:[ (*)

---
Katarzyna Formela

Kobieta ma prawo wyboru - owszem, ale dziecko ma to samo święte prawo do wyboru. One nie wybierały i zabrano im prawo do tego. Pomijając to co najważniejsze - prawo do życia. Ja staram się rozumieć kobiety które mówią o równych prawach i prawach kobiet- sam większość z nich popieram, ale nie rozumiem dlaczego obrońcy równości zabierają wszystkie prawa dziecku i pozwalają na ich mordowanie!

Dobra z tego wiadomość - mamy kolejnych świętych w Niebie. 

---
Trwać w Milosci to trwać w Bogu

Moja Partnerka urodziła się jako wcześniak - po trwającej 6!!! m-cy ciązy u jej rodzicielki.

Jest cudowną osobą, moim Skarbem od Boga! i mimo, że cierpi z powodu niepełnosprawności głębokiej (ze względu na wzrok) z powodu wcześniactwa, dzięki osobistej determinacji w zdobyciu gruntownego, wszechstronnego wykształcenia pomaga setkom! osób potrzebujacym pomocy, cały czas nadal się kształcąc by móc jeszcze bardziej profesjonalnie nieść ulgę innym.

Przygniata mnie świadomość, iż wciaz tworzymy tak niewydolne struktury
społęczne, przy których nie udaje nam się wdrożyć działań wszechstronnych, które by zapewniły, iż każda kobieta, w której łonie pocznie się dziecko urodzi je.
Nawet gdy nie chce zostać dla nowonarodzonego matką.



---
Katarzyna Formela

Najbardziej przerażajace jest to, że na Zachodzie, ktory potrafi trząść się nad losami jednej żabki albo pieska, dokonuje sie takich zbrodni i mało kto o tym wie. Co więcej niby w imię praw człowieka. Wydaje mi się, że bez wzgledu na miejsce i czas zawsze znajdą się ludzie, którzy są zdolni do takich zbrodni.

Nawiazując do wypowiedzi Eliszama chcę zwrócić uwagę na poważne kłamstwo, którego czesto dopuszczaja się zwolennicy aborcji, a szczegolnie feministki. Otóż mówią oni, że kobiety dzięki aborcji decydują SAME O SOBIE. A przecież w momencie zapłodnienia zaczyna się życie drugiego człowieka, który, jeśli nic nie stanie na przeszkodzie, urodzi się, wyrośnie na doroslego czlowieka i tez ZAWSZE będzie chciał decydować o swoim życiu. Dokonując aborcji, włazimy z butami w cudze zycie, mówimy do płodu TY NIE URODZISZ SIĘ i decydujemy o jego życiu. Zreszta dziecko ma dwoje rodziców i ojciec tez ma prawo je wychować, cieszyć sie swoim potomkiem, bo płód to nie żadna lalka, własność kobiety. A praw natury nie zmienimy.

Jesli Hiszpania będzie się skrobać tak dalej, to wkrótce aborcji bedzie więcej niż porodów i za 100 lat będzie Hiszpanów o 10 mln mniej i nawet kilka tysiecy dołarow wyplacanych przez rzad Zapatera za urodzenie dziecka nie pomoże.  Jakoś trudno wyciagnąć wnioski z doświadczeń Chin, Rosji i innych krajow pokomunistycznych.

Jedna uwaga - rodzcami są Ci, którzy wychowują, a nie Ci którzy użyczyli swoich komórek rozrodczych.

Dziecko ma rodziców o tyle, o ile my staramy się by każde urodzone maleństwo znalazło dla siebie dom z odpowiedzialnymi dorosłymi, ktorzy roztoczą nad nim pieczę.

---
Katarzyna Formela

Droga KaFor!

Bardzo cieszę sie z Twojej uwagi, gdyż ona zwraca uwagę na inne aspekty tej sprawy. Otóż bardzo często za argument za dokonaniem aborcji przytacza sie tezę, ze dziecko, jeśli sie urodzi, nie będzie szczęśliwe, będzie żyło w trudnych warunkach, matka go nie pokocha etc. W ten sposób po raz kolejny bezczelnie wchodzi sie z butami w życie tego dziecka. Pomijając fakt, że takie argumenty nie są usprawiedliwieniem dla zabicia dziecka, to przecież być może to dziecko znajdzie czułych i kochających rodziców, spełni się w życiu, będzie szczęśliwe. To straszne, że w sytuacji, gdy wiele par chciałoby zaadoptować dzieci z powodu np. niepłodności dokonuje się aborcji w imię tezy "ono i tak nie będzie szczęśliwe", "to wybór kobiety" albo to 'rozwiązanie problemu" bez względu na krzywdy, jakie z zabiegu ponosi kobieta i nie tylko.

Masz absolutną rację!

Myślę sobie, iż za stan jaki mamy np. dziś w Polsce - ok. 25 tyś. dzieci bez własnej rodziny - jest z pewnocią odpowiedzialny system jako taki, ale też (patrząc z drugiej strony - od podstaw) jak zawsze świadomość ludzi.

Nie jest tak, iż nie ma dorosłych, którzy chceli by dać dom dzieciom, które tego potrzebują. Jest natomiast tak, iż mamy ogólnie tendencję by w imię ideologii dążyć do standardów, które są na tyle "złe", iż nie pozwalają spotkać sie dwóm poszukującym się stronom: dziecku w potrzebie i osobie / osobom, które go oczekują.

Tu znów - o ile mi wiadomo, na Zachodzie (w tym w krajach, które dopusciły np. adopcje dzieci przez pary takzę tej samej płci) nie ma dzieci w domach dziecka. Dziecko osierocone trafia czy to do rodziny zastępczej, czy to do adopcji. Te dwie strony układanki (potrzebujący i pomocni) spotykają się na styku potrzeb jakie odczuwają.
Czerpmy z tego doświadczenia innych - przyglądajmy się mu.

To jedno.

Drugie, zazębiajace się, znów: w imię ideologi,

1/ nie przygotowujemy odpowiednio młodych ludzi do świadomego rodzicielstwa,

2/ odmawiamy młodzieży prawa do profesjonalnie przekazywanej wiedzy o seksualnosci, w tym antykoncepcji (czy naprawdę użycie, prezerwatywy choćby, musi być obudowywane otoczką wg wzorca: plemnik wyekspediowany w przestrzeń [kondomu czy poza drogi rodne kobiety] = grzech (seks nie spełnia jedynie - i w praktyce nie głownie - funkcji wyłącznie prokreacyjnej)

3/ odmawiamy szacunku kobietom, które będąc w stanie błogosławionym, nie spostrzegają ani tego stanu jako tak określonego, ani nowego, poczętego zycia za dobro najwyższe, natomiast swoją sytuację widzą jako szczególnie dla siebie trudną;
nikogo nie powinno się namawiać np. do samobójstwa altruistycznego (i takie sytuacje mają miejsce - z tego jednak nie wynika, iż mamy obowiązek postępować heroicznie).

Takie kształtowanie świadomości ludzi (i systemu poprzez tę świadomość) by kobiety w większości rodziły, nawet gdy nie chcą być matkami, i by dzieci zrodzone znajdowały dom - nie koniecznie u osób, które poprzez pożycie powołały je do zycia - a kobiety, które mimo braku chęci / możliwości (wg ich oceny) wychowywania dzieci, mogły żyć dalej bez piętna jakie im dziś się przykleja niejednokrotnie, powodowało by, iż nie ginęły by dzieci, które mają prawo zyć.

Nie ma rozwiązań idealnych, tam gdzie jednak chodzi o życie, nie starajmy się osiągnąć ideału, lecz stan, który nas zbliży do praktycznego obrazowania idei, która jest dla nas ważna: życia spostrzeganego jako najwyższej wartosci.

Dlaczego, chłopiec 15-letni będący w placówce opiekuńczej prowadzonej przez siostry, szuka na własną rękę domu dla siebie na dalsze lata życia (by nie tułać się zaraz po kolejnych placówkach)?

Myślę sobie, iż
1/ drzwi naszych domów zbyt często są zamknięte na potrzeby bliźnich 2/ za bardzo przywiązujemy się do rozwiazań sobie znanych nie otwierdzajac się na inne możliwości
3/ ogólnie - za mało uświadamiamy sobie, iż powinnismy kształcić sie przez całe zycie by coraz to lepiej zgłebiać świat, w którym przyszło nam zyć, jednocześnie lepiej rozumiejąc istotę Chrześcijaństwa.




---
Katarzyna Formela

KaFor: Coraz bardziej cię lubię... Wykazujesz coraz to głębiej umotywowane poglądy, z ktorymi się zgadzam. Ostatnio zwłaszcza o tym, kto jest w istocie rodzicem.

Do "Tych Innych": Nie jestem gejem, w żaden sposób nie jestem osobiście zainteresowany w zmianie społecznego stosunku do homoseksualizmu - uważam, że skoro tacy ludzie są (w tym bi~), to należy ich traktować tak samo, jak wszystkich ludzi. Ze wszystkimi prawami - bez wyłączania prawa do adopcji, bo i z jakiej racji?! "Prawa naturalnego" wymyślonego przez mnicha?! 

---
Чтобы сказать, чтоб’ не зал&

To jest normalne wspolczesne barbarzynstwo , ktore powinno byc surowo ukarane. Krystyna.

Krystyna: Jakie barbarzyństwo powinno być surowo ukarane?

Wedle jakich kryteriów oceniać ówte barbarzyństwo?

 

---
Чтобы сказать, чтоб’ не зал&