Duchowa reforma zaczyna się od zakonów

Ducho­wa refor­ma Koscio­ła musi roz­po­cząć się od świa­to­wych zako­nów męskich i żeń­skich — uwa­ża arcy­bi­skup Frank Rode, pre­fekt Kon­gre­ga­cji ds. Życia Kon­se­kro­wa­ne­go i Sto­wa­rzy­szeń Życia Apo­stol­skie­go. Zako­ny i zgro­ma­dze­nia zakon­ne powin­ny zatem odna­leźć swój “apo­stol­ski dyna­mizm” i powścią­gać agre­syw­ny seku­la­ryzm okre­su po Sobo­rze Waty­kań­skim II.

71-let­ni Sło­we­niec, czło­nek zgro­ma­dze­nia księ­ży misjo­na­rzy pod­kre­ślił w wywia­dzie dla Catho­lic News Servi­ce, że wital­ność zgro­ma­dzeń zakon­nych była zawsze klu­czo­wa dla reform ducho­wych w Koście­le. — Przez całą histo­rię zako­ny i zgro­ma­dze­nia zakon­ne zawsze par­ły do przo­du, rodząc dyna­mizm i wzy­wa­jąc do świę­to­ści. One były zawsze na linii fron­tu — zazna­czył. Z tego wła­śnie powo­du głę­bo­ka refor­ma życia zakon­ne­go pozo­sta­je jed­nym z głów­nych celów Bene­dyk­ta XVI, tak jak była nim dla Jana Paw­ła II.

Dla nie­któ­rych zgro­ma­dzeń odno­wa ta będzie ozna­cza­ła przede wszyst­kim powrót do swo­je­go ory­gi­nal­ne­go cha­ry­zma­tu. — Po Sobo­rze Waty­kań­skim II część z zako­nów zre­zy­gno­wa­ła ze swo­je­go tra­dy­cyj­ne­go cha­ry­zma­tu i poświę­ci­ła się zaję­ciom bez­war­to­ścio­wym z punk­tu widze­nia ducho­we­go. Rezul­ta­tem jest sta­gna­cja, któ­rą trze­ba prze­zwy­cię­żyć — mówił abp Rode.

Jed­no­cze­śnie hie­rar­cha zazna­czył, że Kościół odpo­wia­da na to wyzwa­nie poprzez wciąż nowe for­my życia wspól­no­to­we­go. Pod­czas stycz­nio­we­go spo­tka­nia z papie­żem miał on przed­sta­wić do papie­skiej apro­ba­ty aż 25 nowych zgro­ma­dzeń i insty­tu­tów świec­kich. Wśród nich są rów­nież takie, w któ­rych człon­ka­mi mogą być zarów­no księ­ża, oso­by kon­se­kro­wa­ne obu płci, jak i mał­żeń­stwa.

Mówiąc o dyna­mi­ce powo­ła­nio­wej arcy­bi­skup wska­zał, że np. w Kana­dzie jeśli sytu­acja się nie zmie­ni to w 2040 roku trze­ba będzie zli­kwi­do­wać nie­mal wszyst­kie zgro­ma­dze­nia i zako­ny. Rów­nie źle jest w Sta­nach Zjed­no­czo­nych, ale za to w Afry­ce i Azji powo­łań wciąż przy­by­wa, i to one są przy­szło­ścią Kościo­ła.