Teolodzy z Ratyzbony, którzy podpisali Petycję Vaticanum 2, krytykującą papieską decyzję o zdjęciu ekskomuniki z czterech biskupów Bractwa Kapłańskiego Piusa X, nie zamierzają przepraszać Benedykta XVI. Wezwał ich do tego pod groźbą odebrania misji kanonicznej ordynariusz diecezji, bp Gerhard Ludwig Müller.
Zarówno ja, jak i moi koledzy nie widzimy takiej potrzeby – powiedziała prof. Sabine Demel, profesor prawa kanonicznego na fakultecie teologii katolickiej Uniwersytetu Ratyzbona. – Nie obrażaliśmy papieża, więc nie ma konieczności przeprosin. Powtarzanie przysięgi wierności i wyznania wiary również nie jest konieczne, bo od żadnych z nich nie odstąpiliśmy – dodaje.
20 lutego biskup Müller spotkał się z władzami fakultetu, po którym wydał oświadczenie, w którym nie ma już zapowiedzi jakichkolwiek sankcji kościelnych. Krótkie oświadczenie stwierdza, że wszyscy profesorzy fakultetu, w tym trzej sygnatariuszy petycji, odrzucają interpretację tekstu, sugerującą, że papieżowi brakuje nauczycielskiej uczciwości. Diecezja nie wydała swojego oświadczenia w sprawie.
foto: uni-regensburg.de
:: Biskup grozi teologom ::
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 6 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. 
Wczoraj Episkopat uznał, że sprawa krzyża pod Pałacem Prezydenckim nie leży w jego kompetencjach. Cytując abp. Józefa Michalika: "To nie do nas należy, to nie nasza sprawa. Nie jesteśmy władni, żeby ten problem rozwiązać jako biskupi". Posypały się komentarze, że to chowanie głowy w piasek, a Episkopat daje zielone światło do nietraktowania go poważnie. 
Biskupia góra urodziła mysz, biskupią mysz – niewiadomo czy to mysz czy nie mysz, a może kot albo pies, być może nawet morski. Niewiadomo. Z rozbrajającą szczerością abp Józef Michalik obwieścił narodowi, że zapowiadane jednoznaczne i zdecydowane stanowisko episkopatu nie jest możliwe, gdyż biskupi nie są władni wypowiadać się w sprawie krzyża. Błyskotliwa parabola krzyża i mebli, których, jak odkrył szef konferencji biskupów, nie można przestawiać w czyimś domu, pokazuje absolutną kapitulację polskich biskupów i totalny brak duszpasterskiej wyobraźni – nie pierwszy zresztą raz. 
Na oczach opinii publicznej rozegrał się gorszący spektakl, podczas którego doszło nie do obrony, a profanacji krzyża. Przed Pałacem Prezydenckim celebrowano obrazoburstwo, które można porównać do barbarzyńskich aktów ikonoklastów niszczących obrazy i inne symbole chrześcijańskiej duchowości – z tym ogromnym wyjątkiem, że na polu bitwy nie było przeciwników krzyża, a znajdowali się i pozostali ludzie, którzy z krzyża uczynili bezwartościowe deseczki. W świętobliwym poruszeniu odbył się zamach na prawdziwy krzyż, a co więcej dokonała się jego publiczna desakralizacja. Na oczach Polski i świata krzyż stał się po prostu głupstwem. 
Minęły dwa tygodnie od nominacji szwajcarskiego hierarchy bp. Kurta Kocha na nowego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, który zastąpił na tym stanowisku kard. Waltera Kaspera. Decyzja Benedykta XVI pokazała, że wbrew kolportowanym opiniom o niechęci tego papieża do Kościołów reformacyjnych, dialog z nimi pozostaje wciąż priorytetowym zadaniem pontyfikatu Benedykta. Odejście Kaspera oraz objęcie urzędu „ekumenicznego ministra” przez Kocha nie oznacza jednak żadnej rewolucji - nie jest ani stagnacją, ani też milowym krokiem naprzód, a to mimo wszystko dobra wiadomość dla ruchu ekumenicznego. 
