Cerkiew Świętej Rusi

Zada­niem Rosyj­skiej Cer­kwi Pra­wo­sław­nej Zagra­ni­cą pod­czas całe­go okre­su jej ist­nie­nia było zawsze zbie­ra­nie okru­chów Świę­tej Rusi — pod­kre­ślił w wykła­dzie wygło­szo­nym w trak­cie pią­te­go dnia obrad Wszech­e­mi­gra­cyj­ne­go Sobo­ru RCPZ o. Andrew Phil­lips z WIel­kiej Bry­ta­nii.

- W cią­gu całej histo­rii Cer­kwi emi­gra­cyj­nej jego świad­ko­wie, myśli­cie­le i teo­lo­dzy zawsze pod­kre­śla­li, że jej pod­sta­wą jest duch Świe­tej Rusi — mówił duchow­ny, pod­kre­śla­jąc jed­no­cze­śnie, że mimo wie­lu wysił­ków czwar­te i pią­te poko­le­nie emi­gran­tów tra­ci kon­takt z języ­kiem rosyj­skim. — Jed­nak Świę­ta Ruś może wciąż ist­nieć, bowiem nie jest ona feno­me­nem języ­ko­wym a ducho­wym, i trwa ona dzię­ki temu, że zacho­wu­je­my swo­ją isto­tę, naszą Cer­kiew — powie­dział duchow­ny. Jego zda­niem wier­ni emi­gra­cyj­ni wciąż to robią strze­gąc jak źre­ni­cy oka ducha Rusi, pra­wo­sła­wia, tra­dy­cji i nie­za­leż­no­ści.

Według teo­lo­ga przed Rosyj­ską Cer­kwią Pra­wo­sław­ną Zagra­ni­cą stoi uni­kal­ne zada­nie “zebrać i zanieść wszyst­kie roz­sia­ne po zie­mi pozo­sta­ło­ści Świę­tej Rusi do ludzi wszyst­kich języ­ków. Według Phil­lip­sa siłą Cer­kwi emi­gra­cyj­nej jest to, że jest ona nie­za­leż­na od jakie­go­kol­wiek sys­te­mu poli­tycz­ne­go w Rosji.