Kościoły wschodnie, katolickie, protestanckie

Luteranie dyskutują o małżeństwie i seksualności


Pod­czas spo­tka­nia zwierzch­ni­ków Kościo­łów człon­kow­skich Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej (ŚFL) dys­ku­to­wa­no nad etycz­no-moral­ny­mi kwe­stia­mi zwią­za­ny­mi z życiem w rodzi­nie i sek­su­al­no­ścią. Duchow­ni wysłu­cha­li rapor­tu gru­py robo­czej ds. mał­żeń­stwa, rodzi­ny i sek­su­al­no­ści powo­ła­nej w 2003 roku pod­czas Zgro­ma­dze­nia Ogól­ne­go ŚFL w Win­ni­peg, w któ­rym stwier­dzo­no, że zagad­nie­nie ludz­kiej sek­su­al­no­ści oraz mode­le życia rodzin­ne­go nie mogą być, pomi­mo wystę­pu­ją­cych róż­nic zdań, powo­dem do podzia­łów w łonie świa­to­wej Komu­nii Lute­rań­skiej.


Pod­czas spo­tka­nia zwierzch­ni­ków Kościo­łów człon­kow­skich Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej (ŚFL) dys­ku­to­wa­no nad etycz­no-moral­ny­mi kwe­stia­mi zwią­za­ny­mi z życiem w rodzi­nie i sek­su­al­no­ścią. Duchow­ni wysłu­cha­li rapor­tu gru­py robo­czej ds. mał­żeń­stwa, rodzi­ny i sek­su­al­no­ści powo­ła­nej w 2003 roku pod­czas Zgro­ma­dze­nia Ogól­ne­go ŚFL w Win­ni­peg, w któ­rym stwier­dzo­no, że zagad­nie­nie ludz­kiej sek­su­al­no­ści oraz mode­le życia rodzin­ne­go nie mogą być, pomi­mo wystę­pu­ją­cych róż­nic zdań, powo­dem do podzia­łów w łonie świa­to­wej Komu­nii Lute­rań­skiej.

Sta­no­wi­sko gru­py robo­czej przed­sta­wił prof. Jan-Olav Hen­rik­sen z Kościo­ła Nor­we­gii. Naszym celem nie było podej­mo­wa­nie decy­zji, do cze­go nie mie­li­śmy man­da­tu, ale wspar­cie Kościo­łów człon­kow­skich w dys­ku­sji i spo­rzą­dze­nie pomoc­nych mate­ria­łów do pro­wa­dze­nia dia­lo­gu wewnątrz ŚFL – pod­kre­ślił prof. Hen­rik­sen.

Według przy­ję­te­go har­mo­no­gra­mu, gru­pa robo­cza będzie wspie­rać Radę ŚFL (organ wyko­naw­czy Fede­ra­cji) w opra­co­wy­wa­niu wytycz­nych i koor­dy­no­wa­niu dys­ku­sji Kościo­łów ŚFL. Całość ma być zre­flek­to­wa­na w aspek­cie egze­ge­tycz­nym, teo­lo­gicz­nym, histo­rycz­nym oraz etycz­nym.

Raport zachę­ca lute­ra­nów, aby roz­wa­ży­li i uzna­li róż­ne moż­li­wo­ści kształ­to­wa­nia odpo­wie­dzial­ne­go życia w rodzi­nie, mał­żeń­stwie oraz innych związ­kach. Doku­ment ostrze­ga przed abso­lu­ty­zo­wa­niem ist­nie­ją­cych w danym kon­tek­ście życio­wym form poży­cia jako jedy­nie dopusz­czal­nych i moral­nym pięt­no­wa­niem innych.

Zde­cy­do­wa­na więk­szość przed­sta­wi­cie­li Kościo­łów ŚFL zaak­cep­to­wa­ła doku­ment. Biskup Hel­si­nek, Eero Huovi­nen, przy­po­mniał, że spra­wy sek­su­al­no­ści nie decy­du­ją o zba­wie­niu czło­wie­ka i zaape­lo­wał o pro­wa­dze­nie dal­szych roz­mów w atmos­fe­rze wza­jem­ne­go sza­cun­ku. Nie musi­my się we wszyst­kim zga­dzać, ale musi­my się sza­no­wać – wtó­ro­wa­ła bisku­po­wi ks. Hedwig Par­taj z Ewan­ge­lic­kie­go Kościo­ła Augs­bur­skie­go Wyzna­nia w Austrii.

Azja­tyc­cy i afry­kań­scy bisku­pi zwró­ci­li uwa­gę na potrze­bę uwzględ­nie­nia kon­tek­stu kul­tu­ro­we­go, ostrze­ga­jąc jed­no­cze­śnie, że dys­ku­sje nt. sek­su­al­no­ści mają poten­cjał kon­flik­to­wy. Choć­by dla­te­go, że nie­któ­re Kościo­ły człon­kow­skie ŚFL pod­ję­ły już decy­zje w tej kwe­stii (np. Kościół Szwe­cji) – przy­po­mi­nał bp Joseph P. Bvum­bwe z Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Kościo­ła Mala­wi. Zna­ny z kon­ser­wa­tyw­ne­go sto­sun­ku do homo­sek­su­ali­zmu, łotew­ski arcy­bi­skup Janis Vanags, pod­kre­ślił, że jego Kościół uzna­je prak­ty­ki homo­sek­su­al­ne za grzech, dla­te­go spra­wa ta kła­dzie się cie­niem na wię­zach jed­no­ści łotew­skie­go Kościo­ła z inny­mi Kościo­ła­mi, któ­re spra­wę tę widzą ina­czej. Z kolei bp Har­len Siman­gun­song z Indo­ne­zji powie­dział, że dys­ku­sja o sek­su­al­no­ści nie jest dla wszyst­kich łatwa, gdyż w nie­któ­rych kra­jach, jak np. w Indo­ne­zji, zagad­nie­nie to jest wciąż tema­tem tabu.

Dziś w kate­drze w Lund odby­ło się uro­czy­ste nabo­żeń­stwo ze spo­wie­dzią i Sakra­men­tem Ołta­rza, któ­re było punk­tem kul­mi­na­cyj­nym spo­tka­nia zwierzch­ni­ków i Rady ŚFL. W tym roku ŚFL obcho­dzi 60-lecie ist­nie­nia. Nabo­żeń­stwo moż­na obej­rzeć na stro­nach Fede­ra­cji.

Komen­tarz

To dobrze, że jubi­le­uszo­we posie­dze­nie naj­wyż­szych przed­sta­wi­cie­li ŚFL nie ogra­ni­czy­ło się do świę­to­wa­nia uro­dzin Fede­ra­cji. Powo­dów do rado­ści jest wpraw­dzie wie­le, ale jesz­cze wię­cej jest powo­dów do ener­gicz­nej pra­cy, pod­ję­cia mno­żą­cych się wyzwań w ska­li mikro i makro. Dobrze, że ŚFL nie ucie­ka od tema­tów, któ­re tak bole­śnie doświad­cza­ją sio­strza­ną Wspól­no­tę Angli­kań­ską i pozo­sta­je mieć tyl­ko nadzie­ję, że pra­gnie­nie dia­lo­gu będzie sil­niej­sze od nie­do­brych dzia­łań, któ­re unie­moż­li­wią pogłę­bia­nie wspól­no­ty wewnątrz ŚFL. To, w jaki spo­sób dys­ku­sja będzie kon­ty­nu­owa­na, poka­że na ile Świa­to­wa Fede­ra­cja Lute­rań­ska zdol­na jest do kon­struk­tyw­ne­go dzia­ła­nia na rzecz całej wspól­no­ty oraz ludzi, będą­cych poza nią. Mam nadzie­ję, że jako lute­ra­nie zda­my ten egza­min pomyśl­nie bez uszczerb­ku dla jed­no­ści Kościo­ła.

Dariusz Bruncz

Na zdję­ciu: cere­mo­nia otwar­cia spo­tka­nia ŚFL w kate­drze w Lund 21 mar­ca (foto: LWI).

:: Ekumenizm.pl: Nie może być sank­cji za brak ordy­na­cji kobiet

Ekumenizm.pl działa dzięki swoim Czytelnikom!
Portal ekumenizm.pl działa na zasadzie charytatywnej pracy naszej redakcji. Zachęcamy do wsparcia poprzez darowizny i Patronite.