Kościół Anglii: Sakra biskupia dla kobiet (komentarz)

Pod­czas trwa­ją­ce­go w Yor­ku Syno­du Gene­ral­ne­go Kościo­ła Anglii posta­no­wio­no, że kobie­ty będą mia­ły pełen dostęp do świę­ceń bisku­pich. Ten Synod wita i potwier­dza pogląd więk­szo­ści Izby Bisku­pów, iż umoż­li­wie­nie kobie­tom dostę­pu do epi­sko­pa­tu w Koście­le Anglii jest zgod­ne z wia­rą Kościo­ła tak, jak ją otrzy­mał Kościół Anglii – gło­si oświad­cze­nie Syno­du zapre­zen­to­wa­ne przez arcy­bi­sku­pa Yor­ku dr. Joh­na Sen­ta­mu.

Gło­so­wa­nie prze­pro­wa­dzo­no w trzech izbach Syno­du Gene­ral­ne­go:

Izba Bisku­pów (31 za; 9 prze­ciw­ko)

Izba Kle­ru (134 za; 42 prze­ciw­ko)

Izba Świec­kich (123 za; prze­ciw­ko 68)

Ordy­na­cja kobiet w Koście­le Anglii ist­nie­je od 1992 roku. Wte­dy to Synod dopu­ścił nie­wia­sty do świę­ceń pre­zbi­te­riac­kich. W 1994 roku ordy­no­wa­no pierw­szą gru­pę tysią­ca kobiet. Na znak pro­te­stu 470 księ­ży opu­ści­ło Kościół. 58 zde­cy­do­wa­ło się póź­niej na powrót na łono Kościo­ła. Nie­któ­rzy duchow­ni kon­wer­to­wa­li do Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go, w któ­rym przy­ję­li świę­ce­nia kapłań­skie. W 2005 roku licz­ba księ­ży Kościo­ła Anglii, któ­rzy zło­ży­li urząd wyno­si­ła 720.

Decy­zja Syno­du Gene­ral­ne­go jest waż­ną czę­ścią skom­pli­ko­wa­nej pro­ce­du­ry, któ­ra ma dopro­wa­dzić do zmia­ny pra­wa kano­nicz­ne­go. Do cza­su wyświę­ce­nia pierw­szej biskup­ki upły­nie jesz­cze kil­ka lat. Synod zade­kla­ro­wał, że nic nie stoi na prze­szko­dzie do wyświę­ca­nia kobiet na bisku­pów. Tak jasna reko­men­da­cja jest nie­zwy­kle waż­na, jed­nak osta­tecz­na decy­zja z kon­se­kwen­cja­mi kano­nicz­ny­mi wyma­ga więk­szo­ści 2/3 gło­sów w każ­dej izbie. W ponie­dzia­łek (10 lip­ca) odbę­dzie się kolej­na deba­ta na ten temat z udzia­łem arcy­bi­sku­pa Can­ter­bu­ry dr. Rowa­na Wil­lim­sa.

Obok Epi­sko­pal­ne­go Kościo­ła USA(ECUSA), angli­kań­skich Kościo­łów w Kana­dzie i Nowej Zelan­dii Kościół Anglii jest kolej­nym człon­kiem świa­to­wej Wspól­no­ty Angli­kań­skiej, któ­ry zade­cy­do­wał o kon­se­kra­cji kobiet do posłu­gi bisku­piej. Obser­wa­to­rzy twier­dzą, że decy­zja Kościo­ła Anglii dopro­wa­dzi do kolej­nych wystą­pień z Kościo­ła Anglii, schi­zmy, a przede wszyst­kim do pogor­sze­nia rela­cji eku­me­nicz­nych z Kościo­łem rzym­sko­ka­to­lic­kim i Cer­kwią pra­wo­sław­ną. Ostat­nio wie­le emo­cji wzbu­dził wybór bp Kathe­ri­ne Jef­ferts Scho­ri na zwierzch­ni­ka ECUSA. Dotych­cza­so­wa biskup Neva­dy będzie pierw­szym pry­ma­sem-kobie­tą w kon­fe­ren­cji pry­ma­sów, repre­zen­tu­ją­cych 38 pro­win­cji Komu­nii Angli­kań­skiej z całe­go świa­ta.

Komen­tarz

Synod Gene­ral­ny Kościo­ła Anglii pod­jął odważ­ną, ale i logicz­ną decy­zję. Gdy w 1992 roku zde­cy­do­wa­no się na udzie­le­nie świę­ceń kapłań­skich kobie­tom, to wia­do­mo było, że Kościół doro­śnie rów­nież do decy­zji wyświę­ca­nia kobiet bisku­pów. Jeśli się mówi “A”, to trze­ba powie­dzieć “B”. Zwle­ka­nie z tą decy­zją wyni­ka­ło m.in. ze smut­nych doświad­czeń 1994 roku, gdy kil­ku­set księ­ży opu­ści­ło Kościół i przy­łą­czy­ło się do wspól­no­ty rzym­sko­ka­to­lic­kiej lub pra­wo­sław­nej. Kil­ku­dzie­się­ciu z nich powró­ci­ło do służ­by w Koście­le Anglii. Nie­wia­do­mo ilu księ­ży wró­ci­ło do Kościo­ła Anglii, nie podej­mu­jąc obo­wiąz­ków duchow­ne­go.

Jed­nym z głów­nych kontr­ar­gu­men­tów dla wyświę­ca­nia kobiet bisku­pów było wid­mo pogor­sze­nia rela­cji eku­me­nicz­nych z Rzy­mem. Trud­no to jed­nak zro­zu­mieć. Kościół rzym­sko­ka­to­lic­ki nie uzna­je waż­no­ści świę­ceń angli­kań­skich bez wzglę­du na to, czy za ołta­rzem stoi kobie­ta czy męż­czy­zna.

Na róż­nych szcze­blach roz­mów eku­me­nicz­nych pod­kre­śla­no, że part­ne­rzy eku­me­nicz­ni nie mogą zaciem­niać wła­snej dok­try­ny, ponie­waż mini­ma­lizm teo­lo­gicz­ny prę­dzej czy póź­niej nega­tyw­nie odbi­je się na wia­ry­god­no­ści oby­dwu Kościo­łów. Inny­mi sło­wy: masz mnie takie­go, jaki jestem. Tym bar­dziej nie­zro­zu­mia­łe jest larum pod­no­szo­ne przez teo­lo­gów rzym­sko­ka­to­lic­kich (w tym kar­dy­na­ła Wal­te­ra Kaspe­ra), któ­rzy boją się, iż decy­zja Kościo­ła Anglii pogor­szy wza­jem­ne rela­cje.

Co naj­mniej dziw­ne było­by ocze­ki­wa­nie od angli­ka­nów, aby odczy­tu­jąc zna­ki cza­sów i dzia­ła­nia Ducha Świę­te­go w Koście­le mie­li­by się kie­ro­wać kry­tycz­ny­mi uwa­ga­mi Kon­gre­gac­cji Nauki Wia­ry czy Papie­skiej Rady ds. Popie­ra­nia Jed­no­ści Chrze­ści­jan, któ­re za nic mają angli­kań­skie świę­ce­nia.

Pod­czas prze­mó­wie­nia w ramach Syno­du Gene­ral­ne­go arcy­bi­skup John Sen­ta­mu wska­zał na donio­słą rzecz w kwe­stii świę­ceń bisku­pich dla kobiet. Nasze “tak” lub “nie” w tej spra­wie zale­ży od pasto­ral­nych potrzeb – pod­kre­ślił hie­rar­cha. Sło­wa arcy­bi­sku­pa wyraź­nie tra­fia­ją w sed­no angli­kań­skiej ducho­wo­ści, przede wszyst­kim w kon­tek­ście ekle­zjo­lo­gicz­nym. Służ­ba kobiet na wszyst­kich stop­niach świę­ceń nie jest gabi­ne­to­wym dekre­tem skon­stru­owa­nym przez biu­ro­kra­tów pre­mie­ra Bla­ira, ale owo­cem reflek­sji, do jakiej Kościół doszedł bada­jąc rolę kobie­ty w dzie­le gło­sze­nia Ewan­ge­lii. Nie pierw­szy i nie ostat­ni raz Kościół roz­po­zna­je dzia­ła­nie Boga z cza­so­wym pośli­zgiem. Doty­czy to rów­nież Kościo­ła rzym­sko­ka­to­lic­kie­go. Zaświad­cza o tym choć­by cała histo­ria dogma­tów.

Czar­ne sce­na­riu­sze nie spraw­dzi­ły się. Kil­ku­set nie­za­do­wo­lo­nych księ­ży ode­szło, co nie zmie­nia fak­tu, że insty­tu­cje kształ­cą­ce przy­szłych duchow­nych angli­kań­skich nie narze­ka­ją na licz­bę powo­łań, a nawet mają pro­ble­my z zapew­nie­niem pra­cy wszyst­kim absol­wen­tom. W cią­gu ostat­nich lat licz­ba człon­ków Kościo­ła Anglii usta­bi­li­zo­wa­ła się, a w nie­któ­rych regio­nach kra­ju zaob­ser­wo­wa­no nie­znacz­ny wzrost. Kościół Anglii wciąż żyje, słu­żąc całe­mu spo­łe­czeń­stwu, nie tyl­ko angli­ka­nom. Wyświę­ce­nie kobie­ty na bisku­pa z pew­no­ścią przy­czy­ni się do zwięk­sze­nia dyna­mi­ki Ducha i odsło­nię­cia nowych hory­zon­tów w angli­kań­skiej ducho­wo­ści.

Dariusz Bruncz

***

:: Deba­ta nt. dopusz­cze­nia kobiet do świę­ceń bisku­pich pod­czas Syno­du Gene­ral­ne­go Kościo­ła Anglii wraz z prze­mó­wie­niem arcy­bi­sku­pa Yor­ku(AUDIO)

:: Ekumenizm.pl: Dziew­czyn­ki Pana Boga

:: Ekumenizm.pl: Kobie­ty biskup­ki unie­moż­li­wia­ją jed­ność