Tworząc historię – episkopalianie w Polsce?

4

Luteranie, mariawici, starokatolicy, prawosławni, rzymscy katolicy oraz anglikanie tradycji episkopalnej wzięli udział w historycznym spotkaniu poświęconemu Kościołowi episkopalnemu i możliwości powstania wspólnoty tego wyznania w Polsce. W spotkaniu, które 31 marca br. odbyło się w pomieszczeniach Parafii Ewangelicko-Augsburskiej w Krakowie, wziął udział bp Pierre Whalon, przewodniczący Konwokacji Kościołów Episkopalnych w Europie. Ukoronowaniem spotkania była pierwsza w historii Krakowa Eucharystia w obrządku anglikańskim.

Spotkanie zostało przygotowane i zorganizowane przez założycieli episkopalnego bloga Don’t Shoot the Prophet (dstp.cba.pl) – Jarosława Kubackiego, duszpasterza wspólnoty ekumenicznej w Leiden (Holandia) oraz Łukasza Liniewicza, studenta prawa w Groningen. – Niektórzy myślą, że wielość wyznań prowadzi do rozbicia chrześcijaństwa, inni, że jest to ważne i twórcze zróżnicowanie przekazu ewangelicznego. Do tej pory brakowało w Polsce anglikańskiego ducha i mamy nadzieję, że nasze spotkanie to zmieni – powiedział przed modlitwą ks. prof. Konrad M. Paweł Rudnicki z Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, duszpasterz krakowskich mariawitów obydwu wyznań, który jako doktor astronomii przebywał w latach 70. na stypendium naukowym w Los Angeles i tam też sprawował posługę kapłańską w parafii episkopalnej.


Referat wstępny wygłosił prof. Daniel Joslyn-Siemiatkoski, wykładowca historii Kościoła w Church Divinity School of the Pacific, a obecnie profesor wizytujący w Oksfordzie. Teolog przedstawił historię anglikanizmu w Europie oraz Ameryce Północnej, zwracając szczególną uwagę na różne wymiary anglikańsko-episkopalnej tradycji – liberalizm, konserwatywny ewangelikalizm i anglokatolicyzm. Omówione zostały również wątki związane z duchowością liturgii, ekumenizmem i ordynacją kobiet oraz ważne punkty anglikańskiej tradycji teologicznej, w tym teologia sakramentów oraz znaczenie Kościoła lokalnego.


Łukasz Liniewicz i Jarosław Kubacki wygłosili referat, zarysowując historię ruchu anglikańskiego w Polsce także w kontekście aktualnej, episkopalnej inicjatywy, której charakter ma być inkluzywny, ale i głęboko zanurzony w katolickiej tradycji liturgicznej reprezentowanej przez anglikanizm. – Dzisiejsze spotkanie jest spotkaniem z anglikanizmem, chęcią znalezienia się w samym sercu anglikanizmu, którym jest Eucharystia. Chcemy porozmawiać o tym, co to znaczy być anglikaninem, a nie można tego określić bez kontekstu liturgicznego, który oczywiście wszystkiego nie wyczerpuje – podkreślił Kubacki. – Nie chodzi o deklaracje wstąpienia do takiej wspólny czy o jakiekolwiek zobowiązania. Spotkanie uznamy za udane, jeśli porozmawiamy i zastanowimy się nad możliwością stworzenia takiej wspólnoty – dodał.


Jak Jan Paweł II episkopalnego biskupa przyjmował


Głos zabrał bp Pierre Whalon, pierwszy wybrany biskup episkopalny na Europę,  przedstawiając misję i dzieje Konwokacji Kościołów Episkopalnych Europy. Zebranych przywitał pozdrowieniem w j. polskim: Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus. Jak się okazało biskup nauczył się tego pozdrowienia wiele lat temu… ze względu na Jana Pawła II. – Na dzień przed przyjęciem święceń biskupich w kościele episkopalnym w Rzymie zadzwonił do mnie Jan Paweł II i zaprosił do siebie, abym w ten sposób mógł zostać powitany w Europie. Przywitałem go po polsku i bardzo mu się to spodobało. Gdy spotkaliśmy się następnym razem prześledziliśmy linię naszej sukcesji apostolskiej i okazało się, że stykają się w XV wieku w osobie kardynała metropolity Florencji – powiedział.


Konwokacja w odróżnieniu od Kapelanii Kościoła Anglii w Warszawie nie jest ograniczona tylko do anglikanów wywodzących się z krajów anglojęzycznych, ale jest otwarta również na osoby poszukujące duchowego domu z innych kręgów kulturowych i języków. Konwokacja posiada dziewięć parafii m.in. we Francji, Austrii, Niemczech, Szwajcarii, Belgii. Trwają rozmowy ws. powołania chińskojęzycznej parafii episkopalnej w Budapeszcie. – Pomagaliśmy Kościołowi Anglii w założeniu parafii w Zagrzebiu. Odwiedziłem również małą wspólnotę episkopalną w Kazachstanie, która dziś już nie istnieje. Z badań, jakie przeprowadziliśmy w 2006 roku wynika, że tylko 25% naszych wiernych to anglikanie/episkopalianie z urodzenia. Naszą jurysdykcją obejmujemy tych, którzy o to proszą. Ma ona charakter niegeograficzny  – dodał. Biskup poinformował o projekcie powstania modlitewników ‘American Book of Common Prayer’ w j. francuskim, niemieckim, włoskim i hiszpańskim. – I być może w j. polskim – uzupełnił. Konwokacja prowadzi również intensywną działalność duszpasterską wśród młodzieży studenckiej oraz prowadzi ośrodki pomocy diakonijnej (Florencja).


Pierwsza liturgia anglikańska w Krakowie


Spotkanie zakończyła Eucharystia, której przewodniczył bp Whalon, a asystował mu kapł. M. Paweł Rudnicki oraz br. Jarosław M. Izaak Kubacki. Było to pierwsze nabożeństwo anglikańskie w historii Krakowa! Liturgia odbyła się w dzień wspomnienia Johna Donna, twórcy poezji mistycznej niezwykle zasłużonego dla angielskiej literatury, konwertyty z rzymskiego katolicyzm na anglikanizm i dziekana katedry św. Pawła w Londynie. W kazaniu bp Whalon odniósł się do doświadczenia wiary Donna, ale również i do własnej drogi, która poprowadziła go do Kościoła anglikańskiego. – Anglikanizm jest prostym sposobem bycia chrześcijaninem, a nie ideologią. Chce przekazać wiernym niezbędne minimum dla naśladowania Chrystusa. Nie twierdzimy, że posiadamy pełnię wiary jak czynią to inni. Mogę czerpać z całego chrześcijaństwa – reformowanego, prawosławnego i rzymskiego – pozostając jednocześnie w moim Kościele. Najważniejsze jedna, że mogę sprawować swoje zbawienie z bojaźnią i drżeniem, jak mówił ap. Paweł – stwierdził biskup.


W niedalekiej przyszłości zorganizowane będą rekolekcje anglikańskie. A jeszcze wcześniej na łamach ekumenizm.pl ukaże się wywiad z bp. Whalonem.


foto: Piotr Kalinowski

  • gosc

    Bardzo dziekujemy za to, ze nam wczoraj towarzyszyliscie u sw. Marcina i za te pierwsza relacje na goraco. To byl naprawde szczegolny dzien. My tutaj musimy jeszcze dojsc do siebie po tym, co sie wczoraj wydarzylo (nie mowiac juz nawet o wczesniejszych przygotowaniach). Dzisiaj, przed odlotem amerykansko-francuskich gosci i naszym wyjazdem, planujemy jeszcze na chwile zebrac mysli i dokonac jakiegos podsumowania (moze w Tyncu). Na jedna frapujaca rzecz zwrocil uwage przy kolacji br. Pawel Rudnicki – zastanawiajacyduzy udzial ludzi zwiazanych z mariawityzmem w tym przedsiewzieciu. Jest nas w koncu trojka – na czele z ministrem generalnym Zgromadzenia. Nie wiem, o czym to swiadczy, ale jakos rzuca sie w oczy :-).


    „You in my father’s kingdom?! Do you believe in some kind of cheap grace? Get real. Now repeat after me, very slowly and clearly, ‚I believe in God, the Father

  • Halina2

    W tym kontekście polecam nową, bardzo ciekawą książkę Katarzyny Tempczyk:
    Nowe przymierze uczynił Pan z nami… Teologia Kościoła Katolickiego Mariawitów
    .


    Halina Mazur

  • gosc

    Potwierdzam po lekturze – ksiazka jest istotnie bardzo interesujaca.


    „You in my father’s kingdom?! Do you believe in some kind of cheap grace? Get real. Now repeat after me, very slowly and clearly, ‚I believe in God, the Father

  • http://dstp.cba.pl Loukas

    Przede wszystkim – Chrystus zmartwychwstal! Blogoslawionych Swiat Wielkiej Nocy!

    Na prosbe Biskupa Pierre’a Whalona, sprawujacego piecze nad Kosciolami
    episkopalnymi w Europie, tworzymy liste mailowa dla ludzi, ktorzy chca na biezaco sledzic sprawy zwiazane z obecnoscia Kosciola Episkopalnego w Polsce (materialy ze spotkania w Krakowie mozna przeczytac tu: http://dstp.cba.pl/?page_id=6068 – wkrotce podamy tez dokladniejsze informacje o rekolekcjach o anglikanskiej duchowosci, ktore odbeda sie niedlugo) oraz projektami organizowanymi w Konwokacji. Jesli interesuje was to – napiszcie do nas (episkopalianie@gmail.com) :)

    Szerzej o tym: http://dstp.cba.pl/?p=6144