Benedykta XVI opowieść o nadziei — “Spe salvi” już 30 listopada

30 listo­pa­da uka­że się dru­ga już ency­kli­ka Bene­dyk­ta XVI, tym razem poświę­co­na nadziei. Doku­ment o nazwie “Spe salvi” (Ura­to­wa­ni przez nadzie­ję) inspi­ro­wa­ny jest Listem św. Paw­ła do Rzy­mian. Radio Waty­kań­skie poin­for­mo­wa­ło, że ency­kli­ka zosta­nie zapre­zen­to­wa­na przez dwóch kar­dy­na­łów — Geo­r­ges Maria Cot­tier OP, eme­ry­to­wa­ny teo­log Domu Papie­skie­go, oraz Albert Van­hoye SJ, pro­fe­sor Nowe­go Testa­men­tu.

Komen­ta­to­rzy są zgod­ni, że temat nowej ency­kli­ki nie jest przy­pad­ko­wy. Po miło­ści (Deus cari­tas est), nad­szedł czas na dogłęb­ne roz­wa­ża­nia doty­czą­ce nadziei, a to w kon­tek­ście kry­zy­su chrze­ści­jań­skiej wia­ry w Zmar­twych­wsta­nie. Zarów­no “Deus cari­tas est” oraz “Spe salvi” nawią­zu­ją do trzech cnót boskich, wspo­mnia­nych w słyn­nym Hym­nie do Miło­ści ap. Św. Paw­ła (1. Kor 13) – moż­na zatem ocze­ki­wać, że kolej­na ency­kli­ka poświę­co­na będzie wie­rze i to wła­śnie te trzy doku­men­ty two­rzyć będą głów­ne prze­sła­nie obec­ne­go pon­ty­fi­ka­tu.

Przed­sta­wia­nie naj­waż­niej­szych zagad­nień wia­ry chrze­ści­jań­skiej w posta­ci cyklu trzech ency­klik nie jest jed­nak czymś nowym. Rów­nież Jan Paweł II podej­mo­wał tema­ty zwią­za­ne z tajem­ni­cą Trój­cy Prze­naj­święt­szej za pomo­cą trzech ency­klik ogła­sza­nych rów­nież w począt­ko­wym okre­sie pon­ty­fi­ka­tu (Redemp­tor homi­nis, 1979; Dives in Mise­ri­cor­dia, 1980; Domi­num et Vivi­fi­can­tem, 1986).

Od kil­ku mie­się­cy media infor­mo­wa­ły rów­nież, że papież pra­cu­je nad ency­kli­ką spo­łecz­ną, któ­ra mia­ła­by doty­czyć naj­waż­niej­szych wyzwań w erze glo­ba­li­za­cji, w tym ochro­ny życia i spra­wie­dli­wo­ści spo­łecz­nej. Waty­kan nie ujaw­nił dotąd prze­wi­dy­wa­ne­go ter­mi­nu zakoń­cze­nia prac nad ency­kli­ką spo­łecz­ną.