Orędzie Bożonarodzeniowe prezydenta ŚFL

Ks. bp Mark S. Han­son, zwierzch­nik Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Kościo­ła Ame­ry­ki oraz pre­zy­dent Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej skie­ro­wał do lute­ra­nów na całym świe­cie prze­sła­nie z oka­zji zbli­ża­ją­cych się Świąt Naro­dze­nia Pań­skie­go. W swo­im liście biskup Han­son wska­zał na pro­blem woj­ny i cier­pie­nia w dzi­siej­szym świe­cie, ale tak­że na nie­zmien­ną łaskę i praw­dę o Bogu, któ­ry jest nami w Jezu­sie Chry­stu­sie. Czy­tel­ni­kom pre­zen­tu­je­my w cało­ści tekst świą­tecz­ne­go prze­sła­nia bisku­pa Han­so­na.

Prze­sła­nie Bożo­na­ro­dze­nio­we NPW Ks. bp. Mar­ka S. Han­so­na, pre­zy­den­ta Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej

Dro­gie Sio­stry i Bra­cia w świa­to­wej wspól­no­cie lute­rań­skiej,

Czym prze­peł­nio­na jest Zie­mia w tego­rocz­ne Świę­ta Boże­go Naro­dze­nia? Czyż nie niczym innym jak tyl­ko ogłu­sza­ją­cym hała­sem woj­ny? Czyż nie wstrzy­mu­je­my na chwi­lę odde­chu, oba­wia­jąc się prze­mo­cy, któ­ra każ­de­go dnia może wkro­czyć w nasze życie? Wie­lu, nazbyt wie­lu ludzi ma przed oczy­ma w tego­rocz­nym cza­sie przed­świą­tecz­nym nie obraz naro­dzin, ale obraz śmier­ci. Kie­dy przy­pa­tru­je­my się roz­wo­jo­wi ludz­ko­ści, to coraz czę­ściej dostrze­ga­my ludzi, któ­rzy w oba­wie przed cier­pie­niem znaj­du­ją się w uciecz­ce, pod­czas gdy „nogi tego, któ­ry zwia­stu­je rado­sną wieść, ogła­sza pokój, zwia­stu­je dobro, ogła­sza zba­wie­nie, mówi do Syjo­nu: Twój Bóg jest Kró­lem.” (Iz 58,7)

Gdzie szu­ka­my zna­ków nadziei? Wie­le gło­sów wska­za­ło­by nam na eks­pan­sję gospo­dar­ki świa­to­wej, ale pod­czas gdy tyl­ko nie­wie­lu czer­pie korzy­ści z jej roz­wo­ju, to o wie­le więk­szej ilo­ści osób bra­ku­je rów­no­cze­śnie chle­ba powsze­dnie­go, odpo­wied­nie­go schro­nie­nia i koniecz­nej opie­ki medycz­nej. Pokła­da­nie ufno­ści w mili­tar­ną siłę i akty ter­ro­ru jako jedy­ną dro­gę do osią­gnię­cia poko­ju, wyda­je się być absur­dal­nym i domi­nu­ją­cym spo­so­bem myśle­nia w naszych cza­sach. Całe stwo­rze­nie zagro­żo­ne jest przez grzesz­ność ludz­ko­ści.

Ale mimo tego ist­nie­je Dobra Nowi­na. Bóg nie opu­ścił swo­je­go stwo­rze­nia i nie zapo­mniał o swo­ich obiet­ni­cach: „A Sło­wo cia­łem się sta­ło i zamiesz­ka­ło wśród nas, i ujrze­li­śmy chwa­łę jego, chwa­łę, jaką ma jedy­ny Syn od Ojca, peł­ne łaski i praw­dy.” (Jan 1,14)

Anio­ło­wie zwia­sto­wa­li tę wia­do­mość. Paste­rze powró­ci­li do domów, wiel­biąc i wychwa­la­jąc Boga za to. Tak, całe stwo­rze­nie prze­peł­nio­ne jest łaską i praw­dą. Bóg miesz­ka w Jezu­sie Chry­stu­sie w nas (Imma­nu­el). Bóg nas nie obez­wład­nia, ale wkra­cza w nasze czło­wie­czeń­stwo, bie­rze cier­pie­nie świa­ta na sie­bie. Tak wiel­kie jest miło­sier­dzie Boże, tak nie­po­ję­ta Jego miłość. Jezus, nasz Chry­stus, Ukrzy­żo­wa­ny i Zmar­twych­wsta­ły, jest dopeł­nia­ją­cą się w sła­bo­ści Bożą mocą.

Ogar­nię­ci Bożą łaską, nazna­cze­ni na zawsze krzy­żem Chry­stu­sa, jeste­śmy posła­ni do świa­ta, któ­ry Bóg tak umi­ło­wał. W nim zwia­stu­je­my pokój na zie­mi. Na tym świe­cie wsta­wia­my się za spra­wie­dli­wo­ścią i w nim zaświad­cza­my sło­wem i czy­nem o peł­ni łaski i praw­dzie Bożej.

Nie­chaj my, któ­rzy nale­ży­my do Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej i przy­czy­nia­my się w więk­szej spo­łecz­no­ści tych, któ­rzy chcą budo­wać pokój na świe­cie, zosta­nie­my odno­wie­ni przez moc Ducha Świę­te­go. Nie­chaj cud wcie­lo­nej w Jezu­sie Chry­stu­sie łaski Bożej prze­peł­ni Was wszyst­kich nadzie­ją.

Wasz

+ Mark S. Han­son,

Biskup Kościo­ła Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go w Ame­ry­ce oraz pre­zy­dent Świa­to­wej Fede­ra­cji Lute­rań­skiej.