Pierwsze objawienia uznane przez biskupa

Po raz pierw­szy w histo­rii pół­noc­no­ame­ry­kań­skie­go kato­li­cy­zmu biskup ordy­na­riusz uznał auten­tycz­ność obja­wień maryj­nych z 1859 roku. Decy­zję o uzna­niu obja­wień ogło­sił w świę­to Nie­po­ka­la­ne­go Poczę­cia NMP (8 grud­nia) ordy­na­riusz die­ce­zji Gre­en Bay w sta­nie Wiscon­sin, bp David L. Ric­ken. Tym samym zakoń­czo­no pro­ces kano­nicz­ny trwa­ją­cy bli­sko dwa lata.

W paź­dzier­ni­ku 1859 roku Mat­ka Boża mia­ła się trzy­krot­nie uka­zać Ade­le Brie (zdj.), mło­dej emi­grant­ce z Bel­gii. Dziew­czy­na zezna­ła, że kobie­ta w bie­li uka­za­ła się jej i powie­dzia­ła o sobie, że jest Kró­lo­wą Nie­bios i modli się o nawró­ce­nie grzesz­ni­ków. Maria mia­ła popro­sić Bri­se, aby rów­nież modli­ła się za grzesz­ni­ków oraz naucza­ła naj­młod­szych wszyst­kie­go, co potrzeb­ne im będzie do zba­wie­nia. W 1880 roku w miej­scu obja­wień ojciec Ade­le, Lam­bert Bri­se, zbu­do­wał kaplicz­kę, któ­ra w cią­gu dzie­się­cio­le­ci prze­ro­dzi­ła się w sank­tu­arium (od 1942 sank­tu­arium Mat­ki Bożej Nie­usta­ją­cej Pomo­cy).

Po otrzy­ma­niu obja­wień Ade­le Bri­se pod­ję­ła dzia­łal­ność kate­che­tycz­ną – uczy­ła dzie­ci modlitw oraz oka­zy­wa­nia miło­ści bliź­nie­go. Póź­niej zało­ży­ła szko­łę kato­lic­ką oraz fran­cisz­kań­skie zgro­ma­dze­nie zakon­ne dla kobiet. Sio­stra Ade­le Bri­se mar­ła 5 lip­ca 1896 roku i zosta­ła pocho­wa­na na cmen­ta­rzu w pobli­żu miej­sca obja­wień.