Izba Biskupów zdecydowała się na kontynuację linii "Kościoła otwartego" reprezentowaną przez dotychczasowego prymasa bp Franka Griswolda, który przez kilka lat współpracował z nową prymas. Decyzją Griswolda biskup Schori została członkiem Specjalnej Komisji ds. ECUSA oraz Wspólnoty Anglikańskiej.
Biskup liberalna
Biskup Schori krytykowała postanowienia Raportu z Windsoru, twierdząc, że zawiera on wiele nieporozumień i błędów. Celem dokumentu było uchronienie Wspólnoty Anglikańskiej przed schizmą, m.in. poprzez skłonienie ECUSA do przeprosin za konsekracje biskupa-geja w 2003 roku oraz błogosławienie par homoseksualnych. Raport niedostatecznie zauważa różnice w funkcjonowaniu Kościoła episkopalnego oraz innymi Kościołami Wspólnoty Anglikańskiej - powiedziała bp Schori w Seattle w listopadzie 2005 roku. Kilka miesięcy wcześniej podczas diecezjalnej konwencji (synodu) biskupka podkreśliła, że ani arcybiskup Canterbury, ani prymasi z całego świata nie mogą wspólnie ustanawiać zasad lub praw, które będą wiązały Kościół episkopalny.
Podczas wielu wystąpień i homilii biskup Schori dała się poznać jako hierarcha liberalny, który podkreśla tradycyjną już otwartość anglikanizmu na wiele form pobożności oraz kierunków teologicznych. W liście pasterskim na Wielki Post 2004 bp Schori pisała do wiernych swojej diecezji, że anglikanizm zawsze postrzegał umiejętność godzenia różnych poglądów jako jedną ze swoich największych wartości. Nie we wszystkim musimy się zgadzać. Może być więcej niż jedna prawidłowa odpowiedź – pisała bp Schori. Według nowej prymas to właśnie dziedzictwo i życiowy kontekst kształtują teologię anglikańską. Sposób, w jaki rozumiemy Pismo oraz odpowiedź Ewangelii na społeczne wyzwania budowane są przez nasze korzenie i obecne uwarunkowania – uważa biskupka.
Kościół Episkopalny USA jest niewielkim, ale silnym członkiem światowej Wspólnoty Anglikańskiej. Amerykańscy anglikanie mają ok. 2,4 miliona wiernych, jednakże dzięki działalności tego Kościoła wiele wspólnot anglikańskich w Afryce i Azji mogło stanąć na nogi i prowadzić niezależną działalność. Kościół ma 311 biskupów (w tym 12 kobiet), 98 diecezji oraz sprawuje opiekę kanoniczną nad 20 diecezjami zagranicznymi. W listopadzie w Katedrze Narodowej w Waszyngtonie bp Schori uroczyście obejmie urząd biskupa ECUSA oraz prymasa dziewięciu prowincji anglikańskich położonych na terenie USA, Ekwadoru, Kolumbii, Republiki Dominikańskiej, Hondurasu, Puerto Rico i Wenezueli. Do ECUSA należy wielu czołowych polityków USA. Episkopalianami było 11 prezydentów USA, w tym Jerzy Waszyngton czy Franklin Roosvelt. Ostatnim prezydentem USA wyznania episkopalnego był George Bush senior.
Po raz pierwszy kobiety przyjęły święcenia kapłańskie w ECUSA w 1974 roku, jednak oficjalna zgoda Konwencji Generalnej (zbiera się co trzy lata) nastąpiła w 1976 r. Na stronie Kościoła umieszczona jest nawet litania dziękczynna za 30 lat posługi kobiet na wszystkich stopniach posługi duchownej. Pierwsze święcenia biskupie w ECUSA odbyły się w lutym 1989 roku, kiedy to ks. Barbara C. Harris zostaje biskupem sufraganem Diecezji Massachusetts - były to pierwsze święcenia biskupie kobiety w całej Wspólnocie Anglikańskiej. Cztery lata później kobieta została biskupem ordynariuszem (Diecezja Vermont, bp Mary Adelia McLeod).
Biskup Kathrine Jefferts Schori ma męża Richarda Milesa, emerytowanego matematyka oraz 24-letnią córkę Katharine Johanna, która jest podporucznikiem i pilotem Air Force. Pani prymas jest nie tylko teolożką, lecz również pilotem i doktorem oceanografii. Duchownym jest od 1994 roku.
:: Podstawowe informacje o 75. Konwencji Generalnej na Ekumenizm.pl
:: ECUSA: Zdjęcia z wyboru bp Jefferts Schori
:: Magazyn SR: Krótka historia ECUSA
:: Ekumenizm.pl: Anglikańskie reakcje na wybór bp Schori
Aktualne informacje o ECUSA:
:: Magazyn SR: Historia schizmy
foto: ecusa
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 7 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. 
Pojawia się coraz więcej informacji związanych z rządowymi przymiarkami zmian w funkcjonowaniu Funduszu Kościelnego, a w konsekwencji finansowania Kościołów i związków wyznaniowych. A fakty te coraz wyraźniej wskazują, że rządowi nie chodzi o poważny dialog z Kościołami, czy o finansowanie Kościołów w ogóle, a o wywołanie awantury wokół spraw kościelnych. Po co? Można się tylko domyślać. Sposób załatwiania sprawy rozpoczęty od buńczucznych oświadczeń przy jednoczesnej świadomości, że niczego nie da się załatwić jednostronnie, chyba że przy pominięciu wyraźnych zapisów konstytucji (Art. 25, ust. 4 i 5) oraz dwustronnych umów, pokazuje nonszalancję, przy której zamieszanie wokół ACTA jest niewinnym, karnawałowym dowcipem. 
Zgodnie z projektem rządu zamiast Funduszu Kościelnego, z którego m.in. są finansowane składki emerytalne duchownych, wierni będą mogli odpisać 0,3% należnego podatku z rozliczenia PIT. Według wyliczeń projektodawcy, jeżeli wszyscy zdecydują się odpisać ten % ze swojego podatku, uzyskany w ten sposób dochód przekroczy o ponad 20 milionów dotację na Fundusz Kościelny. W związku z tym należy postawić sobie pytanie czemu rząd chce pozbyć się tych 20 milionów w dobie kryzysu i szukania oszczędności? 
Nieodżałowanej pamięci ks. Bogdan Tranda, jeden z architektów polskiego ekumenizmu, duchowny Kościoła ewangelicko-reformowanego, nazwał ongiś Powszechny Tydzień Modlitwy o Jedność Chrześcijan ekumenicznym karnawałem, przypominającym wenecki karnawał, podczas którego zakłada się kolorowe maski. Nie bez powodu Tydzień Modlitw zasłużył sobie na karnawałowy przydomek, gdyż - pomimo słusznych założeń - jego akcjonizm, sezonowa prawidłowość i pluszowa hiperpoprawność nasuwa skojarzenia z czymś, co należy odtrąbić, zaliczyć, odhaczyć choćby dla lepszego samopoczucia, głównie kleru. 
Upolitycznienie przestrzeni kościelnej jest nie tylko problemem Kościoła rzymskokatolickiego. Doskonale w roli komentatora partyjnej polityki realizuje się Polska Rada Ekumeniczna (PRE), która ustami swojego prezesa, prawosławnego arcybiskupa Jeremiasza, obwieszcza wobec przedstawicieli korpusu dyplomatycznego, rektorów szkół wyższych i dziennikarzy, że wprawdzie w wyborach parlamentarnych uczestniczyło mniej niż połowa wyborców, to jednak należy się "cieszyć z wyniku wyborów". Ze złożonego homagium ucieszyć mógł się najbardziej obecny na sali marszałek Senatu Bogdan Borusewicz. 
Nie lubię świąt, szczególnie tych świąt. Irytuje się, kiedy dostaję SMS-y z banalnymi życzeniami, idiotycznie zrymowanymi tekstami powielanymi bezmyślnie przez ludzi podekscytowanych świąteczną atmosferą, którzy „w te święta” życzą samych cudowności. Moja irytacja rozpoczyna się już w listopadzie, na kilka tygodni przed adwentem, gdy już po oczach bije wszechobecne Merry Christmas. Jedni protestują przeciwko choinkom i religijnym motywom w święta (sic!) zatroskani o tzw. neutralność światopoglądową państwa, a inni wymownie pytają: komu przeszkadzają święta? 
