kaspera. Decyzja Benedykta XVI pokazała, że wbrew kolportowanym opiniom o niechęci tego papieża do Kościołów reformacyjnych, dialog z nimi pozostaje wciąż priorytetowym zadaniem pontyfikatu Benedykta. Odejście Kaspera oraz objęcie urzędu „ekumenicznego ministra” przez Kocha nie oznacza jednak żadnej rewolucji - nie jest ani stagnacją, ani też milowym krokiem naprzód, a to mimo wszystko dobra wiadomość dla ruchu ekumenicznego. 
