Po Janie Pawle Wielkim

“Umi­ło­wa­ni bra­cia i sio­stry. Po wiel­kim papie­żu Janie Paw­le II kar­dy­na­ło­wie wybra­li mnie” – powie­dział nowy papież Kościo­ła rzym­skie­go Bene­dykt XVI, zwra­ca­jąc się do wier­nych. Tym samym został wybra­ny 264 Biskup Rzy­mu.

O nowym papie­żu moż­na powie­dzieć wie­le. Kon­ser­wa­ty­sta, czło­wiek skry­ty, inte­lek­tu­ali­sta. Pew­ne jest jed­no – w oso­bie Rat­zin­ge­ra sku­pi­ło się to co naj­waż­niej­sze – obro­na dok­try­ny. Wal­czył o nią już od roku 1981, kie­dy Jan Paweł II mia­no­wał go pre­fek­tem Kon­gre­ga­cji Nauki Wia­ry. Z każ­dym rokiem jego wpły­wy w Waty­ka­nie znacz­nie wzra­sta­ły. Śmia­ło moż­na powie­dzieć, że w pew­nym momen­cie stał się naj­waż­niej­szym czło­wie­kiem w Koście­le kato­lic­kim po Janie Paw­le II.

Bene­dykt XVI to wiel­ki teo­lo­gicz­ny inte­lekt, ten czło­wiek gotów jest badać każ­de dzie­ło teo­lo­gicz­ne i spraw­dzać je pod kątem czy­sto­ści dogma­tycz­nej. Będzie chro­nił Kościół przed seku­la­ry­za­cją, nie dopu­ści do libe­ra­li­za­cji poglą­dów. Za pon­ty­fi­ka­tu Bene­dyk­ta XVI nie może być mowy o anty­kon­cep­cji, lega­li­za­cji związ­ków homo­sek­su­al­nych, abor­cji.

Jak spo­glą­dać na eku­me­nizm w kon­tek­ście Rat­zin­ge­ra? Moż­na uznać, że naj­waż­niej­sze gesty zosta­ły już poczy­nio­ne przez jego poprzed­ni­ka – Jana Paw­ła II. Ten papież wstą­pił do syna­go­gi, uca­ło­wał Koran. Jed­nak przy­szły papież Bene­dykt XVI zasły­nał jako zde­kla­ro­wa­ny obroń­ca doku­men­tu zaty­tu­ło­wa­ne­go Domi­nus Iesus. Owe pismo stwier­dza jed­no­znacz­nie, że jedy­nie Kościół rzym­ski dys­po­nu­je “peł­nią środ­ków słu­żą­cych zba­wie­niu”. Inne Kościo­ły chrze­ści­jań­skie są zatem w gor­szej sytu­acji bowiem “tyl­ko przez kato­lic­ki i apo­stol­ski Kościół moż­na osią­gnąć peł­nię zba­wie­nia”.

Łagod­ny czło­wiek w kon­tak­tach oso­bi­stych – tak okre­śla­ją go naj­bliż­si. Skraj­ny kon­ser­wa­ty­sta, pan­cer­ny kar­dy­nał – tak okre­śla­ją go adwer­sa­rze. Jaki oka­że się Bene­dykt XVI? Odpo­wiedź na to pyta­nie poka­że czas, a nam pozo­sta­je się modlić, tak jak on sam o to pro­sił, o jego pon­ty­fi­kat.

***

JOSEPH RATZINGER