Wielkim wezwaniem do kapłanów, których papież wzywa do głoszenia Jezusa Chrystusa w internecie pozostaje orędzie Benedykta XVI na 44 Światowy Dzień Środków Społecznego Przekazu. Ojciec Święty w tym tekście przypomina niezwykle mocno, że internet pozostaje przestrzenią, w której z powodzeniem można i należy prowadzić ewangelizację, a także przestrzega przed "uwiedzeniem" samą naturą tych mediów.
Istotą zaangażowania w nowe media, w globalną sieć winna być bowiem nie tyle sama fascynacja nowymi możliwościami, ile pragnienie niesienia ludziom zbawczej prawdy Ewangelii. Kapłan w internecie powinien robić dokładnie to samo, co w świecie, to znaczy słowem i świadectwem własnego życia głosić, że Jezus Chrystus jest jedynym Zbawicielem, a Ewangelia jest Dobrą Nowiną, która niesie zbawienie. "Duszpasterstwo w świecie cyfrowym powinno bowiem ukazać ludziom naszych czasów i zagubionej dzisiejszej ludzkości, że „Bóg jest bliski; że w Chrystusie wszyscy należymy do siebie nawzajem” - napisał Benedykt XVI.
I jak za czasów świętego Pawła o wiele istotniejsza od formy, od "profesjonalizacji" przekazu pozostaje świętość i zaangażowanie misyjne kapłana, który decyduje się (a decydować się - zdaniem Benedykta XVI - powinien) na pracę także w sieci. "Bardziej aniżeli wprawną rękę pracownika mediów kapłan w zetknięciu ze światem cyfrowym powinien ukazać swe konsekrowane serce, aby wnieść ducha nie tylko w swoje zaangażowanie duszpasterskie, ale również w nieprzerwany komunikacyjny strumień „sieci” - podkreśla Ojciec Święty.
Szczególną cechą internetu jest także to, że dzięki niemu duchowni mogą trafić do tych wszystkich, którzy są niezdecydowani, niepewni, poszukujący, a niekiedy wrodzy wierze. Tu, niekiedy przez (pozorny) przypadek do tych ludzi trafić może przemieniające Słowo Boże. Ich nawrócenie - pozostaje celem każdej pracy duszpasterskiej. A w sieci spotkać ich można o wiele częściej niż na plebani czy w świątyni. I dlatego tak ważne jest, by jak najwięcej księży pracowało nie tylko w realu (tej pracy nie da się zastąpić kontaktami wirtualnymi i jest ona pierwotna), ale także wirtualu, gdzie mogą spotkać ludzi potrzebujących ich świadectwa, wiary i modlitwy.
Obecności kapłanów nie zastąpią - i trzeba to powiedzieć bardzo jasno - ważne internetowe inicjatywy medialne świeckich katolików (choćby Fronda.pl) czy zakonów i instytucji kościelnych (wiara.pl, deon.pl, czy Opoka). One są bowiem częścią świata mediów, a papieskie wezwanie skierowane jest do duszpasterzy, którym bardziej od dziennikarstwa (ważnego i potrzebnego, także w wykonaniu duchownych) czy PR (także istotnego) zależy przede wszystkim na duszpasterstwie, misji i ewangelizacji. Takich księży już nie brakuje, ale trzeba powiedzieć jasno, że "żniwo jest wielkie, a robotników mało". I modlić się, by jak najwięcej ojców Pio naszych czasów angażowało się w pracę także w sieci.
Izba Biskupów Amerykańskiego Kościoła Anglikańskiego (ACA) podjęła decyzję o konwersji do masowej Kościoła Rzymskokatolickiego. Będzie to możliwe dzięki ogłoszonej w listopadzie 2009 roku konstytucji apostolskiej Anglicanorum coetibus, która umożliwia przejście anglikańskich wspólnot pod jurysdykcję Rzymu przy jednoczesnym zachowaniu tradycji liturgicznych anglikanizmu, a także żonatych kapłanów. 
Ideologiczna paranoja, która oznacza koniec wolności słowa dla katolików - tak najkrócej można podsumować wyrok sądu apelacyjnego w sprawie Alicja Tysiąc kontra "Gość Niedzielny". Absurd w tej sprawie goni absurd. W pierwszej instancji sąd w Katowicach wykazał się brakiem umiejętności czytania tekstów ze zrozumieniem, w drugiej - sędziowie wykazali się po raz kolejny nie tylko takim brakiem, ale też bezczelnością. 
Mimo wotum zaufania udzielonego przez Radę Ewangelickiego Kościoła Niemiec (EKD) biskup Margot Käßmann postanowiła złożyć urząd przewodniczącej Rady EKD, który pełni od czterech miesięcy, a także natychmiast zrezygnować z urzędu biskupa największego, ewangelickiego Kościoła krajowego w Niemczech, Ewangelicko-Luterańskiego Kościoła Hanoweru. - W obecnej sytuacji brakuje mi koniecznego autorytetu, abym mogła dalej pełnić swój urząd - powiedziała bp Käßmann dziennikarzom podczas konferencji prasowej w Hanowerze. 
Jasne i mocne papieskie potępienie tego, co przez lata działo się w Irlandii nie wystarczy.Tak jak nie wystarczy zbudowanie lepszych reguł pozwalających na unikanie takich wydarzeń w przyszłości. Obie te rzeczy są ważnymi krokami na drodze pojednania, odbudowywania zaufania, ale nie ma się, co oszukiwać, że naprawią one ogrom zła, jaki wydarzył się w irlandzkim Kościele nie tylko na skutek "ohydnych przestępstw" księży pedofilii, ale także zaniedbań, albo wręcz współudziału części (i to niestety niemałej) biskupów. Teraz bowiem potrzeba już nie tylko czynów, nie tylko słów, ale głębokiej pokuty Całego Kościoła, bowiem grzech jednych rani i dotyka nas wszystkich. I my wszyscy musimy próbować go naprawić. 
Skandal z arcybiskupem Rino Fisichellą, przewodniczącym Papieskiej Akademii Życia, który w "L'Osservatore Romano" nie tylko zaatakował brazylijskiego biskupa przekazującego nauczanie Kościoła, ale także zakwestionował katolickie nauczanie w sprawie ochrony życia - wcale nie dobiegł końca. Część członów Papieskiej Akademii Życia wprost stwierdza - o czym informuje Life Site News - że ta papieska organizacja może nie mieć przyszłości pod kierownictwem abp Fisichelli. 
