New Ways Ministry - grupa podająca się za katolicką organizację zajmującą się duszpasterstwem homoseksualitów - nie prezentuje autentycznej doktryny katolickiej - poinformował kard. Francis E. George, przewodniczący Konferencji Episkopatu Stanów Zjednoczonych.
Słowa te są odpowiedzią kardynała na powracające ataki liderów New Ways Ministry na stanowisko Kościoła, który jasno definiuje małżeństwo jako związek kobiety i mężczyzny. Kardynał w swoim oświadczeniu przypomniał, że stanowisko NWM w sprawie homoseksualizmu "budzi poważne wątliwości, co do zgodności z nauczaniem katolickim". - Nikt nie powinien być wprowadzany w błąd przed twierdzenie, że New Ways Ministry przekazuje autentyczną interpretację nauki katolickiej i duszpasterskiej praktyki - napisał w oświadczeniu wydanym 5 lutego kard. George.
- Jak inne grupy, które nazywają siebie katolickimi, lecz odrzucają centralne aspekty doktryny katolickiej, New Ways Ministry nie ma aprobaty ani uznania ze strony Kościoła - podkreślił kardynał i dodał, że organizacja ta nie może się uznawać za katolicką.
Grupa ta została założona w rou 1977 przez salwatorianina ojca ROberta Nugenta i siostrę ze zgromadzenia sióstr Notre Dame Jeannine Gramick. W 1999 po dziesięcioletnim śledztwie oboje zostali poproszeni przez Kongregację Nauki Wiary o zaprzestanie swojej działalności, jako niezgodnej z doktryną i praktyką katolicką. Rok później Stolica Apostolska zabroniła im także komentować decyzji Watykanu w ich stronie. Ojciec Nugent podporządkował się decyzjom i jest obecnie duchownym na jednej z parafii, siostra Gramick jednak odmówiła posłuszeństwa swoim przełożonym, zmieniła zakon (na taki, który nie szanuje decyzji papieskich) i nadal działa w New Ways Ministry.
Serwis EKUMENIZM.PL, istniejący już ponad 6 lat, zaprasza wszystkich zainteresowanych do współtworzenia serwisu - interesują nas nie tylko informacje ściśle odnoszące się do dialogu ekumenicznego, lecz także ważne wydarzenia z życia różnych Kościołów i wspólnot religijnych. Jesteśmy zainteresowani zarówno notkami informacyjnymi, jak i publicystyką. 
Wczoraj Episkopat uznał, że sprawa krzyża pod Pałacem Prezydenckim nie leży w jego kompetencjach. Cytując abp. Józefa Michalika: "To nie do nas należy, to nie nasza sprawa. Nie jesteśmy władni, żeby ten problem rozwiązać jako biskupi". Posypały się komentarze, że to chowanie głowy w piasek, a Episkopat daje zielone światło do nietraktowania go poważnie. 
Biskupia góra urodziła mysz, biskupią mysz – niewiadomo czy to mysz czy nie mysz, a może kot albo pies, być może nawet morski. Niewiadomo. Z rozbrajającą szczerością abp Józef Michalik obwieścił narodowi, że zapowiadane jednoznaczne i zdecydowane stanowisko episkopatu nie jest możliwe, gdyż biskupi nie są władni wypowiadać się w sprawie krzyża. Błyskotliwa parabola krzyża i mebli, których, jak odkrył szef konferencji biskupów, nie można przestawiać w czyimś domu, pokazuje absolutną kapitulację polskich biskupów i totalny brak duszpasterskiej wyobraźni – nie pierwszy zresztą raz. 
Na oczach opinii publicznej rozegrał się gorszący spektakl, podczas którego doszło nie do obrony, a profanacji krzyża. Przed Pałacem Prezydenckim celebrowano obrazoburstwo, które można porównać do barbarzyńskich aktów ikonoklastów niszczących obrazy i inne symbole chrześcijańskiej duchowości – z tym ogromnym wyjątkiem, że na polu bitwy nie było przeciwników krzyża, a znajdowali się i pozostali ludzie, którzy z krzyża uczynili bezwartościowe deseczki. W świętobliwym poruszeniu odbył się zamach na prawdziwy krzyż, a co więcej dokonała się jego publiczna desakralizacja. Na oczach Polski i świata krzyż stał się po prostu głupstwem. 
Minęły dwa tygodnie od nominacji szwajcarskiego hierarchy bp. Kurta Kocha na nowego przewodniczącego Papieskiej Rady ds. Jedności Chrześcijan, który zastąpił na tym stanowisku kard. Waltera Kaspera. Decyzja Benedykta XVI pokazała, że wbrew kolportowanym opiniom o niechęci tego papieża do Kościołów reformacyjnych, dialog z nimi pozostaje wciąż priorytetowym zadaniem pontyfikatu Benedykta. Odejście Kaspera oraz objęcie urzędu „ekumenicznego ministra” przez Kocha nie oznacza jednak żadnej rewolucji - nie jest ani stagnacją, ani też milowym krokiem naprzód, a to mimo wszystko dobra wiadomość dla ruchu ekumenicznego. 
