Rodeo, Ewangelia i Południowa Konwencja Baptystów

Strój kazno­dziej­ski pasto­ra Dona Mar­ti­na jest rów­nie nie­co­dzien­ny jak jego kon­gre­ga­cja. Duchow­ny cho­dzi ubra­ny w jean­sy, sztruk­so­wą koszu­lę, kow­boj­ki, kow­boj­ski kape­lusz i pas. — Jedy­ną oka­zją, przy któ­rej zdej­mu­je kape­lusz jest czas modli­twy — tłu­ma­czy pastor.

Pastor jest jed­nym z kazno­dzie­jów, któ­rzy dzia­ła­ją w ramach kon­gre­ga­cji mają­cych przy­cią­gać ludzi odle­głych od chrze­ści­jań­stwa. Pod­czas kon­wen­cji Połu­dnio­wej Kon­wen­cji Bap­ty­stów zde­cy­do­wa­no, że kon­gre­ga­cje tego wyzna­nia powin­ny, przy zacho­wa­niu orto­dok­syj­nej nauki biblij­nej, dosto­so­wy­wać się do gustów wier­nych. — Kon­gre­ga­cja może prze­cież być taka jaką lubią jej człon­ko­wie, np. kow­boj­ska — uwa­ża Richard Har­ris, wice­prze­wod­ni­czą­cy North Ame­ri­can Mis­sion Board of the Southern Bap­tist Conven­tion.

Obec­nie dzia­ła ponad tysiąc kon­gre­ga­cji tema­tycz­nych: m.in. dla miło­śni­ków gol­fa czy człon­ków poko­le­nia X. Naj­po­pu­lar­niej­sze są jed­nak kościo­ły kow­boj­skie i rowe­ro­we. — Two­rze­nie takich wspól­not ma jeden cel: prze­ka­zać posła­nie Ewan­ge­lii tak wiel­kiej ilo­ści ludzi, jak to jest moż­li­we. Ame­ry­ka nie jest już kra­jem chrze­ści­jań­skim, koniecz­na jest w niej ewan­ge­li­za­cja — tłu­ma­czy Thom S. Rainer, dzie­kan Southern Bap­tist The­olo­gi­cal Semi­na­ry w Louisvil­le.