Tworząc historię – episkopalianie w Polsce?

4

Luteranie, mariawici, starokatolicy, prawosławni, rzymscy katolicy oraz anglikanie tradycji episkopalnej wzięli udział w historycznym spotkaniu poświęconemu Kościołowi episkopalnemu i możliwości powstania wspólnoty tego wyznania w Polsce. W spotkaniu, które 31 marca br. odbyło się w pomieszczeniach Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Krakowie, wziął udział bp Pierre Whalon, przewodniczący Konwokacji Kościołów Episkopalnych w Europie. Ukoronowaniem spotkania była pierwsza w historii Krakowa Eucharystia w obrządku anglikańskim.

Spotkanie zostało przygotowane i zorganizowane przez założycieli episkopalnego bloga Don’t Shoot the Prophet (dstp.cba.pl) – Jarosława Kubackiego, duszpasterza wspólnoty ekumenicznej w Leiden (Holandia) oraz Łukasza Liniewicza, studenta prawa w Groningen. – Niektórzy myślą, że wielość wyznań prowadzi do rozbicia chrześcijaństwa, inni, że jest to ważne i twórcze zróżnicowanie przekazu ewangelicznego. Do tej pory brakowało w Polsce anglikańskiego ducha i mamy nadzieję, że nasze spotkanie to zmieni – powiedział przed modlitwą ks. prof. Konrad M. Paweł Rudnicki z Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, duszpasterz krakowskich mariawitów obydwu wyznań, który jako doktor astronomii przebywał w latach 70. na stypendium naukowym w Los Angeles i tam też sprawował posługę kapłańską w parafii episkopalnej.


Referat wstępny wygłosił prof. Daniel Joslyn-Siemiatkoski, wykładowca historii Kościoła w Church Divinity School of the Pacific, a obecnie profesor wizytujący w Oksfordzie. Teolog przedstawił historię anglikanizmu w Europie oraz Ameryce Północnej, zwracając szczególną uwagę na różne wymiary anglikańsko-episkopalnej tradycji – liberalizm, konserwatywny ewangelikalizm i anglokatolicyzm. Omówione zostały również wątki związane z duchowością liturgii, ekumenizmem i ordynacją kobiet oraz ważne punkty anglikańskiej tradycji teologicznej, w tym teologia sakramentów oraz znaczenie Kościoła lokalnego.


Łukasz Liniewicz i Jarosław Kubacki wygłosili referat, zarysowując historię ruchu anglikańskiego w Polsce także w kontekście aktualnej, episkopalnej inicjatywy, której charakter ma być inkluzywny, ale i głęboko zanurzony w katolickiej tradycji liturgicznej reprezentowanej przez anglikanizm. – Dzisiejsze spotkanie jest spotkaniem z anglikanizmem, chęcią znalezienia się w samym sercu anglikanizmu, którym jest Eucharystia. Chcemy porozmawiać o tym, co to znaczy być anglikaninem, a nie można tego określić bez kontekstu liturgicznego, który oczywiście wszystkiego nie wyczerpuje – podkreślił Kubacki. – Nie chodzi o deklaracje wstąpienia do takiej wspólny czy o jakiekolwiek zobowiązania. Spotkanie uznamy za udane, jeśli porozmawiamy i zastanowimy się nad możliwością stworzenia takiej wspólnoty – dodał.


Jak Jan Paweł II episkopalnego biskupa przyjmował


Głos zabrał bp Pierre Whalon, pierwszy wybrany biskup episkopalny na Europę,  przedstawiając misję i dzieje Konwokacji Kościołów Episkopalnych Europy. Zebranych przywitał pozdrowieniem w j. polskim: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Jak się okazało biskup nauczył się tego pozdrowienia wiele lat temu… ze względu na Jana Pawła II. – Na dzień przed przyjęciem święceń biskupich w kościele episkopalnym w Rzymie zadzwonił do mnie Jan Paweł II i zaprosił do siebie, abym w ten sposób mógł zostać powitany w Europie. Przywitałem go po polsku i bardzo mu się to spodobało. Gdy spotkaliśmy się następnym razem prześledziliśmy linię naszej sukcesji apostolskiej i okazało się, że stykają się w XV wieku w osobie kardynała metropolity Florencji – powiedział.


Konwokacja w odróżnieniu od Kapelanii Kościoła Anglii w Warszawie nie jest ograniczona tylko do anglikanów wywodzących się z krajów anglojęzycznych, ale jest otwarta również na osoby poszukujące duchowego domu z innych kręgów kulturowych i języków. Konwokacja posiada dziewięć parafii m.in. we Francji, Austrii, Niemczech, Szwajcarii, Belgii. Trwają rozmowy ws. powołania chińskojęzycznej parafii episkopalnej w Budapeszcie. – Pomagaliśmy Kościołowi Anglii w założeniu parafii w Zagrzebiu. Odwiedziłem również małą wspólnotę episkopalną w Kazachstanie, która dziś już nie istnieje. Z badań, jakie przeprowadziliśmy w 2006 roku wynika, że tylko 25% naszych wiernych to anglikanie/episkopalianie z urodzenia. Naszą jurysdykcją obejmujemy tych, którzy o to proszą. Ma ona charakter niegeograficzny  – dodał. Biskup poinformował o projekcie powstania modlitewników ‘American Book of Common Prayer’ w j. francuskim, niemieckim, włoskim i hiszpańskim. – I być może w j. polskim – uzupełnił. Konwokacja prowadzi również intensywną działalność duszpasterską wśród młodzieży studenckiej oraz prowadzi ośrodki pomocy diakonijnej (Florencja).


Pierwsza liturgia anglikańska w Krakowie


Spotkanie zakończyła Eucharystia, której przewodniczył bp Whalon, a asystował mu kapł. M. Paweł Rudnicki oraz br. Jarosław M. Izaak Kubacki. Było to pierwsze nabożeństwo anglikańskie w historii Krakowa! Liturgia odbyła się w dzień wspomnienia Johna Donna, twórcy poezji mistycznej niezwykle zasłużonego dla angielskiej literatury, konwertyty z rzymskiego katolicyzm na anglikanizm i dziekana katedry św. Pawła w Londynie. W kazaniu bp Whalon odniósł się do doświadczenia wiary Donna, ale również i do własnej drogi, która poprowadziła go do Kościoła anglikańskiego. – Anglikanizm jest prostym sposobem bycia chrześcijaninem, a nie ideologią. Chce przekazać wiernym niezbędne minimum dla naśladowania Chrystusa. Nie twierdzimy, że posiadamy pełnię wiary jak czynią to inni. Mogę czerpać z całego chrześcijaństwa – reformowanego, prawosławnego i rzymskiego – pozostając jednocześnie w moim Kościele. Najważniejsze jedna, że mogę sprawować swoje zbawienie z bojaźnią i drżeniem, jak mówił ap. Paweł – stwierdził biskup.


W niedalekiej przyszłości zorganizowane będą rekolekcje anglikańskie. A jeszcze wcześniej na łamach ekumenizm.pl ukaże się wywiad z bp. Whalonem.


foto: Piotr Kalinowski