Ks. Johannes Bugenhagen — reformator Pomorza

Jak mało kto znał ks. Mar­ci­na Lutra, któ­ry w 1523 roku dopro­wa­dził do mia­no­wa­nia go na pro­bosz­cza Para­fii NMP w Wit­ten­ber­dze. Był spo­wied­ni­kiem Lutra do jego śmier­ci, uwiecz­nio­nym na słyn­nym ołta­rzu nama­lo­wa­nym przez Luka­sa Cra­na­cha St., pod­czas spra­wo­wa­nia Wła­dzy Klu­czy w Koście­le.

Był rów­nież refor­ma­to­rem Pomo­rza, auto­rem porząd­ków kościel­nych dla Pomo­rza, tere­nów leżą­cych dziś na tere­nie pół­noc­nych Nie­miec i Kró­le­stwa Danii. W tym roku Pomor­ski Kościół Ewan­ge­lic­ki, a wraz z nim inne Kościo­ły lute­rań­skie, obcho­dzą 450. rocz­ni­cę śmier­ci ks. Johan­ne­sa Bugen­ha­ge­na.

Uro­dził się 24 czerw­ca 1485 r. na wyspie Wolin. Stu­dio­wał na uni­wer­sy­te­cie w Gre­ifswal­dzie, pra­co­wał w szkol­nic­twie, a w 1509 roku przyj­mu­je świę­ce­nia kapłań­skie. Mimo, że jego dzia­łal­ność peda­go­gicz­na odno­si­ła suk­ce­sy i pro­po­no­wa­no mu intrat­ne sta­no­wi­ska w dale­kiej West­fa­lii i Rydze, Bugen­ha­gen pozo­stał na Pomo­rzu.

Na prze­ło­mie 1517/18 roku wrę­czył księ­ciu pomor­skie­mu Bogu­sła­wo­wi pierw­szą histo­rię regio­nu (“Pome­ra­nia”). Jesz­cze w 1517 roku objął sta­no­wi­ska lek­to­ra Pisma Św. i stu­diów patry­stycz­nych w klasz­to­rze Bel­buck. Tam zajął się dogłęb­ną egze­ge­zą tek­stów biblij­nych. Szcze­gól­ną uwa­gę zwra­cał na Listy ap. Św. Paw­ła, Ewan­ge­lię Mate­usza, w tym histo­rię Męki Pań­skiej, oraz psal­my. Anga­żo­wał się rów­nież w two­rze­nie hym­nów kościel­nych.

Gdy w 1520 roku idee refor­ma­cyj­ne zwy­cię­ża­ły na Pomo­rzu. Po lek­tu­rze jed­ne­go z głów­nych pism refor­ma­cyj­nych Lutra, „O nie­wo­li babi­loń­skiej Kościo­ła” ks. Bugen­ha­gen miał powie­dzieć, że Luter jest naj­bar­dziej szko­dli­wym here­ty­kiem, jakie­go znał Kościół. A jed­nak, po dogłęb­nej lek­tu­rze dzie­ła, ana­li­zie innych tek­stów refor­ma­cyj­nych Bugen­ha­gen przy­łą­czył się do dzie­ła odno­wy Kościo­ła. Udał się do Wit­ten­ber­gii, imma­try­ku­lo­wał się na tam­tej­szym uni­wer­sy­te­cie, a miesz­kał u Fili­pa Melanch­to­na, nume­ru dwa Wit­ten­ber­skiej Refor­ma­cji.

Mimo że związ­ki ks. Bugen­ha­ge­na z Pomo­rzem nie­co się roz­luź­ni­ły to jed­nak nie zapo­mniał o swo­ich korze­niach. Dla Pomo­rza i Danii opra­co­wał porząd­ki kościel­ne, któ­re doty­czy­ły zarów­no spraw litur­gicz­nych, jak i kościel­no-praw­nych. W mia­rę moż­li­wo­ści wizy­to­wał Pomo­rze. Poma­gał rów­nież Lutro­wi przy tłu­ma­cze­niu Pisma Świę­te­go, dbał o to, aby język był zro­zu­mia­ły dla pro­ste­go ludu. W 1522 roku oże­nił się z Wal­pur­gą, w 1523 roku został pro­bosz­czem w Wit­ten­ber­dze, a w 1525 bło­go­sła­wił zwią­zek mał­żeń­ski Mar­ci­na Lutra i Kata­rzy­ny von Bory. Zmarł w 1558 roku i został pocho­wa­ny w koście­le miej­skim w Wit­ten­ber­dze.

Dla upa­mięt­nie­nia swo­je­go refor­ma­to­ra Pomor­ski Kościół Ewan­ge­lic­ki orga­ni­zu­je sze­reg imprez – i tak w czerw­cu odbę­dzie się na Uni­wer­sy­te­cie Gre­ifswald kon­fe­ren­cja nauko­wa poświę­co­na Bugen­ha­ge­no­wi, odbę­dzie się rów­nież kon­cert, pod­czas któ­re­go zosta­nie zapre­zen­to­wa­na „msza Bugen­ha­ge­now­ska”, a 14 wrze­śnia w kate­drze św. Miko­ła­ja w Gre­ifswal­dzie odbę­dą się cen­tral­ne uro­czy­sto­ści z udzia­łem bisku­pów lute­rań­skich z Nie­miec i zagra­ni­cy.

:: Stro­na poświę­co­na obcho­dom Roku Bugen­ha­ge­na