Kongregacja ds. Kanonizacji — czy będą zmiany?

W Kurii Rzym­skiej toczą się roz­mo­wy nt. refor­my prze­pi­sów, doty­czą­cych pro­ce­sów beaty­fi­ka­cyj­nych i kano­ni­za­cyj­nych. Bene­dykt XVI wezwał Kon­gre­ga­cję ds. Kano­ni­za­cji do więk­sze­go zaan­ga­żo­wa­nia bisku­pów lokal­nych przy pro­ce­sach beaty­fi­ka­cyj­nych i kano­ni­za­cyj­nych. Papież zwró­cił się do obra­du­ją­cych w Rzy­mie człon­ków kon­gre­ga­cji z proś­bą o ana­li­zę zna­cze­nia cudu, jak i kry­te­riów męczeń­stwa.

Bene­dykt pod­kre­ślił, że pro­ces beaty­fi­ka­cyj­ny może być roz­po­czę­ty jedy­nie wte­dy, gdy kan­dy­dat na ołta­rze umarł w opi­nii świę­to­ści. Impo­nu­ją­ce doko­na­nia na niwie kościel­nej i spo­łecz­nej nie są jed­nak wystar­cza­ją­ce, by taki pro­ces roz­po­cząć – stwier­dził papież. Zaape­lo­wał rów­nież do człon­ków kon­gre­ga­cji, aby bar­dziej przyj­rze­li się zagad­nie­niu cudów w świe­tle tra­dy­cji kościel­nej oraz współ­cze­snej teo­lo­gii. Odno­sząc się do świa­dec­twa męczen­ni­ków Kościo­ła Bene­dykt stwier­dził, że z męczen­ni­ka­mi mamy do czy­nie­nia wte­dy, gdy spraw­ca mor­du­jąc chrze­ści­ja­ni­na kie­ro­wał się nie­na­wi­ścią do jego wia­ry.

Histo­ria Kon­gre­ga­cji ds. beaty­fi­ka­cji i kano­ni­za­cji się­ga XVI wie­ku. 22 stycz­nia 1588 roku papież Syk­stus V wydał kon­sty­tu­cję Immen­sa Aeter­ni Dei, na mocy któ­rej powsta­ła Świę­ta Kon­gre­ga­cja ds. Rytów. Zaj­mo­wa­ła się ona spra­wa­mi litur­gii oraz kano­ni­za­cja­mi. W 1969 papież Paweł VI wydał kon­sty­tu­cję apo­stol­ską Sacra Ritu­um Con­gre­ga­tio. Na mocy tego doku­men­tu Kon­gre­ga­cję ds. Rytów podzie­lo­no na Kon­gre­ga­cję ds. Kano­ni­za­cji, oraz Kon­gre­ga­cję ds. Kul­tu Boże­go. Swój dzi­siej­szy kształt kon­gre­ga­cja zawdzię­cza apo­stol­skiej kon­sty­tu­cji Pastor Bonus, wyda­nej przez papie­ża Jana Paw­ła II 28 czerw­ca 1988 roku. Od 1998 roku kon­gre­ga­cją kie­ru­je kar­dy­nał José Sara­iva Mar­tins.