Skandal z arcybiskupem Rino Fisichellą, przewodniczącym Papieskiej Akademii Życia, który w "L'Osservatore Romano" nie tylko zaatakował brazylijskiego biskupa przekazującego nauczanie Kościoła, ale także zakwestionował katolickie nauczanie w sprawie ochrony życia - wcale nie dobiegł końca. Część członów Papieskiej Akademii Życia wprost stwierdza - o czym informuje Life Site News - że ta papieska organizacja może nie mieć przyszłości pod kierownictwem abp Fisichelli.
Początek tej gorszącej sprawy opisywałem już w serwisie. Znalazł się w nim także raport z tego, co działo się w tej sprawie później, ze szczególnym uwzględnieniem oświadczenia Kongregacji Nauki Wiary, która jasno przypomniała, jakie jest stanowisko Kościoła w sprawie aborcji i jednoznacznie wskazała w ten sposób, że abp Fisichella nie miał w sporze z brazylijskimi hierarchami racji. Faktów tych nie będę już więc przypominał. Nie mogę się jednak zignorować kolejnych informacji nadchodzących z Watykanu. A te nie są dobre dla przyszłości Akademii.
Część członków Akademii otwarcie kwestionuje bowiem kompetencje abp Fisichelli do sprawowania jego funkcji. Znany wykładowca filozofii i członek Akademii otwarcie przyznaje, że artykuł arcybiskupa wywołał poważne problemy moralne, kanoniczne i doktrynalne w łonie akademii. Większość jej członków nie zabiera w tej sprawie głosu, część (także z Kurii Rzymskiej) wspiera arcybiskupa, ale jest także grupa, która ostro krytykuje Fisichellę za wsparcie jakiego udzielił on brazylijskim aborcjonistom, a także za nieuzasadniony atak na biskupów broniących nauczania Kościoła. I dlatego zdaniem - pragnącego zachować anonimowość członka Papieskiej Akademii Życia - jej przyszłość może być zagrożona.
Artykuł Fisichelli bardzo mocno skrytykował belgijski filozof ks. Michel Schooyans, członek Papieskiej Akademii Życia, który uznał, że sprawa tego tekstu ma "ogromne znaczenie" dla Kościoła. Jego zdaniem dostarczył on bowiem broni wrogom Kościoła i ruchów pro life. - Ten artykuł wspiera tych wszystkich, którzy w Ameryce Łacińskiej i wszędzie indziej prowadzą kampanię na rzecz legalizacji aborcji, z poparciem prezydenta Obamy, Unii Europejskiej, IPPF i innych organizacji pozarządowych - podkreślał Schooyans.
I komuś, kto zapoznał się z całą tą sprawą, i kto rozumie katolickie stanowisko w tej sprawie trudno się z taką opinią nie zgodzić. A w związku z tym trzeba jasno postawić pytanie, czy ktoś kwestionujący - "na zamówienie" (a tak powstanie tego tekstu tłumaczył sam abp Fisichella, gdy członkowie Papieskiej Akademii Życia prosili go o wyjaśnienia) - katolickie nauczania w sprawie obrony życia powinien zajmować stanowisko w grupie odpowiedzialnej za pilnowanie ortodoksji w tej kwestii?
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 6 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. 
Wczoraj Episkopat uznał, że sprawa krzyża pod Pałacem Prezydenckim nie leży w jego kompetencjach. Cytując abp. Józefa Michalika: "To nie do nas należy, to nie nasza sprawa. Nie jesteśmy władni, żeby ten problem rozwiązać jako biskupi". Posypały się komentarze, że to chowanie głowy w piasek, a Episkopat daje zielone światło do nietraktowania go poważnie. 
Biskupia góra urodziła mysz, biskupią mysz – niewiadomo czy to mysz czy nie mysz, a może kot albo pies, być może nawet morski. Niewiadomo. Z rozbrajającą szczerością abp Józef Michalik obwieścił narodowi, że zapowiadane jednoznaczne i zdecydowane stanowisko episkopatu nie jest możliwe, gdyż biskupi nie są władni wypowiadać się w sprawie krzyża. Błyskotliwa parabola krzyża i mebli, których, jak odkrył szef konferencji biskupów, nie można przestawiać w czyimś domu, pokazuje absolutną kapitulację polskich biskupów i totalny brak duszpasterskiej wyobraźni – nie pierwszy zresztą raz. 
Na oczach opinii publicznej rozegrał się gorszący spektakl, podczas którego doszło nie do obrony, a profanacji krzyża. Przed Pałacem Prezydenckim celebrowano obrazoburstwo, które można porównać do barbarzyńskich aktów ikonoklastów niszczących obrazy i inne symbole chrześcijańskiej duchowości – z tym ogromnym wyjątkiem, że na polu bitwy nie było przeciwników krzyża, a znajdowali się i pozostali ludzie, którzy z krzyża uczynili bezwartościowe deseczki. W świętobliwym poruszeniu odbył się zamach na prawdziwy krzyż, a co więcej dokonała się jego publiczna desakralizacja. Na oczach Polski i świata krzyż stał się po prostu głupstwem. 
Minęły dwa tygodnie od nominacji szwajcarskiego hierarchy bp. Kurta Kocha na nowego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, który zastąpił na tym stanowisku kard. Waltera Kaspera. Decyzja Benedykta XVI pokazała, że wbrew kolportowanym opiniom o niechęci tego papieża do Kościołów reformacyjnych, dialog z nimi pozostaje wciąż priorytetowym zadaniem pontyfikatu Benedykta. Odejście Kaspera oraz objęcie urzędu „ekumenicznego ministra” przez Kocha nie oznacza jednak żadnej rewolucji - nie jest ani stagnacją, ani też milowym krokiem naprzód, a to mimo wszystko dobra wiadomość dla ruchu ekumenicznego. 
