Teologia powinna pochylić się nad rzeczywistymi warunkami, w jakich znajduje się osoba uciskana - powiedział o. Leonardo Boff, jeden z myślicieli ruchu teologii wyzwolenia. W ten bowiem sposób religia stanie się czynnikiem mobilizacji, a nie hamowania - uważa brazylijski teolog.
Taka wizja była oparta na nowym sposobie czytania Biblii, w której Bóg zawsze miałby być Bogiem sprawiedliwości, a nie podporządkowania. W ten sposób walka przeciw nierówności byłaby wymogiem samej Ewangelii, bowiem gwarantowałaby zapoczątkowanie zbawienia już tutaj i teraz, a nie w raju dopiero po śmierci.
Obok duchowego komfortu księża zaczęli zajmować się sprawami bardziej przyziemnymi, jak chociażby kwestiami związanymi z bezrobociem, czy z problemem skupienia ziem w rękach nielicznych, gdy tymczasem olbrzymie rzesze chłopów głodowały nie posiadając nawet kawałka ziemi.
Nie jest przypadkiem, że teologia wyzwolenia narodziła się i odegrała większą rolę w Ameryce Łacińskiej, gdzie w Kościele rzymskokatolickim istniały już różne inne ruchy o charakterze społecznym, jak chociażby Podstawowe Wspólnoty Kościelne. Kiedy pojawiła się wewnątrz Kościoła, Ameryka Łacińska żyła pod rządami dyktatur wojskowych i przechodziła przez groźny kryzys ekonomiczny. Chodziło więc o reakcję na konkretną, istniejącą wówczas historyczną rzeczywistość. Przyjaciel Fidela Castro i doradca aktualnego, lewicowego prezydenta Brazylii, Luli, pisarz i teolog brat Betto OP, powiedział, że tym, czego chcą najbardziej biedni, jest życie w tym życiu. Ponieważ najbardziej widoczna na tym kontynencie była śmierć, propozycje teologii wyzwolenia odbiły się szerokim echem - mówił dominikanin.
Jednym z najbardziej kontrowersyjncych aspektów teologii wyzwolenia była jej relacja z polityką. Chodziło m.in. o "uduchowienie" ekonomicznych analiz marksizmu. Teologia wyzwolenia była ostro krytykowana za ograniczenie wiary do polityki. Sam Watykan rwystąpił przeciw temu ruchowi, a niektórzy teologowie zostali oficjalnie potępieni. Zarzucali oni papieżowi Janowi Pawłowi II, że zachował się wobec zwolenników teologii wyzwolenia w Ameryce Łacińskiej zupełnie inaczej niż wobec podobnego ruchu wewnątrz Kościoła w Polsce związanego z "Solidarnością".
W ostatnich latach, wraz ze zmianami na scenie politycznej świata (np. upadek bloku krajów socjalistycznych i komunistycznych), zainteresowanie teologią wyzwolenia uległo znacznemu zmniejszeniu. Tymczasem jednak teolodzy tego ruchu twierdzą, że nie oznacza to wcale, iż ich ruch stracił na sile, ale że jego założenia zostały przyswojone przez społeczeństwa Ameryki Łacińskiej. Ona się rozpowszechniła w Kościele, tak dziś nawet papież mówi o kwestiach społecznych i politycznych. Niesprawiedliwość społeczna wciąż istnieje, dlatego teologia wyzwolenia jest nadal potrzebna - twierdzi o. Betto.
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 9 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. 
1 maja rozpoczęły się w Hamburgu 34. Ewangelickie Dni Kościoła w Hamburgu (Kirchentag). To największe wydarzenie organizowane przez protestantów w Europie, w którym uczestniczą również ewangelicy różnych wyznań z całej Europy, w tym także z Polski. Od wielu lat stałymi uczestnikami Kirchentagu są także chrześcijanie wyznania rzymskokatolickiego.
- W pięknej, godnej, tradycyjnej liturgii chodzi nie o znaki
doczesnego splendoru i nie o bicie po oczach bogactwem - lecz o to Franciszkowe
"Bóg mój - moje wszystko". Nie ma konfliktu między tym wyczuciem
prymatu służby Bożej, a prostotą diakonii, między wziętym po przodkach ornatem
i pastorałem - a prostą sutanną i niechęcią do "pomponów" w
codziennym obyciu - mówi dr Paweł Milcarek, redaktor naczelny kwartalnika "Christianitas" w rozmowie z ekumenizm.pl.
Stanowczy protest władz Kościoła ewangelicko-augsburskiego wywołała część egzaminu gimnazjalnego, w którym uczniowie mieli zastanowić się nad tekstem źródłowym, w którym mowa była o "luterańskiej zarazie". Chodzi o tzw. "Mandat do starostów" króla Zygmunta I Starego, którego fragment wyrwany z kontekstu i pozbawiony komentarza, wzbudził protesty nauczycieli, uczniów oraz rodziców wyznania ewangelicko-augsburskiego. 
Papież Franciszek powołał komisję, składającą się z ośmiu
kardynałów, która ma doradzać papieżowi w przeprowadzeniu reformy Kurii Rzymskiej.
Konkretnie chodzi o zmianę postanowień apostolskiej konstytucji Pastor Bonus
promulgowanej w 1988 roku przez Jana Pawła II.
Ruch ekumeniczny nie był zainicjowany przez Kościół Rzymskokatolicki, masonów, Żydów i cyklistów, ale przez Kościoły protestanckie, które szukały jedności między sobą. (proszę sprawdzić w Wikipedii) Fundamentalną zasadą tego ruchu NIE JEST szukanie tego co łączy, zapominając o tym co dzieli (co z lubością powtarzają krytycy, nie wiadomo tylko za kim), ale przykazanie Pana Jezusa Chrystusa, skierowane do swoich uczniów „aby byli jedno” i „nawzajem się miłowali”, bo tylko w ten sposób świat zobaczy, że jesteśmy Jego uczniami (proszę sprawdzić w ewangelii Jana). 
