Kościół kobiet i Kościół mężczyzn

Podział Kościo­ła Anglii na dwie czę­ści: akcep­tu­ją­cą i odrzu­ca­ją­cą ordy­na­cje bisku­pią kobiet — dys­ku­to­wa­ny jest przez hie­rar­chów tej wspól­no­ty. Chcą oni w ten spo­sób zapo­biec uciecz­ce tra­dy­cjo­na­li­stów, nie godzą­cych się na biskup­stwo kobiet, z Kościo­ła Anglii.

Zda­niem arcy­bi­sku­pa Yor­ku, dru­giej oso­by w hie­rar­chii Kościo­ła Anglii, dr. Davi­da Hope­’a jest to jedy­ny spo­sób na unik­nię­cie schi­zmy w przy­pad­ku pod­ję­cia przez Kościół Anglii decy­zji o kon­se­kro­wa­niu kobiet na bisku­pów.

Tak arcy­bi­skup Yor­ku jak i Can­ter­bu­ry — obo­wia­ją się, że po decy­zji o wyświę­ca­niu kobiet ponad 300 tra­dy­cyj­nie nasta­wio­nych duchow­nych angli­kań­skich może porzu­cić Kościół Anglii lub odmó­wić wpła­ca­nia środ­ków na rzecz kościo­ła, co kosz­to­wać może tę wspól­no­tę milio­ny fun­tów.

Abp Hope nie zamie­rza jed­nak powo­ły­wać dla tra­dy­cjo­na­li­stów spe­cjal­nej pro­wi­ni­cji — z oddziel­ny­mi bisku­pa­mi, semi­na­ria­mi i struk­tu­ra­mi. Wolał­by, aby poro­zu­mie­nie tra­dy­cjo­na­li­stów odnaj­do­wa­ło się w nor­mal­nych die­ce­zjach — pro­wa­dzo­nych rów­nież przez kobie­ty czy libe­ra­łów. Jeśli uzna­ły­by to za nie­moż­li­we — odda­ły­by się w opie­kę naj­bliż­sze­mu bisku­po­wi tra­dy­cjo­na­li­ście, któ­ry spra­wo­wał by nad nimi opie­kę.

Para­fie takie zawsze mogą pro­sić o opie­kę tzw. lata­ją­cych bisku­pów, usta­no­wio­nych przed dzie­się­cio­ma laty dla spra­wo­wa­nia opie­ki nad wspól­no­ta­mi odrzu­ca­ją­cy­mi ordy­na­cje kobiet na księ­ży. Obec­nie lata­ją­cy bisku­pi dzia­ła­ją na zasa­dzie “dżen­tel­meń­skiej umo­wy” — dzię­ki zgo­dzie bisku­pów die­ce­zji, godzą­cych się na to, by inni hie­rar­cho­wie dzia­ła­li na ich tere­nie.