Uroczystości mariawickie w Mińsku Mazowieckim

8 września br. minęło sto lat odkąd abp Jan Maria Michał Kowalski dokonał konsekracji świątyni mariawickiej w Mińsku Mazowieckim. Z tej okazji 11 września, a także w niedzielę po przypadającym trzy dni wcześniej liturgicznym wspomnieniu Narodzenia Najświętszej Maryi Panny miały miejsce wyjątkowe uroczystości parafialne.

Uroczystości zainaugurowano mszą św., której przewodniczył bp M. Ludwik Jabłoński. Towarzyszyli mu licznie zgromadzeni kapłani z innych parafii mariawickich oraz tłum wiernych z całej Polski. Wśród gości honorowych znajdowali się m.in.: burmistrz Mińska Mazowieckiego – Marcin Jakubowski, starosta powiatu mińskiego – Antoni Jan Tarczyński, dyrektor Muzeum Ziemi Mińskiej – Leszek Celej, przedstawiciele Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, lokalnej policji, a także dyrektorzy szkół publicznych z terenu miasta (w tym reprezentanci Związku Nauczycielstwa Polskiego). Obecni byli dziennikarze pism lokalnych. O oprawę muzyczną zadbała orkiestra parafii mariawickiej w Strykowie oraz chór mińskiej parafii.


Po Komunii Świętej bp Jabłoński wygłosił okolicznościową naukę, przypominając znaczenie wartości poszanowania życia ludzkiego i godności, jakie wypływają z łaski Bożego Miłosierdzia. Podkreślał, że szacunek należy się każdemu człowiekowi, bez względu na jego pozycję społeczną, czy sytuację, w jakiej się znalazł, a jest to szczególnie ważne w niełatwych czasach, w jakich przyszło nam żyć. Wspomniał także o niezwykłym wydarzeniu, jakim była wizyta marszałka Józefa Piłsudskiego w 1917 roku w kościele i jego uczestnictwo w Adoracji Przenajświętszego Sakramentu, podczas którego prosił Boga o błogosławieństwo dla zniewolonej Ojczyzny. Kościoła wspomniał także o przypadającej w tym dniu 10. rocznicy ataku na World Trade Center w Nowym Jorku, zapewnił o swojej modlitwie w intencji Ofiar, prosząc także zgromadzonych o modlitwę. Po przemówieniu biskupa odbyła się procesja z Najświętszym Sakramentem. Następnie biskup poświęcił nowy ołtarz znajdujący się w bocznej kaplicy. Zwieńczeniem niezwykłych obchodów była okolicznościowa akademia przygotowana przez młodzież. Wydano także atrakcyjnie wydrukowaną, okolicznościową broszurę pt. „Stulecie Konsekracji Świątyni Parafialnej”.


Powstanie ośrodka religijnego w Mińsku Mazowieckim, wiąże się z historią parafii mariawickiej w położonym 10 km na wschód Cegłowie. Na początku XX wieku doszło tam do rozłamu. Ówczesny proboszcz rzymskokatolicki – ks. Bolesław Wiechowicz (w zgromadzeniu przyjął imiona Maria Łukasz), stał się członkiem wspólnoty mariawitów. Jego decyzję uznała większość parafian. Jedynie dwie rodziny pozostały przy Kościele rzymskokatolickim. Na potrzeby społeczności mariawickiej udało się wybudować w 1906 roku obszerny kompleks parafialny oraz zorganizować cmentarz. Wieść o rozwoju mariawityzmu obiegła nie tylko miejscowości najbliżej położone od Cegłowa, ale dotarła również do Mińska Mazowieckiego. Kilka rodzin z Mińska zaczęło żywo interesować się mariawityzmem do tego stopnia, że szybko udało się uformować nową parafię.


Początkowo mariawici gromadzili się w wynajmowanych domach prywatnych, gdzie urządzono kaplice. Ich pierwsza siedziba znajdowała się przy ul. Siennickiej, kolejna przy Daszyńskiego. Z czasem podjęto decyzję o budowie kościoła i do tego celu w maju 1907 roku pozyskano plac w podmińskiej wsi Goździk (obecnie ulica Traugutta i Spółdzielcza). Fundamenty pod kościół zostały poświęcone 8 września 1908 roku. Decyzją Ministerstwa Spraw Wewnętrznych w Petersburgu z dnia 23 lutego 1909 roku, parafia została oficjalnie zatwierdzona. Konsekracji nowej świątyni dokonał abp Jan Maria Michał Kowalski 8 września 1911 roku. Od 1920 roku mińscy mariawici mają także własną kwaterę na cmentarzu. Szczególnie bolesne były lata II wojny światowej, kiedy hitlerowcy zajęli kościół i utworzyli w nim magazyn zbożowy, a uciekając przed frontem sowieckim podłożyli ogień pod świątynię. Ciekawostką może być fakt, że współczesne ogrodzenie parafialne zostało przewiezione do Mińska Mazowieckiego z nieodbudowanej po wojnie parafii przy ul. Szarej w Warszawie, a w kutej bramie wjazdowej widoczne są kule powstańczych pistoletów.


Parafia mińska w kolejnych latach powstawała z wojennej pożogi, od połowy lat 70. XX wieku zaczęła się dynamicznie rozwijać, rozpoczął się napływ mariawitów z okolicznych parafii, takich jak Cegłów, Piaseczno, Wiśniew czy Żeliszew. Związane to było przede wszystkim z rozwojem samego Mińska Mazowieckiego, który po utworzeniu województwa siedleckiego zyskał rangę ośrodka przemysłowego i edukacyjnego. Od 1979 roku przez dwadzieścia lat proboszczem parafii był kapł. Witold Maria Tadeusz Szymański. W 2000 roku proboszczem parafii został kapł. Jarosław M. Jan Opala, który w kolejnych latach przeprowadził generalny remont świątyni, zakończył się on uroczystym poświęceniem wnętrza i konsekracją okazałego ołtarza – stało się to 25 czerwca 2005 roku. Uroczystościom przewodniczył bp Zdzisław Maria Włodzimierz Jaworski.


Obecnie parafia w Mińsku Mazowieckim jest jedną z najliczniejszych w Kościele Starokatolickim Mariawitów. Wierni zamieszkują nie tylko miasto, ale docierają do swojej świątyni często z bardzo odległych wsi. Na uwagę zasługuje młodzież, aktywnie działająca w swojej parafii jak i Kościele. Parafia wychowała także dwóch braci zakonnych: kapł. Tomasza M. Daniela Mamesa (wyświęconego w 2011 roku) i dk. Grzegorza Marię Dominika Millera (przygotowującego się do święceń) oraz kilka sióstr zakonnych.