Pochwała stałego diakonatu

Sta­li dia­ko­ni Kościo­ła kato­lic­kie­go w kra­jach nie­miec­ko­ję­zycz­nych są „kul­tu­ro­wą eli­tą: poboż­ni, otwar­ci na pro­ble­my współ­cze­sno­ści i soli­dar­ni” – infor­mu­je stu­dium wie­deń­skie­go teo­lo­ga Pau­la M. Zuleh­ne­ra zaty­tu­ło­wa­ne „Słu­żą­cy męż­czyź­ni – ini­cja­to­rzy soli­dar­no­ści”. Tekst został zapre­zen­to­wa­ny pod­czas dorocz­nej kon­fe­ren­cji Gru­py Robo­czej Sta­łe­go Dia­ko­na­tu w nie­miec­kich die­ce­zjach, któ­ra odby­ła się w Mogun­cji.

Urząd dia­ko­na jest w Koście­le Rzym­sko­ka­to­lic­kim urzę­dem kon­se­kro­wa­nym. Spra­wo­wa­ny jest on zazwy­czaj przez żona­tych męż­czyzn w peł­nym wymia­rze godzin lub też na pół eta­tu. Zgod­nie z obo­wią­zu­ją­cym pra­wem kościel­nym kobie­ty nie mogą być dopusz­czo­ne do sta­łe­go dia­ko­na­tu. Sta­łym dia­ko­nom mogą być powie­rza­ne funk­cje dusz­pa­ster­skie i cha­ry­ta­tyw­ne. Mogą oni poma­gać kapła­no­wi pod­czas mszy świę­tej.

W 27 nie­miec­kich die­ce­zjach słu­ży ok. 2,5 tysią­ca sta­łych dia­ko­nów, z któ­rych 97% jest żona­ta. Wśród nich panu­je opi­nia, że żona jest pod­po­rą w pra­cy dusz­pa­ster­skiej. Fakt, że sta­li dia­ko­ni posia­da­ją żony ma swo­je wady i zale­ty, podob­nie zresz­tą jak celi­bat księ­ży – uwa­ża Zuleh­ner.

Tekst stu­dium opie­ra się na bada­niach empi­rycz­nych. Według infor­ma­cji poda­nych przez Zuleh­ne­ra prze­py­ta­no 616 sta­łych dia­ko­nów z 14 nie­miec­kich die­ce­zji.

Link: Sta­ły dia­ko­nat (j. nie­miec­ki)