Mniej niż połowa członków Prezbiteriańskiego Kościoła w USA (PCUSA) wierzy, że Jezus Chrystus jest jedyną drogą do zbawienia. PCUSA jest największym Kościołem tradycji reformowanej w Stanach Zjednoczonych. Badania, dotyczące religijnego i demograficznego profilu tej denominacji pokazują, ze jedynie 39% wiernych uważa, że "tylko naśladowcy Jezusa Chrystusa mogą być zbawieni". Wśród duchownych odsetek ten wynosi 35%.
43% wiernych nie zgadza się ze stwierdzeniem, że „wszystkie światowe religie są równie dobrymi drogami do znalezienia ostatecznej prawdy”. Nie zmienia to jednak faktu, że ponad 60% wiernych, członków rad parafialnych oraz duchownych wierzy, że absolutna prawda dla ludzkości ucieleśniła się w Jezusie Chrystusie.
PCUSA, który jest jednym z najbardziej znanych i wpływowych Kościołów protestanckich w Ameryce, od kilku dziesięcioleci traci wiernych. Powodem są nie tylko kontrowersje związane z miejscem osób o orientacji homoseksualnej w Kościele, lecz również kwestie związane z osobą Zbawiciela.
W 2001 roku część parafii opuściła PCUSA, po tym jak parlament Kościoła odmówił przyjęcia rezolucji, mówiącej o uniwersalnym i ekskluzywnym charakterze zbawienia w Jezusie Chrystusie. W 2002 roku Zgromadzenie Generalne tego Kościoła przyjęło stwierdzenie, mówiące, że „chociaż nie znamy granic Bożej łaski i modlimy się za zbawienia tych, którzy nigdy mogą nie poznać Chrystusa, to zapewnienie zbawienia znajdujemy jedynie w wyznawaniu Chrystusa i tylko Jemu ufając.”
Izba Biskupów Amerykańskiego Kościoła Anglikańskiego (ACA) podjęła decyzję o konwersji do masowej Kościoła Rzymskokatolickiego. Będzie to możliwe dzięki ogłoszonej w listopadzie 2009 roku konstytucji apostolskiej Anglicanorum coetibus, która umożliwia przejście anglikańskich wspólnot pod jurysdykcję Rzymu przy jednoczesnym zachowaniu tradycji liturgicznych anglikanizmu, a także żonatych kapłanów. 
Ideologiczna paranoja, która oznacza koniec wolności słowa dla katolików - tak najkrócej można podsumować wyrok sądu apelacyjnego w sprawie Alicja Tysiąc kontra "Gość Niedzielny". Absurd w tej sprawie goni absurd. W pierwszej instancji sąd w Katowicach wykazał się brakiem umiejętności czytania tekstów ze zrozumieniem, w drugiej - sędziowie wykazali się po raz kolejny nie tylko takim brakiem, ale też bezczelnością. 
Mimo wotum zaufania udzielonego przez Radę Ewangelickiego Kościoła Niemiec (EKD) biskup Margot Käßmann postanowiła złożyć urząd przewodniczącej Rady EKD, który pełni od czterech miesięcy, a także natychmiast zrezygnować z urzędu biskupa największego, ewangelickiego Kościoła krajowego w Niemczech, Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła Hanoweru. - W obecnej sytuacji brakuje mi koniecznego autorytetu, abym mogła dalej pełnić swój urząd - powiedziała bp Käßmann dziennikarzom podczas konferencji prasowej w Hanowerze. 
Jasne i mocne papieskie potępienie tego, co przez lata działo się w Irlandii nie wystarczy.Tak jak nie wystarczy zbudowanie lepszych reguł pozwalających na unikanie takich wydarzeń w przyszłości. Obie te rzeczy są ważnymi krokami na drodze pojednania, odbudowywania zaufania, ale nie ma się, co oszukiwać, że naprawią one ogrom zła, jaki wydarzył się w irlandzkim Kościele nie tylko na skutek "ohydnych przestępstw" księży pedofilii, ale także zaniedbań, albo wręcz współudziału części (i to niestety niemałej) biskupów. Teraz bowiem potrzeba już nie tylko czynów, nie tylko słów, ale głębokiej pokuty Całego Kościoła, bowiem grzech jednych rani i dotyka nas wszystkich. I my wszyscy musimy próbować go naprawić. 
Skandal z arcybiskupem Rino Fisichellą, przewodniczącym Papieskiej Akademii Życia, który w "L'Osservatore Romano" nie tylko zaatakował brazylijskiego biskupa przekazującego nauczanie Kościoła, ale także zakwestionował katolickie nauczanie w sprawie ochrony życia - wcale nie dobiegł końca. Część członów Papieskiej Akademii Życia wprost stwierdza - o czym informuje Life Site News - że ta papieska organizacja może nie mieć przyszłości pod kierownictwem abp Fisichelli. 
