Pomnik św. cesarza Konstantyna Wielkiego powstanie w Serbii

Publicz­ny kon­kurs na pro­jekt pomni­ka św. cesa­rza Kon­stan­ty­na Wiel­kie­go to pierw­szy krok w reali­za­cji idei, by Nisz (trze­cie co do wiel­ko­ści mia­sto poło­żo­ne w Ser­bii połu­dnio­wej), rodzin­ne mia­sto cesa­rza, wzniósł mu monu­ment do 2013 roku.

Wów­czas minie 17 wie­ków od dnia, w któ­rym ten rzym­ski impe­ra­tor na mocy edyk­tu medio­lań­skie­go w 313 roku przy­znał chrze­ści­jań­stwu sta­tus rów­no­praw­ne­go wyzna­nia. Na kon­kurs zgło­szo­no 23 pro­jek­ty, zaś jede­na­sto­oso­bo­we jury przy­zna­ło pierw­szą nagro­dę Wuko­wi Dziu­ricz­ko­wi­cio­wi z Bel­gra­du. Jego pro­jekt to sze­ścio­me­tro­wa syl­wet­ka świę­te­go cesa­rza sie­dzą­ce­go na tro­nie pod łukiem trium­fal­nym, za któ­rym znaj­du­je się powierzch­nia wod­na.

Jak tłu­ma­czy swój pro­jekt autor, ponie­waż Kon­stan­tyn nie był cesa­rzem — bogiem, jak wcze­śniej­si wład­cy, ale bożym posłań­cem na zie­mi, dla­te­go został przed­sta­wio­ny na tro­nie jako sym­bol wład­cy na zie­mi, któ­ry z mie­czem w lewej ręce i krzy­żem z pra­wej jest obroń­cą Kościo­ła i wia­ry. Postać znaj­du­je się pod łukiem trium­fal­nym jako bra­mą wej­ścia do chrze­ści­jań­stwa. Nato­miast wod­na powierzch­nia z tyłu sym­bo­li­zu­je chrzest Kon­stan­ty­na na łożu śmier­ci.

Pra­wo­sław­ny ser­wis inter­ne­to­wy