Jubileusz luteranów w Ziemi Świętej

17 maja pod­czas uro­czy­ste­go nabo­żeń­stwa w lute­rań­skim koście­le Odku­pi­cie­la w Jero­zo­li­mie Kościół Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­ski w Jor­da­nii i w Zie­mi Świę­tej (ELCJHL) obcho­dził 50-lecie istnienia.W nabo­żeń­stwie jubi­le­uszo­wym uczest­ni­czy­li duchow­ni lute­rań­scy z Euro­py i Ame­ry­ki Płn., a tak­że goście eku­me­nicz­ni.

Litur­gii nabo­żeń­stwa prze­wod­ni­czył ks. bp Johan­nes Frie­drich, zwierzch­nik Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Kościo­ła Nie­miec (VELKD), któ­ry przez kil­ka lat był dzie­ka­nem (Propst) nie­miec­kiej para­fii lute­rań­skiej w Jero­zo­li­mie. Kaza­nie wygło­sił ks. bp Munib Younan (zdj. 2), zwierzch­nik ELCJHL.

Obec­ność Kościo­ła lute­rań­skie­go w Zie­mi Świę­tej się­ga pierw­szej poło­wy XIX wie­ku. W 1841 roku bry­tyj­ska misja angli­kań­ska oraz ewan­ge­lic­ko-unij­ne dusz­pa­ster­stwo Prus powo­ła­ły jed­no biskup­stwo w Jero­zo­li­mie. O ile angli­ka­nie kon­cen­tro­wa­li się na dzia­łal­no­ści ści­śle misyj­nej, o tyle lute­ra­nie roz­po­czę­li zakro­jo­ną na sze­ro­ką ska­lę dzia­łal­ność dia­ko­nij­ną oraz edu­ka­cyj­ną. Opie­ką dusz­pa­ster­ską obję­ci byli głow­nie lute­ra­nie pocho­dze­nia nie­miec­kie­go i nie­chęt­nie pro­wa­dzo­no misję wśród żydów oraz muzuł­ma­nów, aby nie pro­wo­ko­wać napięć mię­dzy­re­li­gij­nych. Po kil­ku­dzie­się­ciu latach to jed­nak sami Pale­styń­czy­cy zaczę­li się coraz bar­dziej anga­żo­wać w życie para­fii ewan­ge­lic­kiej, pro­sząc o przy­ję­cie do Kościo­ła.

W 1851 spro­wa­dzo­no do Jero­zo­li­my pierw­sze sio­stry dia­ko­ni­se, a w 1860 powstał w Jero­zo­li­mie syryj­ski sie­ro­ci­niec pro­wa­dzo­ny przez Kościół ewan­ge­lic­ki. W 1886 roku roz­wią­za­no wspól­ną, angli­kań­sko-ewan­ge­lic­ką orga­ni­za­cję kościel­ną, a lokal­ni ewan­ge­li­cy posta­no­wi­li porzu­cić unię sta­ro­pru­ską i przy­jąć nazwę Kościół Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­ski, któ­re­go funk­cjo­no­wa­nie uza­leż­nio­ne było od Nie­miec. Do 1947 roku zwierzch­ni­kiem lute­ra­nów w Zie­mi Świę­tej był dzie­kan w Jero­zo­li­mie i dopie­ro 7 maja 1959 roku król Jor­da­nii Husejn uznał oso­bo­wość praw­ną Kościo­ła lute­rań­skiej. Funk­cję zwierzch­ni­ka peł­ni­li nadal dzie­ka­ni pocho­dzą­cy z Nie­miec.

W 1979 roku synod Kościo­ła wybrał pierw­sze­go, pale­styń­skie­go zwierzch­ni­ka, któ­rym został bp dr Daoud Had­dad. 50-lecie uzy­ska­nia nie­za­leż­no­ści przez ELCJHL łączy się więc rów­nież z 30. rocz­ni­cą powo­ła­nia pierw­sze­go arab­skie­go bisku­pa dla lute­ra­nów w Zie­mi Świę­tej. W 1974 r. ELCJHL został człon­kiem Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej, któ­ra do dziś wspie­ra klu­czo­we pro­jek­ty dia­ko­nij­ne i edu­ka­cyj­ne w regio­nie. Kościół posia­da kil­ka­na­ście para­fii, leżą­cych na tere­nie Jor­da­nii, Syrii, Izra­ela i Auto­no­mii Pale­styń­skiej, dla­te­go w 2005 roku Synod Kościo­ła Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Jor­da­nii posta­no­wił roz­sze­rzyć nazwę wspól­no­ty o „Zie­mię Świę­tą”, aby uznać w ten spo­sób rze­czy­wi­sty zasięg opie­ki dusz­pa­ster­skiej nad lute­rań­ską dia­spo­rą w koleb­ce chrze­ści­jań­stwa.

Głów­nym pro­ble­mem zale­d­wie 3‑tysięcznego ELCJHL jest maso­wa emi­gra­cja arab­skich chrze­ści­jan z Zie­mi Świę­tej. Pro­blem ten zagra­ża rów­nież egzy­sten­cji lokal­ne­go Kościo­ła lute­rań­skie­go, dla­te­go też bp Younan wie­lo­krot­nie pod­kre­ślał zna­cze­nie, jakie dla arab­skich lute­ra­nów mają kon­tak­ty ze współ­wy­znaw­ca­mi z Euro­py i Ame­ry­ki, któ­rzy dopro­wa­dzi­li do powsta­nia Kościo­ła oraz wciąż wspie­ra­ją jego misję. Naj­bar­dziej inten­syw­ne kon­tak­ty ELCJHL utrzy­mu­je z VELKD oraz Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skim Kościo­łem w Ame­ry­ce, któ­re­go bisku­pi odwie­dzi­li w stycz­niu br. Zie­mię Świę­tą.