“Moda evangelica” w Brazylii — tekstylna poprawność

Z eks­pan­sji Kościo­łów zie­lo­no­świąt­ko­wych w Bra­zy­lii korzy­sta­ją tak­że fir­my odzie­żo­we, któ­re zara­bia­ją ogrom­ne sumy na pury­tań­skiej modzie dla zie­lo­no­świąt­kow­ców. Wie­le firm skon­cen­tro­wa­ła swo­ją pro­duk­cję na tzw. “moda evan­ge­li­ca”, któ­ra wyra­żać ma ewan­ge­li­kal­ne poczu­cie sto­sow­no­ści.

Nie­któ­re Kościo­ły wyma­ga­ją od swo­ich wier­nych, aby zre­zy­gno­wa­li z takich ubio­rów, któ­re mogą dzia­łać na sek­su­al­ną wyobraź­nię współ­wy­znaw­ców. Nawet tro­pi­kal­ne tem­pe­ra­tu­ry nie mogą być wymów­ką dla ską­pe­go odzie­nia.

Kobie­ty nie mogą nosić spodni, ani spód­ni­czek, a jedy­nie dłu­gie do kostek, nie­prze­świ­tu­ją­ce sukien­ki. Męż­czyź­ni nie mogą nosić krót­kich spode­nek, ani nawet popu­lar­nych T‑shirtów. Dla nich prze­wi­dzia­ne są dłu­gie spodnie i koszu­la z dłu­gi­mi ręka­wa­mi.

Do ewan­ge­li­kal­nych domów mody zjeż­dża­ją wier­ni i duchow­ni ze wszyst­kich stron kra­ju. Nie­któ­re fir­my posta­no­wi­ły wyjść do klien­ta i ofe­ru­ją swo­je pro­duk­ty od drzwi do drzwi. Wie­le skle­pów zatrud­ni­ło per­so­nel, spe­cja­li­zu­ją­cy się w reli­gij­nej modzie.