Kanonizacja świętych kobiet

Wynie­sie­nie na ołta­rze bło­go­sła­wio­nych kobiet diwie­jew­skich: schi­mo­na­chi­ni Para­ske­wy (Paszy Sarow­skiej), Pela­gii i Marii odby­ło się w klasz­to­rze sera­fi­no-diwie­jew­skim pod­czas uro­czy­sto­ści 250-lecia uro­dzin św. Sera­fi­na z Saro­wa. Kobie­ty zosta­ły świę­ty­mi die­ce­zji niże­go­rod­skiej.

Pela­gia Sie­rie­brian­ni­ko­wa uro­dzi­ła się w Arza­mas. Juro­di­wą (świę­tą sza­lo­ną) zosta­ła, jak gło­si tra­dy­cja, za bło­go­sła­wiań­stwem same­go św. Sera­fi­na. Dar pro­ro­ko­wa­nia i roz­po­zna­wa­nia praw­dzi­wych inten­cji przy­cho­dzą­cych do niej spra­wił, że uzy­ska­ła przy­do­mek “dru­gie­go Sera­fi­na”.

Schi­mo­na­chi­ni Para­skie­wa — przez trzy­dzie­ści lat prze­by­wa­ła w pie­cza­rach w lesie sarow­skim. Póź­niej zamiesz­ka­ła z Diwie­je­wie. W 1903 roku pod­czas kano­ni­za­cji św. Sera­fi­na spo­tka­ła się z carem Miko­ła­jem II (rów­nież świę­tym) i prze­po­wie­dzia­ła mu tak tra­gicz­ny los Rosji jak i jego męczeń­stwo.

Po śmier­ci w 1915 roku — jej miej­sce w życiu mona­ste­ru zaję­ła juro­di­wa Maria Iwa­now­na. Jej jurod­stwo przy­pa­dło na okres okrut­nych sowiec­kich prze­śla­do­wań.

Syno­dal­na Komi­sja ds. kano­ni­za­cji roz­wa­ża już moż­li­wość powszech­nej kano­ni­za­cji kobiet.