Dokument o liturgii

“Redemp­tio­nis Sacra­men­tum” — doku­ment poświę­co­ny nad­uży­ciom w litur­gii zapre­zen­to­wa­ła Sto­li­ca Apo­stol­ska. Obej­mu­je on 186 para­gra­fów wyja­śnia­ją­cych cze­go w dzie­dzi­nie litur­gii robić nie wol­no i jest kon­ty­nu­acją ency­kli­ki “Ecc­le­sia de Euca­ri­stia”.

Doku­ment, choć wie­lu tego się spo­dzie­wa­ło, nie cof­nął reform litur­gicz­nych Sobo­ru Waty­kań­skie­go II. Jego auto­rzy zazna­czy­li jed­nak, że bisku­pi i kon­fe­ren­cje bisku­pów nie mają upraw­nień do wpro­wa­dza­nia litur­gicz­nych eks­pe­ry­men­tów, jak to czę­sto mia­ło miej­sce w latach sześć­dzie­sią­tych. Każ­da, nawet naj­mniej­sza zmia­na, musi być zatwier­dzo­na przez Kon­gre­ga­cję Kul­tu Boże­go i Dys­cy­pli­ny Sakra­men­tów.

Doku­ment nie zaka­zał rów­nież dopusz­cza­nia do ołta­rza dziew­cząt-mini­stran­tek, i pozo­sta­wił decy­zję w tej spra­wie wła­dzy bisku­pa. Nie został rów­nież odwo­ła­ny prze­pis zezwa­la­ją­cy na udzie­la­nie Komu­nii przez świec­kich, ale tyl­ko w przy­pad­kach, gdy jest to koniecz­ne.

“Redemp­to­ris Sacra­men­tum” przy­po­mi­na tak­że, że uczest­nic­two w nabo­żeń­stwie eku­me­nicz­nym nie zwal­nia kato­li­ka z obo­wiąz­ku udzia­łu w nie­dziel­nej mszy świę­tej.