Kari Mäkinen arcybiskupem Kościoła Finlandii

Biskup die­ce­zji Tur­ku, dok­tor teo­lo­gii Kari Mäki­nen, został wybra­ny mini­mal­ną więk­szo­ścią gło­sów na nowe­go arcy­bi­sku­pa Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Kościo­ła Fin­lan­dii. Wygrał z pro­fe­so­rem dogma­ty­ki uni­wer­sy­te­tu w Hel­sin­kach, Miik­ką Ruoka­ne­nem, sto­sun­kiem gło­sów 593 do 582.

Róż­ni­ca gło­sów mię­dzy kan­dy­da­ta­mi była zaska­ku­ją­co mała, bio­rąc pod uwa­gę fakt, że ponad dwie trze­cie upraw­nio­nych do gło­so­wa­nia pocho­dzi z die­ce­zji bisku­pa-elek­ta.

- Ten, kto ma w swo­jej die­ce­zji 70 pro­cent wybor­ców, musiał wygrać wybo­ry na arcy­bi­sku­pa — mówi Olav Melin, redak­tor szwedz­kiej gaze­ty Kyr­kans Tid­ning oraz szwedz­ko­ję­zycz­nej fiń­skiej gaze­ty Kyrk­pres­sen. Według nie­go to, że Ruoka­nen otrzy­mał tak dużo gło­sów, jest wyni­kiem jego nega­tyw­ne­go nasta­wie­nia do bło­go­sła­wie­nia par homo­sek­su­al­nych. Ruoka­nen podzie­la tu zda­nie kon­fe­ren­cji bisku­pów, któ­ra nie­daw­no opo­wie­dzia­ła się prze­ciw­ko litur­gicz­ne­mu bło­go­sła­wie­niu związ­ków part­ner­skich, dopusz­cza­jąc jedy­nie moż­li­wość modli­twy za parę pod­czas nabo­żeń­stwa. Mäki­nen nato­miast chce, by rów­nież pary homo­sek­su­al­ne mogły otrzy­mać ofi­cjal­ny akt zawar­cia związ­ku w koście­le. Wystę­pu­je tutaj prze­ciw­ko tra­dy­cji — dotych­czas w spra­wach kon­tro­wer­syj­nych kon­fe­ren­cja bisku­pów wypo­wia­da­ła się jed­nym gło­sem.

Kari Mäki­nen uro­dził się w Pori (szw. Björ­ne­borg) na zachod­nim wybrze­żu Fin­lan­dii (zamiesz­ka­łym w dużej czę­ści przez szwedz­ko­ję­zycz­nych Finów). W roku 1979 uzy­skał sto­pień magi­stra teo­lo­gii i został ordy­no­wa­ny na księ­dza, następ­nie pra­co­wał w para­fiach w Hel­sin­kach i Pori. Dok­to­ry­zo­wał się w roku 1989. W latach 1994–2005 peł­nił funk­cję pro­bosz­cza w Ulvi­li (szw. Ulvs­by), a od roku 2006 — bisku­pa die­ce­zji Tur­ku. Ponad­to jest prze­wod­ni­czą­cym komi­sji ds. dia­lo­gu z Kościo­łem Zie­lo­no­świąt­ko­wym. Biskup-elekt jest żona­ty i ma dwo­je dzie­ci.

(źró­dło: pod.fi, Kyr­kans Tid­ning)