Odpusty powracają

W cią­gu ostat­nich trzech lat Bene­dykt XVI aż dzie­więć razy ogła­szał odpust zupeł­ny przy oka­zji waż­niej­szych uro­czy­sto­ści kościel­nych. Ame­ry­kań­skie die­ce­zje coraz czę­ściej zachę­ca­ją kato­li­ków do korzy­sta­nia z odpu­stów. Rekla­mo­wa­ne są one prze­waż­nie w die­ce­zjach, rzą­dzo­nych przez bar­dziej tra­dy­cyj­ne­go bisku­pa lub w któ­rych nie ma napięć mię­dzy kon­ser­wa­tyw­ny­mi i libe­ral­ny­mi kato­li­ka­mi – infor­mu­je Inter­na­tio­nal Herald Tri­bu­ne (IHT).

Chce­my znów mówić o odpu­stach. Dla­cze­go? Ponie­waż w świe­cie ist­nie­je grzech – prze­ko­nu­je bp Nicho­las DiMa­rzio, biskup die­ce­zji Bro­oklyn. Według naucza­nia Kościo­ła Rzym­sko­ka­to­lic­kie­go nawet po roz­grze­sze­niu i odpra­wie­niu poku­ty, grzesz­nik jest wciąż nara­żo­ny na karę za popeł­nio­ne grze­chy w czyść­cu.

Odpust sta­no­wi dla kato­li­ków moż­li­wość odpusz­cze­nia kary za grze­chy poprzez wypeł­nie­nie odpo­wied­nich prak­tyk reli­gij­nych, do któ­rych bra­mą jest spo­wiedź. Dla­te­go też ame­ry­kań­scy duchow­ni rzym­sko­ka­to­lic­cy nie ukry­wa­ją, że dzię­ki zain­te­re­so­wa­niu wier­nych insty­tu­cją odpu­stu, nada­rza się oka­zja do przy­bli­że­nia wier­nym spo­wie­dzi, prze­ży­wa­ją­cej swój kry­zys. Potwier­dza to jeden z naj­bar­dziej zna­nych teo­lo­gów kato­lic­kich w USA, o. Tom Reese SJ. – W zse­ku­la­ry­zo­wa­nej kul­tu­rze pop psy­cho­lo­gii i samo­po­mo­cy, Kościół chce przy­wró­cić ideę oso­bi­ste­go grze­chu i przy­po­mnieć wier­nym o wadze poku­ty – stwier­dził.

Kodeks Pra­wa Kano­nicz­ne­go roz­róż­nia mię­dzy odpu­stem zupeł­nym i cząst­ko­wym, stwier­dza­jąc: „Odpust jest cząst­ko­wy albo zupeł­ny, zależ­nie od tego, czy uwal­nia od kary docze­snej należ­nej za grze­chy w czę­ści lub w cało­ści. Odpust cząst­ko­wy jest ozna­cza­ny bez okre­śla­nia dni lub lat. Kry­te­rium mia­ry tego odpu­stu sta­no­wi wysi­łek i gor­li­wość z jaką ktoś wyko­nu­je dzie­ło obda­rzo­ne odpu­stem cząst­ko­wym. Mia­no­wi­cie zysku­ją­ce­mu odpust Kościół przy­dzie­la ze swe­go skarb­ca tyle daro­wa­nia kary docze­snej, ile on sam jej otrzy­mu­je przez wyko­na­nie dobrej czyn­no­ści. Stąd tym wię­cej będzie daro­wa­nia, im wię­cej gor­li­wo­ści oka­że oso­ba zysku­ją­ca odpust.”

Jak prze­ko­nu­je IHT, wśród libe­ral­nych kato­li­ków rene­sans odpu­stów nie budzi więk­szych emo­cji. – Oso­bi­ście myślę, że mamy już za sobą cza­sy, w któ­rych odpu­sty wie­le zna­czy­ły. Przy­wra­ca­nie ich porów­nać moż­na do wci­ska­nia pasty do zębów z powro­tem do tub­ki ory­gi­nal­nej myśli. Więk­szość kato­li­ków w tym kra­ju wzru­szą ramio­na­mi, jeśli powie się im coś o odpu­ście – powie­dział IHT ks. prof. Richard McBrian z Uni­wer­sy­te­tu Notre Dame.

Dzien­nik przy­ta­cza rów­nież wypo­wiedź ks. dr. Micha­ela Root, dzie­ka­na Połu­dnio­we­go Lute­rań­skie­go Semi­na­rium Teo­lo­gicz­ne­go w Colum­bia, któ­ry przez lata uczest­ni­czył w ofi­cjal­nym dia­lo­gu lute­rań­sko-rzym­sko­ka­to­lic­kim. Według duchow­ne­go, odpu­sty nie uła­twia­ją dia­lo­gu, i przy­po­mi­na lute­rań­skie sta­no­wi­sko, że prze­ba­cze­nie grze­chu i kary jest darem i nie jest czymś, na co czło­wiek może mieć wpływ. W słyn­nych 95 tezach z 1517 roku Mar­cin Luter pisał: “Każ­dy praw­dzi­wy chrze­ści­ja­nin, żywy czy umar­ły, ma udział we wszel­kich darach Chry­stu­so­wych i kościel­nych; Bóg mu ich udzie­lił i bez listów odpu­sto­wych.” (teza 37)

Zastrze­że­nia stro­ny lute­rań­skiej nie zra­ża­ją kato­li­ków, któ­rzy prze­ko­nu­ją, że może być on waż­nym instru­men­tem ewan­ge­li­za­cji. Bisku­pi przy­po­mi­na­ją, że Kościół Rzym­sko­ka­to­lic­ki nigdy nie zniósł insty­tu­cji odpu­stów. – One zawsze były. Chce­my tyl­ko, aby ludzie powró­ci­li do idei, któ­re kie­dyś zna­li – uwa­ża bp DiMa­rzio. – Na szczę­ście – doda­je o. Reese – nie sprze­da­je­my już niko­mu odpu­stów.

:: Pierw­szy odpust Bene­dyk­ta

:: Nigdy wię­cej do spo­wie­dzi

:: Kato­li­cy chcą roz­ma­wiać o Lutrze, a lute­ra­nie o odpu­stach