Problemy amerykańskich ewangelików

Kościo­ły ewan­ge­lic­kie w Sta­nach Zjed­no­czo­nych prze­ży­wa­ją od lat poważ­ny kry­zys kadro­wy, jed­nak­że w ostat­nich latach roz­miar bra­ku duchow­nych coraz wyraź­niej odbi­ja się na opie­ce dusz­pa­ster­skiej w ame­ry­kań­skich para­fiach ewan­ge­lic­kich. Pro­blem nie­wy­star­cza­ją­cej licz­by duchow­nych doty­czy przede wszyst­kich Kościo­łów lute­rań­skich, refor­mo­wa­nych oraz meto­dy­stycz­nych. Rów­nież Kościół Rzym­sko­ka­to­lic­ki oraz inne wspól­no­ty kościel­ne cier­pią na brak odpo­wied­niej licz­by duchow­nych.

Zgod­nie z ofi­cjal­ny­mi dany­mi Kościół Pre­zbi­te­riań­ski w USA (PCUSA) aż 44% para­fii poni­żej 100 człon­ków nie mia­ło w 2000 roku swo­je­go pasto­ra. Gdy­by prze­pro­wa­dzo­no dane z roku ubie­głe­go licz­ba ta była­by na pew­no wyż­sza. Nie­znacz­nie mniej­szy pro­blem mają para­fie Zjed­no­czo­ne­go Kościo­ła Meto­dy­stycz­ne­go (UMC), z któ­rych 25% nie mia­ło sta­łe­go dusz­pa­ste­rza. Funk­cje pasto­rów przej­mo­wa­li u meto­dy­stów oso­by nie­ordy­no­wa­ne, któ­re uzy­ska­ły odpo­wied­ni man­dat od miej­sco­we­go bisku­pa.

Z wie­lo­ma pro­ble­ma­mi bory­ka­ją się tak­że lute­ra­nie z róż­nych Kościo­łów. Jeśli sytu­acja się nie zmie­ni to pra­wie jed­na czwar­ta para­fii Lute­rań­skie­go Kościo­ła Syno­du Mis­so­uri (LCMS) nie może liczyć na swo­je­go dusz­pa­ste­rza przed rokiem 2007 – zapo­wia­da rada bisku­pów LCMS, któ­ry obok Lute­rań­skie­go Kościo­ła Syno­du Wiscon­sin pre­zen­tu­je kon­ser­wa­tyw­ny nurt ame­ry­kań­skie­go lute­ra­ni­zmu.

Tak­że naj­więk­szy Kościół lute­rań­ski w USA nie powo­dów do zado­wo­le­nia. Wydział kadro­wy Ewan­ge­lic­ko-Lute­rań­skie­go Kościo­ła Ame­ry­ki (ELCA), że jesz­cze dwa lata temu ponad 22% para­fii, nale­żą­cych do ELCA nie mia­ła swo­je­go duchow­ne­go. Jona­than Stran­djord, dyrek­tor agen­dy ELCA zaj­mu­ją­cej się pro­ble­ma­mi służ­by w Koście­le spo­dzie­wa się, że jeśli ten­den­cja się utrzy­ma to w naj­bliż­szym cza­sie ponad 1200 para­fii pozo­sta­nie bez sta­łej opie­ki dusz­pa­ster­skiej.

Wspól­nym pro­ble­mem dla wszyst­kich Kościo­łów ewan­ge­lic­kich w USA jest dia­gno­za zaist­nia­łej sytu­acji. Po wni­kli­wych bada­niach oka­za­ło się, że sys­te­ma­tycz­nie rośnie licz­ba para­fii, któ­re mają mniej niż 50 uczest­ni­ków na nie­dziel­nych nabo­żeń­stwach. W przy­pad­ku ELCA licz­ba takich para­fii wzro­sła z licz­by 2.058 w roku 1988 do 2.534 w roku 2002. Ponad poło­wa małych para­fii jest bez sta­łej opie­ki dusz­pa­ster­skiej.

Jed­nym z waż­nych powo­dów zaist­nia­łej sytu­acji są pro­ble­my finan­so­wej. Coraz mniej para­fii stać na to, by zapew­nić godzi­we utrzy­ma­nie pasto­ro­wi. Szcze­gól­nie mło­dzi księ­ża nie chcą pra­co­wać w małych para­fiach, ponie­waż otrzy­my­wa­na pen­sja nie zawsze pozwa­la na zało­że­nie rodzi­ny oraz spła­ce­nie zacią­gnię­te­go kre­dy­tu ban­ko­we­go na stu­dia teo­lo­gicz­ne.

Więk­szość para­fii pro­te­stanc­kich w USA posia­da mniej niż sto uczest­ni­ków w nie­dziel­nych nabo­żeń­stwach. Brak sta­łej opie­ki dusz­pa­ster­skiej znacz­nie osła­bia lub nawet unie­moż­li­wia wewnętrz­ną, jak i zewnętrz­ną dzia­łal­ność misyj­ną. Sytu­acja zda­je się przed­sta­wiać przy­sło­wio­we zaklę­te koło, a jedy­nym lekar­stwem jest nie tyl­ko napra­wa finan­sów kościel­nych, ale przede wszyst­kim opty­mal­ne wyko­rzy­sta­nie per­so­ne­lu kościel­ne­go. Na dłuż­szą metę wyda­je się to jed­nak nie­moż­li­we bez nowych duchow­nych. Czy USA wzo­rem nie­któ­rych zachod­nich państw euro­pej­skich zde­cy­du­ją się na import duchow­nych ze Wscho­du?