Kościół Norwegii wspiera Lapończyków

Zda­niem syno­da­łów Kościo­ła Nor­we­gii każ­de pra­wo, któ­re doty­czy zarzą­dza­nia zie­mią i zaso­ba­mi natu­ral­ny­mi Fin­mar­ku (nor­we­ska część Lapo­nii), musi u swych źró­deł mieć pra­wa Lapoń­czy­ków, jako auto­chto­nów. Synod wezwał nor­we­ski par­la­ment – Stor­ting – do zabez­pie­cze­nia praw miesz­kań­ców regio­nu. Takie posu­nię­cie ma umoż­li­wić lep­szą współ­pra­cę mię­dzy tam­tej­szy­mi gru­pa­mi etnicz­ny­mi.

Syno­da­ło­wie zwró­ci­li uwa­gę, że obo­wią­zu­ją­ce pra­wo pozo­sta­je w tyle za zapi­sa­mi pra­wa mię­dzy­na­ro­do­we­go. Synod naci­ska Stor­ting, aby ten potwier­dził, że zaj­mie się spra­wą jesz­cze pod­czas trwa­ją­cej kaden­cji. – Doku­ment, jaki przy­ję­li­śmy, będzie wzbu­dzać zarów­no zado­wo­le­nie, jak i gniew – mówi Per Oskar Kjøla­as, biskup Die­ce­zji Nord-Hålo­ga­land.

Uczest­ni­cy Syno­du jed­no­gło­śnie wyra­zi­li swo­je wspar­cie dla dążeń Lapoń­czy­ków i ich par­la­men­tu. Przy­po­mnie­li, że sto­su­nek Kościo­ła do miesz­kań­ców Fin­mar­ku zmie­niał się na prze­strze­ni lat. – To, że posu­nę­li­śmy się aż do dzi­siej­szej decy­zji jest wyni­kiem dłu­gie­go pro­ce­su, to nasz wkład w zła­go­dze­nie cięż­kiej nor­we­gi­za­cji, jakiej byli pod­da­ni Lapoń­czy­cy – tłu­ma­czy­li syno­da­ło­wie.