300 lat luteranizmu w Szwajcarii

Dokład­nie przed 300 laty, 28 sierp­nia 1707 roku w Gene­wie odpra­wio­no pierw­sze nabo­żeń­stwo w obrząd­ku ewan­ge­lic­ko-lute­rań­skim. Pod­czas uro­czy­ste­go nabo­żeń­stwa lute­rań­ska dia­spo­ra w Szwaj­ca­rii wraz z lokal­ną eku­me­nią świę­to­wa­ło rocz­ni­cę tam­te­go wyda­rze­nia.

Stwo­rze­nie lute­rań­skie­go zbo­ru w Gene­wie sta­ło się moż­li­we dzię­ki znie­sie­niu edyk­tu nan­teń­skie­go w 1685 r. Wów­czas lute­ra­nie, któ­ry­mi byli głów­nie nie­miec­cy kup­cy, stra­ci­li w Lyonie pra­wo do odpra­wia­nia nabo­żeństw i dzię­ki pomo­cy pru­skie­go kró­la Fry­de­ry­ka I zwró­ci­li się do kal­wiń­skiej Gene­wy o pozwo­le­nie na ery­go­wa­nie para­fii lute­rań­skiej. Genew­czy­cy zgo­dzi­li się i przy­stą­pio­no do budo­wa­nia struk­tur para­fial­nych. Refor­mo­wa­ni zastrze­gli, aby lute­rań­ski kościół nie przy­po­mi­nał z zewnątrz budyn­ku sakral­ne­go pozba­wio­ny był dzwo­nu.

Roz­bry­ka­ni lute­ra­nie

Jak dono­si refor­mo­wa­ny ser­wis infor­ma­cyj­ny RNA, w 1745 doszło o pierw­sze­go kon­flik­tu mię­dzy lute­rań­ską dia­spo­rą a refor­mo­wa­nym kon­sy­sto­rzem. Powo­dem była róż­ni­ca zdań nt. kar­no­ści kościel­nej i moral­no­ści. Lute­ra­nom zarzu­ca­no, że nie tyl­ko uczest­ni­czą w grach hazar­do­wych, ale prze­by­wa­ją rów­nież w karcz­mach i na potań­ców­kach.

Dziś para­fia lute­rań­ska w Gene­wie liczy ok. tysią­ca człon­ków. Są to przede wszyst­kim pra­cow­ni­cy eku­me­nicz­nych orga­ni­za­cji, w tym Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej oraz Świa­to­wej Rady Kościo­łów, któ­re mają swo­ją sie­dzi­bę w Gene­wie, a tak­że emi­gran­ci z Euro­py, Afry­ki i Azji. Genew­ska para­fia pod­le­ga jurys­dyk­cji Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Kościo­ła w Szwaj­ca­rii i Księ­stwie Liech­ten­ste­in, któ­ry ma ok. 6 tys. człon­ków.

Z oka­zji trzech­set­ne­go jubi­le­uszu powsta­ła spe­cjal­na stro­na inter­ne­to­wa poświę­co­na lute­ra­ni­zmo­wi w Szwaj­ca­rii. Witry­na funk­cjo­nu­je w trzech wer­sjach języ­ko­wych.