Nagroda Edyty Stein dla ewangelickich sióstr — ewangelickie wspólnoty zakonne

Sio­stry z ewan­ge­lic­kiej wspól­no­ty zakon­nej Klasz­to­ru Wül­fin­ghau­sen zosta­ły wyróż­nio­ne tego­rocz­ną Nagro­dą im. Edy­ty Ste­in przy­zna­wa­ną co dwa lata przez kapi­tu­łę w Getyn­dze. Ewan­ge­lic­ka wspól­no­ta sióstr, któ­ra jest czę­ścią zało­żo­ne­go po II woj­nie świa­to­wej Brac­twa Chry­stu­so­we­go, otrzy­ma­ła nagro­dę za wspie­ra­nie ducho­wo­ści kato­lic­kiej oraz eku­me­nicz­nej poprzez orga­ni­zo­wa­nie reko­lek­cji, kur­sów oraz innych wyda­rzeń zarów­no dla chrze­ści­jan z róż­nych Kościo­łów, jak i dla nie­wie­rzą­cych.

Wrę­cze­nie wyróż­nie­nia odbę­dzie się 22 listo­pa­da w Getyn­dze, a odbie­rze ją prze­ory­sza wspól­no­ty, s. Adel­he­id Wenzel­mann.

Klasz­tor Wül­fin­ghau­sen został zało­żo­ny w 1236 przez sio­stry augu­stian­ki, a po 1593 r.funkcjonował jako ewan­ge­lic­ki Insty­tut dla Nie­wiast, zaj­mu­ją­cy się głów­nie pra­cą dia­ko­nij­ną. W 1994 roku obiek­ty klasz­tor­ne zosta­ły prze­ka­za­ne do dys­po­zy­cji Brac­twu Chry­stu­so­we­mu z sie­dzi­bą w Sel­bitz (Gór­na Fran­ko­nia), do któ­re­go nale­ży wspól­no­ta sióstr z Wül­fin­ghau­sen. Brac­two kie­ro­wa­ne jest przez prze­ora i prze­ory­szę w duchu kole­gial­no­ści z inny­mi człon­ka­mi zgro­ma­dze­nia, i dzia­ła w łącz­no­ści z Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skim Kościo­łem Hano­we­ru.

Począt­ki Wspól­no­ty Brac­twa Chry­stu­so­we­go (Com­mu­ni­tät Chri­stus­bru­der­schaft) się­ga­ją 1948 roku, kie­dy to gru­pa wier­nych kie­ro­wa­na przez ks. Wal­te­ra Hüm­me­ra (1910–1972) oraz jego żonę Han­nę (1911–1977) zało­ży­ła wspól­no­tę, któ­ra pra­cą i modli­twą posta­no­wi­ła słu­żyć Bogu i Kościo­ło­wi. Brac­two Chry­stu­so­we kon­cen­tru­je się na poboż­no­ści krzy­ża, któ­ry obok koro­ny cier­nio­wej oraz ser­ca sta­no­wi godło wspól­no­ty. Zobo­wią­zu­je się ona do życia w ubó­stwie, czy­sto­ści i posłu­szeń­stwie. Obec­nie do Brac­twa Chry­stu­so­we­go nale­ży 120 sióstr, sied­miu bra­ci oraz 75 ter­cja­rzy.

Brac­twa, zako­ny i wspól­no­ty w Koście­le ewan­ge­lic­kim

Od kil­ku­dzie­się­ciu lat Ewan­ge­lic­ki Kościół w Niem­czech (EKD), w tym przede wszyst­kim ewan­ge­lic­ko-lute­rań­skie Kościo­ły kra­jo­we wspie­ra­ją roz­wój wspól­not, kła­dą­cych nacisk na życie zakon­ne i/lub odno­wę życia ducho­we­go osób żyją­cych poza ośrod­ka­mi klasz­tor­ny­mi. Głów­nym celem tych wspól­not jest pie­lę­gno­wa­nie ewan­ge­lic­kich tra­dy­cji poboż­no­ścio­wych poprzez popu­la­ry­zo­wa­nie sta­rej litur­gii, jak naj­częst­sze­go przy­stę­po­wa­nia do Wie­cze­rzy Pań­skiej, codzien­nej modli­twy i lek­tu­ry Pisma Świę­te­go. W struk­tu­rach EKD oraz poza nimi dzia­ła­ją ewan­ge­lic­kie wspól­no­ty odwo­łu­ją­ce się do tra­dy­cji bene­dyk­tyń­skich, augu­stiań­skich, fran­cisz­kań­skich oraz domi­ni­kań­skich.

Naj­bar­dziej zna­ny­mi wspól­no­ta­mi ewan­ge­lic­ki­mi w Niem­czech są: Com­mu­ni­tät Castel­ler Ring z Klasz­to­ru Schwan­berg(Bawa­ria), Brac­two Chry­stu­so­we (Sel­bitz), Ewan­ge­lic­kie Zgro­ma­dze­nie Sióstr Mariiz Darm­stadt oraz Brac­two św. Micha­ła, któ­re posia­da kon­tak­ty z Kościo­łem ewan­ge­lic­ko-augs­bur­skim w RP.

:: Spis ewan­ge­lic­kich wspól­not i zgro­ma­dzeń zakon­nych w Niem­czech

:: Ofi­cjal­ny spis wspól­not (EKD)

:: Link: Sto­wa­rzy­sze­nie Wyso­ko­ko­ściel­ne

foto: christusbruderschaft.de