25. rocznica śmierci papieża Jana Pawła I

Kie­dy arcy­bi­skup Kra­ko­wa, kar­dy­nał Karol Woj­ty­ła brał udział w kon­kla­we po śmier­ci Paw­ła VI nie spo­dzie­wał się jak szyb­ko będzie musiał powró­cić do Rzy­mu i tam już pozo­stać. 26. sierp­nia 1978 roku 111 człon­ków kole­gium kar­dy­nal­skie­go wybra­ło nowe­go bisku­pa Rzy­mu, a zara­zem gło­wę Kościo­ła Rzym­sko­ka­to­lic­kie­go w oso­bie arcy­bi­sku­pa Wene­cji, kar­dy­na­ła Albi­no Lucia­ni. Nowy papież przy­jął imię Jana Paw­ła I, pod­kre­śla­jąc tym samym wolę kon­ty­nu­owa­nia kur­su swo­ich poprzed­ni­ków.

Wie­lu zasta­na­wia­ło się wów­czas kim jest nowy papież, cze­go moż­na się po nim spo­dzie­wać? Czy będzie to kolej­ny papież prze­ło­mu? Po wybo­rze papie­ża Lucia­nie­go nie­ży­ją­cy już kar­dy­nał Basil Hume z Anglii powie­dział: „To była nie­ocze­ki­wa­na decy­zja, ale po tym jak zapa­dła, oka­za­ła się być w peł­ni wła­ści­wą. Poczu­cie, że nowy papież ucie­le­śnia wła­śnie to, cze­go sobie wszy­scy życzy­li­śmy, było tak powszech­ne, że był on bez wąt­pie­niem kan­dy­da­tem Boga.” To, że kar­dy­na­ło­wie doko­na­li wybo­ru już pod­czas pierw­sze­go dnia kon­kla­we było ogrom­nym zasko­cze­niem dla wie­lu.

Albi­no Lucia­ni pocho­dził z robot­ni­czej rodzi­ny. Ojciec przy­szłe­go papie­ża był socja­li­stą, któ­ry z Kościo­łem nie miał nic wspól­ne­go. Wycho­wa­niem reli­gij­nym Albi­no zaję­ła się jego mat­ka. Po świę­ce­niach kapłań­skich w 1935 roku ks. Lucia­ni dok­to­ry­zo­wał się na Uni­wer­sy­te­cie Gre­go­riań­skim w Rzy­mie, pisząc pra­cę o Anto­nio Rosmi­ni, postę­po­wym teo­lo­gu z Włoch. Póź­niej ks. Lucia­ni powra­ca w rodzin­ne stro­ny do For­no di Cana­le, gdzie pra­cu­je jako wika­riusz tam­tej­szej para­fii i nauczy­ciel reli­gii. W 1937 zaj­mu­je się pra­cą dydak­tycz­ną w semi­na­rium duchow­nym w Bel­lu­no, gdzie naucza dogma­ty­ki, teo­lo­gii moral­nej i pra­wa kościel­ne­go.

W latach 50-tych zaczy­na się bły­sko­tli­wa karie­ra Lucia­nie­go: zosta­je wika­riu­szem gene­ral­nym swo­jej macie­rzy­stej die­ce­zji Bel­lu­no, by w 1958 roku zostać decy­zją Jana XXIII jej bisku­pem. W póź­niej­szym cza­sie bisku­po­wi Lucia­ni zosta­je powie­rzo­na opie­ka nad Archi­die­ce­zją Wene­cji, w któ­re daje się poznać jako dusz­pa­sterz wraż­li­wy na kwe­stie bied­nych. Wie­lo­krot­nie doma­gał się, by Kościół był przede wszyst­kim „Kościo­łem bied­nych”, tych, któ­rzy odrzu­ce­ni są na mar­gi­nes życia spo­łecz­ne­go lub z róż­nych powo­dów nie mogą odna­leźć dro­gi do Boga.

W 1973 roku papież Paweł VI obda­rza arcy­bi­sku­pa Lucia­nie­go god­no­ścią kar­dy­nal­ską. Wie­lu mówi­ło wów­czas, że był to wyraz uzna­nia papie­ża Paw­ła VI dla nie­zwy­kłej skrom­no­ści wenec­kie­go patriar­chy i jego zaan­ga­żo­wa­nia w obro­nie życia nie­na­ro­dzo­ne­go. Kil­ka mie­się­cy przed nomi­na­cją kar­dy­nal­ską papież Paweł VI odwie­dził abp. Lucia­nie­go i na pla­cu św. Mar­ka na oczach 20 tysię­cy wier­nych zało­żył swój papie­ski szal na ramio­na przy­szłe­go Jana Paw­ła I.

Po swo­im wybo­rze Jan Paweł I powie­dział do wier­nych zebra­nych na Pla­cu św. Pio­tra w Rzy­mie „Bądź­cie pew­ni: nie posia­dam takiej mądro­ści ser­ca jak papież Jan oraz takie­go wykształ­ce­nia i kul­tu­ry jak papież Paweł. Mimo tego sto­ję teraz na ich miej­scu. Będę pró­bo­wał słu­żyć Kościo­ło­wi i mam nadzie­ję, że pomo­że­cie mi w tym waszy­mi modli­twa­mi.”

Papież Jan Paweł I umie­ra nie­spo­dzie­wa­nie 28. wrze­śnia 1978 roku. Jako ofi­cjal­ną przy­czy­nę zgo­nu Waty­kan poda­je zawał ser­ca. Do dziś nie usta­ją spe­ku­la­cję na temat „rze­czy­wi­stej przy­czy­ny śmier­ci”. Jan Paweł I., któ­ry pod­czas swo­je­go 33-dnio­we­go pon­ty­fi­ka­tu zdo­był sobie przy­do­mek „Uśmiech­nię­te­go Papie­ża” pocho­wa­no 4. paź­dzier­ni­ka 1978 roku w kryp­cie bazy­li­ki św. Pio­tra.

Irlandz­ka stro­na o Janie Paw­le I

:: Ekumenizm.pl: Nowe wie­ści o śmier­ci Jana Paw­ła I

:: Ekumenizm.pl: Pro­ces beaty­fi­ka­cyj­ny papie­ża wstrzy­ma­ny