Czy sprawa o. Rydzyka wreszcie się zakończy?

Ojciec Rydzyk ma zostać odsu­nię­ty od pro­wa­dze­nia Radia Mary­ja. Decy­zje będą ogło­szo­ne w cią­gu kil­ku dni — dono­si por­tal wiadomosci24.pl, powo­łu­jąc się na źró­dła w Waty­ka­nie.

Według por­ta­lu moż­li­we są dwa roz­wią­za­nia. “Pierw­szy pole­gał­by na admi­ni­stra­cyj­nym (przez wła­dze zgro­ma­dze­nia) odsu­nię­ciu zakon­ni­ka od mediów i toruń­skiej szko­ły. Naj­praw­do­po­dob­niej też na jakiś czas został­by prze­nie­sio­ny do domu zakon­ne­go za gra­ni­cą. I dru­gi, bar­dziej zde­cy­do­wa­ny, pole­ga­ją­cy na usu­nię­ciu o. Rydzy­ka z zako­nu” — infor­mu­je gaze­ta.

Decy­zje te, pod­ję­te w Waty­ka­nie, są odpo­wie­dzią na skan­dal jaki wywo­łał ojciec Rydzyk swo­im wykła­dem, poświę­co­nym “men­tal­no­ści tal­mu­dycz­nej”, oce­nie pre­zy­den­ta (ule­ga­ją­ce­go lob­by żydow­skie­mu) i pre­zy­den­to­wej (“cza­row­ni­cy”) oraz pro­pa­gu­ją­cym “kłam­stwo jedwa­bień­skie”. Źró­dłem nie­za­do­wo­le­nia Sto­li­cy Apo­stol­skiej ma być rów­nież nie­usta­ją­ce pod­wa­ża­nie decy­zji Bene­dyk­ta XVI odno­śnie abp Sta­ni­sła­wa Wiel­gu­sa i nowe­go metro­po­li­ty war­szaw­skie­go, a tak­że nie­usta­ją­ce zaan­ga­żo­wa­nie poli­tycz­ne RM.

Komen­tarz

Nie wia­do­mo jesz­cze, czy donie­sie­nia te są praw­dzi­we. Ale jeśli tak — to trze­ba nie tyl­ko podzię­ko­wać Panu Bogu za to, że Waty­kan znów roz­wią­zu­je za nas pro­ble­my, z któ­ry­mi pol­ski Kościół nie radzi sobie od 15 lat, ale też modlić się gorą­co za słu­cha­czy Radia Mary­ja. To oni bowiem będą musie­li pora­dzić sobie z decy­zja­mi Sto­li­cy Apo­stol­skiej, to oni będą musie­li je przy­swo­ić i zro­zu­mieć, że wia­ra w Boga, nie wyma­ga śle­pej wia­ry w ojca dyrek­to­ra. To oni wresz­cie stra­cą kogoś nie­zwy­kle istot­ne­go, kto dawał im poczu­cie wspól­no­ty, wysłu­cha­nia, zro­zu­mie­nia. Trze­ba nam też teraz szcze­gól­ne­go pochy­le­nia się nad pro­ble­ma­mi, któ­rych kana­li­zo­wa­nie było szcze­gól­ną siłą mediów ojca Tade­usza Rydzy­ka i jego same­go. Potrze­ba będzie wytrwa­ła kate­che­za doro­słych, tak­że w kwe­stii anty­se­mi­ty­zmu oraz — co nie mniej waż­ne — pró­ba szer­sze­go dia­lo­gu spo­łecz­ne­go i kościel­ne­go.

A może wszyst­ko to są reflek­sje przed­wcze­sne, bo nawet jeśli ojciec Rydzyk zosta­nie odwo­ła­ny, to i tak, jak obec­nie abp Sta­ni­sław Wiel­gus, pozo­sta­nie on ducho­wym przy­wód­cą swo­ich słu­cha­czy, któ­rzy jak teraz w taśmy, po pro­stu “nie uwie­rzą” w winę redemp­to­ry­sty, albo uzna­ją, że Bene­dykt XVI nie tyle odwo­łał ojca Rydzy­ka, ile został do tego zmu­szo­ny przez wro­gich Pol­ske i Kościo­ło­wi łże-Pola­ków. Ojciec Rydzyk prze­kształ­ci się więc w męczen­ni­ka, któ­ry cier­pi za naród i chrze­ści­jań­stwo, a jego słu­cha­cze (ci naj­bar­dziej wytrwa­li) zgro­ma­dzą się wokół nie­go jak wokół prze­śla­do­wa­ne­go guru. Jeśli tak się sta­nie, to modli­twa jest tym waż­niej­sza.