Koronka do Miłosierdzia Bożego u mariawitów

2

Witam! Mam pytanie dotyczące mariawickiej koronki do Miłosierdzia Bożego. Chciałem zapytać na czym ona polega, jak się ją odmawia i jak ona powstała. Czy w Dziele Wielkiego Miłosierdzia znajduje się wzmianka o tej koronce? Czy św. Maria Franciszka miała ją podyktowaną od Jezusa? Czy siostra Faustyna mogła znać koronkę mariawicką?

Czy mogą koronkę odmawiać wyznawcy innych wyznań? Jak można stać się mariawitą mieszkając na Pomorzu? Będę bardzo wdzięczny za odpowiedzi. Pozdrawiam wszystkich, a zwłaszcza drogich mi mariawitów. Brat Jan.

Drogi Bracie


Według tradycji mariawickiej koronka do Miłosierdzia Bożego została ułożona przez św. Marię Franciszkę Kozłowską. Trudno dziś odpowiedzieć na pytanie, czy została ona dana Założycielce na drodze objawienia. Nie mniej jednak jej treść koresponduje z Objawieniami Dzieła Wielkiego Miłosierdzia. Koronkę mariawicką może odmawiać każdy, bez względu na przynależność konfesyjną, kto czuje potrzebę modlitwy w tej właśnie formie. Odmawia się ją na różańcu w następującym porządku: na dużych paciorkach: „Jezu ukryty w Przenajświętszym Sakramencie, którego Serce pełne jest Miłości dla wszystkich i Miłosierdzia dla grzeszników, racz wysłuchać modlitwy nasze, i udziel nam i całemu światu łaskę Miłosierdzia, o którą Cię pokornie błagamy przez Serce Niepokalanej Matki Twojej Maryi Dziewicy i Serce bł. Marii Franciszki”; na małych paciorkach: „O mój Jezu – Miłosierdzia!”; na zakończenie: Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo…, 3 Chwała Ojcu… Należy podkreślić, że wstawka „i Serce bł. Marii Franciszki” została dodana po 1925 roku.


Odnośnie s. Faustyny Kowalskiej nie można potwierdzić, ani zaprzeczyć jej znajomości mariawickiej Koronki do Miłosierdzia Bożego. Faktem jest jednak, iż koronka, która funkcjonuje w Kościele rzymskim powstała co najmniej 35 lat później niż ta odmawiana przez mariawitów.


W pytaniu o warunki, jakie są potrzebne do stania się mariawitą należy rozgraniczyć dwie kwestie. Po pierwsze mariawitą jest ten, kto kształtuje swoją duchowość według wskazówek wypływających z Objawień Dzieła Wielkiego Miłosierdzia (czyli z mariawickiej szkoły duchowości). Nie jest to związane z koniecznością stania się wiernym Kościoła mariawitów. Za przykład podam chociażby duchownych innych Kościołów, którzy wstąpili do Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów pozostając nadal pod jurysdykcją swoich biskupów. Po drugie mariawitą jest ten, kto jest członkiem Kościoła Starokatolickiego Mariawitów, to znaczy: jest wpisany na listę parafian danej parafii mariawickiej. Jest to formalna przynależność do Kościoła. Miejsce zamieszkania nie stanowi tu żadnego problemu, choć najlepiej jest, gdy mariawici mieszkający w diasporze przynależą do parafii najbliżej położonej, np. dla Pomorza prawdopodobnie będzie to Płock.


subdiakon M. Daniel


:: MARIAWITYZM