Finowie dla Mordowii

W Sarań­sku, sto­li­cy Repu­bli­ki Mor­do­wii (środ­ko­wa część euro­pej­skiej Rosji) kon­se­kro­wa­no nowy kościół lute­rań­ski. Budo­wę para­fii Vel­me­ma — co w nale­żą­cym do gru­py języ­ków fiń­skich erziań­skim ozna­cza “zmar­twych­wsta­nie” — nad­zo­ro­wa­li archi­tek­ci mor­dow­scy i fiń­scy. — Zanim świą­ty­nia powsta­ła, przez wie­le lat modlo­no się o nią w Mor­do­wii i Fin­lan­dii — twier­dzą tam­tej­si lute­ra­nie.

Pod­czas kon­se­kra­cji kościół nie mógł pomie­ścić wszyst­kich przy­by­łych wier­nych. Uro­czy­stość pro­wa­dzi­li księ­ża Alek­sy Alesz­kin i Andriej Wla­di­mi­row wraz z bp. Arre Kuga­pi, zwierzch­ni­kiem Kościo­ła Ingrii. W uro­czy­sto­ści uczest­ni­czy­li tak­że duchow­ni fiń­scy, repre­zen­tant fiń­skiej amba­sa­dy oraz goście z róż­nych para­fii lute­rań­skich Rosji. Po kon­se­kra­cji odpra­wio­no uro­czy­ste nabo­żeń­stwo dzięk­czyn­ne.

Mor­do­wia to repu­bli­ka wie­lo­na­ro­do­wa. Zamiesz­ku­ją ją Mor­do­wia­nie, Rosja­nie, Tata­rzy, Bia­ło­ru­si­ni, Ukra­iń­cy, Ormia­nie i inni. Pierw­sza wzmian­ka o kra­ju pocho­dzi z dzie­ła goc­kie­go histo­ry­ka Jor­da­na (VI w.). Wia­do­mo, że kra­ina ta była dobrze zna­na bizan­tyj­skim impe­ra­to­rom. Domi­nu­ją­cym wyzna­niem w regio­nie jest par­wo­sła­wie.