Reformowani o usprawiedliwieniu, ordynacji kobiet i pokoju

2

O konflikcie na Półwyspie Koreańskim, reformacji, ordynacji kobiet oraz nauce o usprawiedliwieniu dyskutowali przedstawiciele Kościołów tradycji reformowanej podczas Zgromadzenia Generalnego Światowej Wspólnoty Kościołów Reformowanych. Spotkanie odbywało się w dniach od 29 czerwca do 7 lipca 2017 r. w Lipsku.

Odbywające się co siedem lat spotkanie chrześcijan tradycji reformowanej miało historyczne znaczenie przynajmniej z kilku powodów. Po raz pierwszy prezydentem ŚWKR została kobieta, ks. Nalja Kassab z Ewangelickiego Kościoła Syrii i Libanu. Duchowną została dopiero w marcu br. po tym jak jej Kościół zaakceptował ordynację kobiet.

Zgromadzenie Ogólne ŚWKR podjęło ogromną większością głosów rezolucję zalecającą wprowadzenie we wszystkich Kościołach członkowskich ordynacji kobiet do 2024 roku, kiedy odbędzie się kolejne Zgromadzenie. Realizacja tego planu może jednak napotkać na istotne problemy, gdyż do Lipska przybyły delegacje reprezentujące nieco ponad 100 z 233 Kościołów członkowskich. 42 Kościoły nie ordynują kobiety do urzędu duchownego. Ponadto niektóre Kościoły albo wycofały się kilkanaście lat temu z ordynacji kobiet (Ukraina) albo zdecydowanie sprzeciwiają się jej wprowadzeniu (Meksyk). Istnieją też Kościoły, które teoretycznie mają ordynację kobiet, jednak jej nie praktykują (Polska) lub nie pozwalają kobietom pełnić samodzielnych stanowisk (kwestia ta dotyczy głównie Kościołów działających w społeczeństwach patriarchalnych zdominowanych przez islam).

Odwołując się do doświadczeń swojego Kościoła, ks. Nassab podkreśliła, że ordynacja kobiet stała się możliwa dopiero wtedy, gdy w Kościele zaczęto argumentować teologicznie, a nie kulturowo.

Oprócz nowej prezydent Zgromadzenie Generalne wybrało również nowy Komitet Wykonawczy, kierujący Wspólnotą między posiedzeniami Zgromadzenia. Spośród 16 wybranych członków jedynie trzech pochodzi z europejskich Kościołów reformowanych (Węgry, Włochy i Walia).

Jednym z kulminacyjnych wydarzeń Zgromadzenia było nabożeństwo w kościele mariackim w Wittenberdze, uznawanym za kościół-matkę XVI-wiecznej reformacji. Kazanie wygłosiła ks. Nalja Kassab, a podczas liturgii podpisane zostały dwa znaczące dokumenty. Reformowani przyjęli Wspólną deklarację na temat nauki o usprawiedliwieniu podpisaną w 1999 roku przez Światową Federację Luterańską (ŚFL) i Kościół rzymskokatolicki, a uznaną później przez Światową Radę Metodystyczną oraz Wspólnotę Anglikańską.

Ponadto przedstawiciele ŚWKR oraz ŚFL podpisali z okazji jubileuszu 500 lat reformacji wspólny dokument, tzw. Świadectwo wittenberskie. Kościoły obydwu tradycji reformacyjnych podkreślają w nim istniejącą już jedność i zobowiązują się do jej pogłębiania.


Dar jedności nie wymaga jednolitości, ale daje się znaleźć i świętować w różnorodności. Różnorodność naszych tradycji wyznaniowych i naszych Kościołów odzwierciedla się odpowiednio w naszych różnych sytuacjach życiowych i to w ten sposób, że jesteśmy przez tą różnorodność zjednoczeni, a nie podzieleni (…) Wspólnie świętujemy, że jesteśmy jedno w Chrystusie i dzielimy wspólne dziedzictwo reformacyjne oraz wspólną wiarę. Jesteśmy zjednoczeni w wyznawaniu Ewangelii Jezusa Chrystusa.

Świadectwo wittenberskie 1,2


galeria

>> Galeria zdjęć