W czwartek 23 marca rozpocznie się w Kabulu (stolica Afganistanu) proces 41-letniego Abdula Rahmana. Ciąży na nim zarzut konwersji z islamu na chrześcijaństwo. Według obowiązującego w Afganistanie szariatu (prawa islamskiego) grozi mu za to nawet kara śmierci. Wyrok może zapaść najdalej w ciągu dwóch miesięcy.
"Nie występujemy przeciw jakiejś szczególnej religii na świecie. Jednak w Afganistanie te rzeczy są niezgodne z prawem. To atak na islam" - tak skomentował przypadek Rahmana sędzia Ansarullah Mawlavezada, który rozpozna sprawę.
Abdul Rahman został w zeszłym miesiącu osadzony w więzieniu na skutek donosu, jaki złożyła władzom jego własna rodzina. Miał to być argument w sporze o prawo do opieki nad dwiema córkami Rahmana, którymi obecnie opiekują się ich dziadkowie. Podczas przesłuchania oskarżony przyznał się, że przyjął chrześcijaństwo przed 16 laty pracując na rzecz chrześcijańskiej organizacji charytatywnej, pomagającej uchodźcom afgańskim w Peszawarze. Potem wielokrotnie przewoził do Afganistanu Biblie. Prokurator zaproponował oddalenie zarzutów jeżeli Rahman powróci na łono islamu, ten jednak odmówił.
99% 28-milionowej populacji Afganistanu to muzułmanie, na ogół bardzo konserwatywni. Jedyne legalne kościoły chrześcijańskie w tym kraju działają przy ambasadach i bazach jednostek wojskowych NATO, strzegących pokoju w tym byłym dominium talibów, fundamentalistycznych adeptów szkół koranicznych.
Izba Biskupów Amerykańskiego Kościoła Anglikańskiego (ACA) podjęła decyzję o konwersji do masowej Kościoła Rzymskokatolickiego. Będzie to możliwe dzięki ogłoszonej w listopadzie 2009 roku konstytucji apostolskiej Anglicanorum coetibus, która umożliwia przejście anglikańskich wspólnot pod jurysdykcję Rzymu przy jednoczesnym zachowaniu tradycji liturgicznych anglikanizmu, a także żonatych kapłanów. 
Ideologiczna paranoja, która oznacza koniec wolności słowa dla katolików - tak najkrócej można podsumować wyrok sądu apelacyjnego w sprawie Alicja Tysiąc kontra "Gość Niedzielny". Absurd w tej sprawie goni absurd. W pierwszej instancji sąd w Katowicach wykazał się brakiem umiejętności czytania tekstów ze zrozumieniem, w drugiej - sędziowie wykazali się po raz kolejny nie tylko takim brakiem, ale też bezczelnością. 
Mimo wotum zaufania udzielonego przez Radę Ewangelickiego Kościoła Niemiec (EKD) biskup Margot Käßmann postanowiła złożyć urząd przewodniczącej Rady EKD, który pełni od czterech miesięcy, a także natychmiast zrezygnować z urzędu biskupa największego, ewangelickiego Kościoła krajowego w Niemczech, Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła Hanoweru. - W obecnej sytuacji brakuje mi koniecznego autorytetu, abym mogła dalej pełnić swój urząd - powiedziała bp Käßmann dziennikarzom podczas konferencji prasowej w Hanowerze. 
Jasne i mocne papieskie potępienie tego, co przez lata działo się w Irlandii nie wystarczy.Tak jak nie wystarczy zbudowanie lepszych reguł pozwalających na unikanie takich wydarzeń w przyszłości. Obie te rzeczy są ważnymi krokami na drodze pojednania, odbudowywania zaufania, ale nie ma się, co oszukiwać, że naprawią one ogrom zła, jaki wydarzył się w irlandzkim Kościele nie tylko na skutek "ohydnych przestępstw" księży pedofilii, ale także zaniedbań, albo wręcz współudziału części (i to niestety niemałej) biskupów. Teraz bowiem potrzeba już nie tylko czynów, nie tylko słów, ale głębokiej pokuty Całego Kościoła, bowiem grzech jednych rani i dotyka nas wszystkich. I my wszyscy musimy próbować go naprawić. 
Skandal z arcybiskupem Rino Fisichellą, przewodniczącym Papieskiej Akademii Życia, który w "L'Osservatore Romano" nie tylko zaatakował brazylijskiego biskupa przekazującego nauczanie Kościoła, ale także zakwestionował katolickie nauczanie w sprawie ochrony życia - wcale nie dobiegł końca. Część członów Papieskiej Akademii Życia wprost stwierdza - o czym informuje Life Site News - że ta papieska organizacja może nie mieć przyszłości pod kierownictwem abp Fisichelli. 
