Oświadczenie Kościoła luterańskiego

Obra­du­ją­cy w War­sza­wie Synod Kościo­ła Ewan­ge­lic­ko-Augs­bur­skie­go wydał oswiad­cze­nie w związ­ku z kata­stro­fą lot­ni­czą pod Smo­leń­skiem. Na pokła­dzie pre­zy­denc­kie­go samo­lo­tu zgi­nął lute­rań­ski duchow­ny, ks. Adam Pilch z Ewan­ge­lic­kie­go Dusz­pa­ster­stwa Woj­sko­we­go i jed­no­cze­śnie pro­boszcz Para­fii Ewan­ge­lic­ko-Augs­bur­skiej Wnie­bo­wstą­pie­nia Pań­skie­go w War­sza­wie. Z powo­du tra­ge­dii Synod posta­no­wił zakoń­czyć obra­dy.

W obli­czu tra­ge­dii, jaka dotknę­ła Naszą Ojczy­znę i Jej Oby­wa­te­li, XII Synod Kościo­ła łączy się z wszyst­ki­mi, któ­rzy zosta­li doświad­cze­ni koniecz­no­ścią prze­ży­wa­nia bólu, cier­pie­nia, poczu­cia zagu­bie­nia i bez­na­dziej­no­ści.

Szcze­gól­nie pole­ca­my w naszych modli­twach i myślach człon­ków rodzin i wszyst­kich naj­bliż­szych ofiar tra­ge­dii. Wła­śnie Oni w tym naj­trud­niej­szym dla nich cza­sie momen­cie muszą wyczu­wać naszą ludz­ką soli­dar­ność i zwy­kłą ser­decz­ność. Ich ból jest naszym bólem, a ich stra­ta naszą stra­tą. Nie ma bowiem w takim momen­cie żad­ne­go zna­cze­nia jaki­kol­wiek czyn­nik wyróż­nia­ją­cy. W tym cza­sie sta­no­wi­my bowiem jed­ność prze­ży­wa­ją­cych ludz­ki dra­mat Współ­o­by­wa­te­li.

Sym­bo­li­ka miej­sca i cza­su dzi­siej­szej tra­ge­dii powin­na być dla nas wszyst­kim zna­kiem potrze­by jed­no­ści, wza­jem­ne­go bra­ter­stwa i należ­ne­go dla przy­szło­ści Pol­ski zaan­ga­żo­wa­nia w budo­wa­niu praw­dzi­wej miło­ści.

Jako człon­ko­wie naj­wyż­sze­go gre­mium pol­skich lute­ran wyra­ża­my praw­dzi­wy sza­cu­nek dla doko­nań wszyst­kich tak nagle powo­ła­nych do Pana Współ­o­by­wa­te­li. Ich doświad­cze­nie, życio­wa dro­ga budo­wa­nia lep­szej, bar­dziej spra­wie­dli­wej i zasob­nej Ojczy­zny oraz zaan­ga­żo­wa­nie w życie publicz­ne są nie do zastą­pie­nia. Jak­że trud­no będzie nam bez nich dalej kształ­to­wać teraź­niej­szość. Wyra­ża­my prze­ko­na­nie, że pamięć o Nich, wyty­czo­ne przez nich dro­gi postę­po­wa­nia a tak­że moż­li­wość odbu­do­wa­nia sil­nej jed­no­ści spo­wo­do­wa­na Ich odej­ściem mogą pomóc nam w tym nie­zwy­kle bole­snym doświad­cze­niu.

W imię pamię­ci i sza­cun­ku dla ofiar, świa­do­mi, iż Powo­łu­ją­cy Bóg dzia­ła zgod­nie z Jego wolą oświad­cza­my, że uczy­ni­my wszyst­ko, aby w codzien­nej aktyw­no­ści spo­łecz­ność lute­ran dawa­ła świa­dec­two, że odej­ście naszych Współ­bra­ci nie było bez­ce­lo­we. Łączy­my się nie tyl­ko w obli­czu tra­ge­dii, ale dzia­łaj­my razem w budo­wa­niu tego co Ojczyź­nie jest potrzeb­ne.

War­sza­wa, 10 kwiet­nia 2010