Epidemia AIDS skutkiem grzechu

Praw­dzi­wą, pier­wot­ną i głów­ną przy­czy­ną epi­de­mii AIDS jest nie­spo­ty­ka­nych roz­mia­rów roz­po­wszech­nie­nie grze­chu i bez­pra­wia, utra­ta przez spo­łe­czeń­stwo cen­tral­nych ducho­wych war­to­ści moral­nych. Taką opi­nię w doku­men­cie poświę­co­nym wal­ce z AIDS wyra­ża Rosyj­ska Cer­kiew Pra­wo­sław­na.

Zda­niem pra­wo­sław­nych spo­łecz­ne i medycz­ne aspek­ty roz­po­wszech­nia­nia się AIDS w świe­cie są istot­ne, ale to nie one są głów­nym powo­dem epi­de­mii. Odpo­wia­da za nią bowiem przede wszyst­kim degren­go­la­da moral­na jaka doty­ka spo­łe­czeń­stwo.

“Kościół jasno zaświad­cza, że cho­ro­ba i zwią­za­ne z nią cier­pie­nia, w tym prze­ży­wa­ne przez cho­rych opusz­cze­nie przez bli­skich — są następ­stwem grze­chu” — prze­ko­nu­ją auto­rzy doku­men­tu.

Jed­no­cze­śnie zazna­cza­ją oni, że nale­ży nie­na­wi­dzieć grze­chu, ale zacho­wy­wać sza­cu­nek dla grzesz­ni­ka, bowiem obra­zu Boże­go jaki jest w nim zawar­ty, nie może uni­ce­stwić naj­więk­szy nawet grzech.

W związ­ku z tym Cer­kiew wzy­wa swo­ich duchow­nych i świec­kich człon­ków do zwie­lo­krot­nie­nia wysił­ków na rzecz przy­cią­gnię­cia cho­rych do Kościo­ła i wyru­go­wa­nia ze sto­sun­ku do nich chło­du czy wro­go­ści. “Czło­wiek cho­ry na AIDS powi­nien w Cer­kwi zna­leźć dom ojca, cichą przy­stań zba­wie­nia i tro­skli­wą rodzi­nę” — prze­ko­nu­ją auto­rzy doku­men­tu.

Doku­ment wyra­ża rów­nież prze­ko­na­nie, że wiru­sem HIV nie moż­na zara­zić się pod­czas przy­stę­po­wa­nia do komu­nii świę­tej, poda­wa­nej w Cer­kwi za pomo­cą jed­nej dla wszyst­kich łyżecz­ki.