Marcin Bucer — pisma o Wieczerzy Pańskiej

9. wrze­śnia br. Heidel­ber­ska Aka­de­mia Nauk (Heidel­ber­ger Aka­de­mie der Wis­sen­scha­ften) zapre­zen­to­wa­ła w Biblio­te­ce im. Jana Łaskie­go w Emden (Johan­nes a Lasco Biblio­thek) kolej­ny tom z nie­miec­ko­ję­zycz­ny­mi dzie­ła­mi zebra­ny­mi stras­bur­skie­go refor­ma­to­ra Mar­ci­na Buce­ra (1491–1551), doty­czą­cy­mi rozu­mie­nia Wie­cze­rzy Pań­skiej, któ­ra była głów­nym powo­dem roz­ła­mu w łonie szes­na­sto­wiecz­nej Refor­ma­cji.

W 1958 zało­żo­no w Mün­ster pla­ców­kę, któ­ra zaję­ła się edy­cją nie­miec­kich pism Mar­ci­na Buce­ra. Ini­cja­ty­wą tą zarzą­dza­ła od począt­ku Deut­sche For­schungs­ge­me­in­schaft (DFG), a w 1980 zosta­ła prze­ję­ta przez Aka­de­mię Nauk w Heidel­ber­gu. Łaciń­skie pisma Buce­ra wyda­wa­ne są przez Fakul­tet Teo­lo­gicz­ny Uni­wer­sy­te­tu w Stras­bur­gu i uka­za­ły się już w sze­ściu tomach. Nad­zór nad publi­ka­cją kore­spon­den­cji Buce­ra, obej­mu­ją­ca ok. 2900 listów, zaj­mu­je się pla­ców­ka nauko­wa wspie­ra­na przez DFG, któ­ra ma swo­ją sie­dzi­bę na Uni­wer­sy­te­cie w Erlan­gen. Nowy tom, doty­czą­cy nauki o Wie­cze­rzy Pań­skiej zawie­ra m.in. 341 listów z kore­spon­den­cji refor­ma­to­ra. Nie­miec­ka edy­cja pism Buce­ra obej­mu­je obec­nie 13 tomów – kole­gium redak­cyj­ne pla­nu­je wyda­nie 10 następ­nych.

Kim był Mar­cin Bucer?

Mar­cin Bucer uro­dził się w 1491 roku w Schlet­t­stadt w Alza­cji. Bucer był człon­kiem zako­nu domi­ni­ka­nów, a w 1518 roku zwią­zał się z Refor­ma­cją po tym jak uczest­ni­czył w słyn­nej Dys­pu­ta­cji Heidel­ber­skiej, pod­czas któ­rej Mar­cin Luter zapre­zen­to­wał swo­je tezy, w któ­rych ogrom­ną rolę odgry­wa teo­lo­gia krzy­ża. W 1523 roku Bucer przy­był do Stras­bur­ga, obej­mu­jąc sta­no­wi­sko głów­ne­go kazno­dziei przy koście­le św. Toma­sza. Mar­cin Bucer zaan­ga­żo­wa­ny był w pojed­na­nie obo­zu refor­ma­cyj­ne­go, pró­bu­jąc dopro­wa­dzić do poro­zu­mie­nia w kwe­stii­ro­zu­mie­nia Eucha­ry­stii. W 1536 roku Bucer dopro­wa­dził do pod­pi­sa­nia tzw. Kon­kor­dii Wit­ten­ber­skiej, któ­ra mia­ła zjed­no­czyć zwo­len­ni­ków Refor­ma­cji wit­ten­ber­skiej i szwaj­car­skiej. Nie­ste­ty ini­cja­ty­wa Buce­ra nie odnio­sła skut­ku. Wpraw­dzie Mar­cin Luter pod­pi­sał Kon­kor­dię to jed­nak odrzu­cił ją Hen­ryk Bul­lin­ger, refor­ma­tor z Zury­chu. Kon­kor­dia Wit­ten­ber­ska przy­czy­ni­ła się do zwią­za­nia Refor­ma­cji w rejo­nie Alza­cji i Lota­ryn­gii z lute­ra­ni­zmem.

Po poraż­ce pro­te­stan­tów w 1547 roku (woj­na szmal­kandz­ka) Bucer został zmu­szo­ny do emi­gra­cji. W 1549 roku Bucer przy­by­wa do Anglii, gdzie zosta­je pro­fe­so­rem teo­lo­gii w Cam­brid­ge oraz poma­ga we wpro­wa­dza­niu idei Refor­ma­cji. Mar­tin Bucer umie­ra 28. lute­go 1551 roku.

W Eku­me­nicz­nym Maga­zy­nie Teo­lo­gicz­nym Sem­per Refor­man­da uka­że się tekst, przed­sta­wia­ją­cy życie i doro­bek teo­lo­gicz­ny stras­bur­skie­go Refor­ma­to­ra.