W sobotę, 10 grudnia 2005 roku, zmarł metropolita rówieńsko-ostrogski Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Kijowskiego Patriarchatu Danyjił. Metropolita Danyjił (w świecie: Bohdan Czokaluk) urodził się 22 sierpnia 1958 roku w wiosce Werchni Staniwci (Wyżnie Stanowce) na Bukowinie. Ukończył Odeskie Seminarium Duchowne i Moskiewską Akademię Duchowną. W latach 1987-1990 studiował na wydziale teologicznym Uniwersytetu w Salonikach w Grecji. W 1991 roku został mianowany rektorem Kijowskiego Seminarium Duchownego i przyjął godność archimandryty.
Brał aktywny udział w tworzeniu Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Kijowskiego Patriarchatu. Dnia 23 stycznia 1994 roku został mianowany biskupem wyszogródzkim.
Zmarły hierarcha od kwietnia 2000 roku był związany z Wołyniem, kiedy został biskupem rówieńsko-ostrogskim, 21października 2000 został podniesiony do godności arcybiskupa, a 23 stycznia 2004 roku został metropolitą. Za jego posługi w Równem zostało rozbudowane Rówieńskie Seminarium Duchowne oraz został odrodzony monaster w Kozackich Mogiłach i stworzony monaster w Hurbach. Założono także gazetę „Duchowna Nywa”.
W uroczystym pogrzebie, który odbył się pod przewodnictwem patriarchy Filareta w poniedziałek, 12 grudnia 2005 roku, wzięli udział m.in. ordynariusz rzymskokatolickiej diecezji łuckiej J.E. Ks. Bp Marcjan Trofimiak i dziekan rówieński ks. kan. Władysław Czajka. Zmarły hierarcha został pochowany obok Swjato-Pokrowskiego Soboru katedralnego w Równem.
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 6 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. 
Wczoraj Episkopat uznał, że sprawa krzyża pod Pałacem Prezydenckim nie leży w jego kompetencjach. Cytując abp. Józefa Michalika: "To nie do nas należy, to nie nasza sprawa. Nie jesteśmy władni, żeby ten problem rozwiązać jako biskupi". Posypały się komentarze, że to chowanie głowy w piasek, a Episkopat daje zielone światło do nietraktowania go poważnie. 
Biskupia góra urodziła mysz, biskupią mysz – niewiadomo czy to mysz czy nie mysz, a może kot albo pies, być może nawet morski. Niewiadomo. Z rozbrajającą szczerością abp Józef Michalik obwieścił narodowi, że zapowiadane jednoznaczne i zdecydowane stanowisko episkopatu nie jest możliwe, gdyż biskupi nie są władni wypowiadać się w sprawie krzyża. Błyskotliwa parabola krzyża i mebli, których, jak odkrył szef konferencji biskupów, nie można przestawiać w czyimś domu, pokazuje absolutną kapitulację polskich biskupów i totalny brak duszpasterskiej wyobraźni – nie pierwszy zresztą raz. 
Na oczach opinii publicznej rozegrał się gorszący spektakl, podczas którego doszło nie do obrony, a profanacji krzyża. Przed Pałacem Prezydenckim celebrowano obrazoburstwo, które można porównać do barbarzyńskich aktów ikonoklastów niszczących obrazy i inne symbole chrześcijańskiej duchowości – z tym ogromnym wyjątkiem, że na polu bitwy nie było przeciwników krzyża, a znajdowali się i pozostali ludzie, którzy z krzyża uczynili bezwartościowe deseczki. W świętobliwym poruszeniu odbył się zamach na prawdziwy krzyż, a co więcej dokonała się jego publiczna desakralizacja. Na oczach Polski i świata krzyż stał się po prostu głupstwem. 
Minęły dwa tygodnie od nominacji szwajcarskiego hierarchy bp. Kurta Kocha na nowego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, który zastąpił na tym stanowisku kard. Waltera Kaspera. Decyzja Benedykta XVI pokazała, że wbrew kolportowanym opiniom o niechęci tego papieża do Kościołów reformacyjnych, dialog z nimi pozostaje wciąż priorytetowym zadaniem pontyfikatu Benedykta. Odejście Kaspera oraz objęcie urzędu „ekumenicznego ministra” przez Kocha nie oznacza jednak żadnej rewolucji - nie jest ani stagnacją, ani też milowym krokiem naprzód, a to mimo wszystko dobra wiadomość dla ruchu ekumenicznego. 
