Duszpasterskie problemy szwajcarskich katolików

Pra­wie we wszyst­kich szwaj­car­skich mia­stach zwią­za­nych z histo­rią refor­ma­cji miesz­ka wię­cej rzym­skich kato­li­ków niż ewan­ge­li­ków refor­mo­wa­nych. Jed­nak sytu­acja Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go w Szwaj­ca­rii nie wyglą­da naj­le­piej, szcze­gól­nie, jeśli weź­mie się pod uwa­gę sytu­ację dusz­pa­ster­ską.

Według badań Szwaj­car­skie­go Insty­tu­tu Pasto­ral­ne­go St. Gal­len spa­da­ją­ca wciąż licz­ba powo­łań kapłań­skich i zakon­nych spra­wia, że Kościół coraz czę­ściej zmu­szo­ny jest do się­ga­nia po zastęp­cze for­my opie­ki dusz­pa­ster­skiej. Nie­mniej zapra­co­wa­ni od księ­ży są sta­li dia­ko­nii oraz asy­sten­ci pasto­ral­ni przy para­fiach.

Sta­ty­sty­ki dają powo­dy do zanie­po­ko­je­nia. W 1983 roku Szwaj­ca­ria mia­ła 1555 księ­ży die­ce­zjal­nych, a w 2005 roku było ich już tyl­ko 973, co ozna­cza spa­dek o ponad 37 pro­cent. W tym samym okre­sie ilość świec­kich pra­cow­ni­ków Kościo­ła, podej­mu­ją­cych dzia­łal­ność dusz­pa­ster­ską zwięk­szy­ła się aż czte­ro­krot­nie. Coraz wię­cej Para­fii jest bez kapła­na, co ozna­cza, że nie wszę­dzie kato­li­cy mają szan­sę uczest­ni­cze­nia we mszy świę­tej, a jedy­nie w nabo­żeń­stwach Sło­wa Boże­go, pro­wa­dzo­nych przez dia­ko­nów lub świec­kich teo­lo­gów. Według kościel­nych tra­dy­cjo­na­li­stów sytu­acja taka stwa­rza sze­ro­kie pole do nad­użyć litur­gicz­nych lub dzia­łań, któ­re nie zawsze sto­ją w zgo­dzie z dok­try­ną Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go.

Trud­na sytu­acja kadro­wa Kościo­ła wią­że się nie tyl­ko z kry­zy­sem powo­łań kapłań­skich, ale rów­nież z coraz więk­szą licz­bą kato­lic­kich emi­gran­tów.