Kanadyjscy biskupi odpowiadają swoim kolegom

Bisku­pi Angli­kań­skie­go Kościo­ła Kana­dy (Angli­can Church of Cana­da) odpo­wie­dzie­li w swo­im liście na suge­stię pry­ma­sów, aby wyco­fa­li się z Angli­kań­skiej Rady Kon­sul­ta­cyj­nej, ze wzglę­du na popar­cie w nie­któ­rych swo­ich die­ce­zjach na bło­go­sła­wie­nie związ­ków jed­no­pł­cio­wych.

W swo­im liście bisku­pi z satys­fak­cją przy­ję­li zapew­nie­nie pry­ma­sów, że ci powtrzy­ma­ją się od mie­sza­nia w spra­wy nie swo­ich die­ce­zji — wia­do­mo, że cho­dzi o pry­ma­sów Nige­rii i Ugan­dy. Obie­ca­li, że do cza­su roz­pa­trze­nia spra­wy przez Synod Gene­ral­ny, bło­go­sła­wień­stwa związ­ków jed­no­pł­cio­wych nie będą ani popie­ra­ne, ani pro­wa­dzo­ne w nowych die­ce­zjach (na razie jest to dozwo­lo­ne tyl­ko w die­ce­zji New West­min­ster). Bisku­pi posta­ra­ją się prze­ko­nać Radę Kor­dy­nu­ją­cą (odpo­wied­nik kon­sy­sto­rza) do wyco­fa­nia swo­ich przed­sta­wi­cie­li z Rady Kon­sul­ta­cyj­nej, ale pod­kre­śli­li, że Kościo­ły, któ­re o to pro­szą powin­ny prze­my­śleć wagę tego, o co pro­szą. Bisku­pi raz jesz­cze powtó­rzy­li, że oso­by homo­sek­su­al­ne są syna­mi i cór­ka­mi tego Kościo­ła i dzię­ku­ją za ich wkład w życie kościo­ła. Przy­po­mnie­li, że ich „poni­ża­nie i uprzed­mio­to­wie­nie są dla nas ana­te­mą.”

Ponad­to bisku­pi pod­kre­śli­li, że wbrew nie­któ­rym ostat­nim suge­stiom ze stro­ny afry­kań­skich bisku­pów, ele­men­ta­mi scal­ją­cy­mi angli­kań­ską wspól­no­tę, są: 1) histo­rycz­ny epi­sko­pat; 2) wia­ra w to, że Sta­ry i Nowy Testa­ment zwie­ra­ją wszyst­ko to, co jest potrzeb­ne do zba­wie­nia; 3) uzna­nie dwóch sakra­men­tów (Eucha­ry­stii i Chrztu) za usta­no­wio­nych przez Chry­stu­sa; 4) oraz uzna­nie Cre­do Nicej­skie­go i Apo­stol­skie­go za wyraz wia­ry Kościo­ła. Bisku­pi tym samym impli­ci­te odrzu­ci­li suge­stię bisku­pów Afry­ki (i popu­lar­nym tak­że wśród pew­nych teo­lo­gów), że jed­nym z fun­damn­tów wia­ry chrze­ści­jań­skiej jest potę­pie­nie homo­sek­su­ali­zmu.

Na sta­no­wi­skp bisku­pów odpo­wie­dział arcy­bi­skup Can­ter­bu­ry dr Rowan Wil­liams, któ­ry nazwał je „kon­struk­tyw­nym i uprzej­mym” oraz wyra­ził nadzie­ję, że będzie ono pod­sta­wą do kon­struk­tyw­ne­go roz­wią­za­nia pro­ble­mu przez Wspól­no­tę Angli­kań­ską.